Verschillen

Dit geeft de verschillen weer tussen de geselecteerde revisie en de huidige revisie van de pagina.

--- sasteren:1001_nacht:sherezade.ru [2023/02/12 07:34] – verwijderd - Externe bewerking (Unknown date) 127.0.0.1
+++ sasteren:1001_nacht:sherezade.ru [2023/02/12 07:34] (huidige) – ↷ Pagina verplaatst van 1001_nacht:sherezade.ru naar sasteren:1001_nacht:sherezade.ru admin_sasteren
@@ Regel 1: / Regel 1: @@
+Bekende Russische vertaling:
+http://sheherazade.ru/
+vertaald:
+https://sheherazade-ru.translate.goog/salie-predislovie-1001-night.htm?_x_tr_sl=auto&_x_tr_tl=nl&_x_tr_hl=nl&_x_tr_pto=wapp&_x_tr_sch=http
+nachten. Arabische verhalen
+Het boek van duizend-en-een-nacht
+Inhoudsopgave
+Voorwoord van Arabische vertaler M. A. Salier bij '1001 nachten'
+Deze tekst is een aantekening bij de publicatie "The Book of a Thousand and One Nights" in acht delen, Goslitizdat Publishing House, 1959-1960, OCR Palek
+Duizend-en-een-nacht. Sprookjes
+   Er zijn bijna twee en een halve eeuw verstreken sinds Europa
+voor het eerst kennis maakte met de Arabische verhalen van Duizend-en-een-nacht in de
+gratis en verre van volledige Franse vertaling van Galland, maar zelfs nu
+genieten ze van de onveranderlijke liefde van lezers. Het verstrijken van de tijd had geen invloed op
+de populariteit van Scheherazades verhalen; Samen met talloze herdrukken
+en secundaire vertalingen van de editie van Galland, tot op de dag van vandaag,
+verschijnen publicaties van de Nachten keer op keer in vele talen van de wereld,
+rechtstreeks vertaald uit het origineel. Groot was de invloed van "Duizend-en-een-nacht" op het werk
+van verschillende schrijvers - Montesquieu, Wieland, Gauf, Tennyson, Dickens
+. Poesjkin bewonderde ook Arabische sprookjes.
+sommigen van hen in een gratis arrangement van Senkovsky, hij raakte
+er zo in geïnteresseerd dat hij een van de edities van Gallans vertaling kocht, die
+in zijn bibliotheek werd bewaard.
+   Het is moeilijk te zeggen wat meer aantrekt in de sprookjes van "Duizend-en-een-nacht"
+- een vermakelijke plot, een bizarre verweving van het fantastische en het echte
+, levendige beelden van het stadsleven van het middeleeuwse Arabische Oosten,
+fascinerende beschrijvingen van verbazingwekkende landen of de levendigheid en diepte van ervaringen van
+de helden van sprookjes, psychologische rechtvaardigingssituaties, duidelijke, duidelijke
+moraliteit. De taal van veel verhalen is magnifiek - levendig, figuurlijk,
+sappig, vreemd aan onduidelijkheden en weglatingen. De toespraak van de helden van de beste sprookjes "Nachten"
+helder individueel, elk van hen heeft zijn eigen stijl en vocabulaire, kenmerkend
+voor de sociale omgeving waaruit ze kwamen.
+   Wat is het "Boek van Duizend-en-een-nacht", hoe en wanneer is het gemaakt
+, waar zijn de sprookjes van Scheherazade geboren?
+   "Duizend-en-een-nacht" is geen werk van een individuele auteur of samensteller
+- de collectieve maker is het hele Arabische volk. In de vorm
+zoals we die nu kennen is "Duizend-en-een-nacht" een verzameling sprookjes
+in het Arabisch, verenigd door een kaderverhaal over de wrede koning
+Shahriyar, die elke avond een nieuwe vrouw nam en haar 's ochtends vermoordde .
+De ontstaansgeschiedenis van de "Duizend-en-een-nacht" is nog verre van duidelijk
+;
+   De eerste schriftelijke informatie over de Arabische verzameling sprookjes, omlijst door
+het verhaal van Shahriyar en Shahrazad en genaamd "A Thousand Nights" of "A Thousand and
+One Nights", vinden we in de werken van Bagdad-schrijvers uit de 10e eeuw - de historicus
+al-Masudi en de bibliograaf ai-Nadim, die erover spreken als een
+lang en bekend werk. Reeds in die tijd was de informatie over de oorsprong
+van dit boek nogal vaag en werd het beschouwd als een vertaling van de Perzische
+sprookjesverzameling "Khezar-Efsane" ("Duizend verhalen"), naar verluidt
+samengesteld voor Humai, dochter van de Iraanse koning Ardeshir (4e eeuw voor Christus). .e).
+De inhoud en aard van de door Masudi en al-Nadim genoemde Arabische collectie
+zijn ons niet bekend,
+   Het getuigenis van deze schrijvers over het bestaan in hun tijd van het Arabische
+sprookjesboek "Duizend-en-een-nacht" wordt bevestigd door de aanwezigheid van een uittreksel uit
+dit boek dat dateert uit de 9e eeuw. In de toekomst
+ging de literaire evolutie van de collectie door tot in de XIV-XV eeuw.
+Steeds meer sprookjes van verschillende genres en verschillende maatschappelijke achtergronden werden in de handige lijst van de collectie geplaatst
+. We kunnen
+het proces van het creëren van zulke sprookjesachtige gewelven beoordelen aan de hand van de boodschap van dezelfde anNadim, die zegt dat
+zijn oudere tijdgenoot, een zekere Abd-Allah al-Jahshiyari - een persoon trouwens
+, heel echt - bedacht om een boek samen te stellen van duizenden sprookjes "ara-
+Bov, Perzen, Grieken en andere volkeren", één per nacht, elk
+vellen van vijftig, maar stierf, nadat hij slechts vierhonderdtachtig
+verhalen had kunnen typen. Hij haalde materiaal voornamelijk van professionele verhalenvertellers
+, die hij uit het hele kalifaat belde, en ook uit geschreven bronnen
+.
+   De collectie van al-Jahshiyari is niet aan ons overgeleverd, en andere
+sprookjescollecties, genaamd "Duizend-en-een-nacht", die spaarzaam worden genoemd door
+middeleeuwse Arabische schrijvers, zijn ook niet bewaard gebleven. De samenstelling van deze sprookjescollecties
+verschilde blijkbaar van elkaar, ze hadden alleen een titel en
+een lijst gemeen.
+   Bij het maken van dergelijke collecties
+kunnen verschillende opeenvolgende stadia worden geschetst.
+   De eerste leveranciers van materiaal voor hen waren beroepsmensen
+vertellers, wier verhalen oorspronkelijk werden opgetekend uit dictaat met
+bijna steno-nauwkeurigheid, zonder enige literaire verwerking.
+Een groot aantal van dergelijke verhalen in het Arabisch, geschreven in Hebreeuwse
+letters, wordt bewaard in de
+Openbare Staatsbibliotheek Saltykov-Sjtsjedrin in Leningrad; de oudste lijsten dateren uit de 11e-12e eeuw.
+In de toekomst werden deze verslagen naar boekverkopers gestuurd, die de tekst van het verhaal aan enige literaire bewerking onderwierpen
+. Elk sprookje werd
+in dit stadium niet als een integraal onderdeel van de collectie beschouwd, maar als een volledig
+onafhankelijk werk; daarom, in de originele versies van sprookjes die tot ons zijn gekomen
+, later opgenomen in het "Boek van Duizend en
+one night", de indeling in nachten ontbreekt nog. De uitsplitsing van de tekst van sprookjes
+vond plaats in de laatste fase van hun verwerking, toen ze in handen vielen
+van de samensteller, die de volgende verzameling van "A Thousand and One Nights". Bij
+gebrek aan materiaal voor het vereiste aantal "nachten", vulde de samensteller
+het aan uit geschreven bronnen, waarbij hij niet alleen kleine verhalen
+en anekdotes leende, maar ook lange ridderromans. De
+   laatste dergelijke samensteller was die onbekende bij naam geleerde
+sjeik, die in de 18e eeuw in Egypte de meest recente
+verzameling verhalen van Duizend-en-een-nacht samenstelde
+Sprookjes kregen ook verwerking in Egypte, twee of drie eeuwen later.
+eerder. Deze 14e-16e-eeuwse editie van het "Boek van Duizend-en-een-nacht", gewoonlijk
+de "Egyptische" genoemd, is de enige die tot op de dag van vandaag bewaard is gebleven -
+het wordt gepresenteerd in de meeste gedrukte edities, evenals in bijna alle
+manuscripten van de "Nachten" die ons bekend zijn en dient als specifiek materiaal voor het bestuderen van
+de sprookjes van Shahrazade.
+   Van de vorige, mogelijk eerdere collecties van het "Boek van Duizend-en-een-
+nacht" zijn alleen enkele verhalen bewaard gebleven die niet zijn opgenomen in de "Egyptische"
+editie en worden gepresenteerd in enkele manuscripten van afzonderlijke delen van de "Nachten"
+of bestaan in de vorm van onafhankelijke verhalen, die echter -
+verdeeld zijn in nachten. Deze verhalen bevatten de meest populaire
+sprookjes bekend bij Europese lezers: "Aladdin and the Magic Lamp", "Ali
+Baba and the Forty Thieves" en enkele anderen; het Arabische origineel van deze
+verhalen stond ter beschikking van de eerste vertaler van "Duizend-en-een-nacht"
+Gallan, door wiens vertaling ze bekend werden in Europa.
+   Bij het bestuderen van "Duizend-en-een-nacht" moet elk sprookje
+afzonderlijk worden beschouwd, aangezien er geen organische verbinding tussen is, en voordat ze
+in de collectie werden opgenomen, bestonden ze al lang onafhankelijk. Pogingen
+om sommigen van hen in groepen te groeperen op basis van hun vermeende afkomst
+- uit India, Iran of Bagdad - zijn niet voldoende onderbouwd. De plots van
+Scheherazade's verhalen werden gevormd uit afzonderlijke elementen,
+onafhankelijk van elkaar vanuit Iran of India in Arabische bodem zinken;
+in hun nieuwe thuisland verwierven ze puur inheemse lagen en werden ze vanaf de oudheid
+eigendom van de Arabische folklore. Zo gebeurde het bijvoorbeeld met het kaderverhaal
+: nadat het via Iran naar de Arabieren was gekomen vanuit India, verloor het
+veel van zijn oorspronkelijke kenmerken in de mond van verhalenvertellers.
+   Geschikter dan een poging om bijvoorbeeld te groeperen volgens een geografisch
+principe, zou men het principe moeten overwegen om ze, althans voorwaardelijk
+, te combineren in groepen volgens het tijdstip van creatie of volgens het behoren tot de sociale
+omgeving waarin ze bestonden. Op de oudste, meest stabiele verhalen
+van de collectie, die misschien al in de een of andere vorm in de eerste hebben bestaan
+Aan de acties in de 9e-10e eeuw kan men die verhalen toeschrijven waarin het element van fantasie
+het meest uitgesproken is en bovennatuurlijke wezens handelen en
+zich actief bemoeien met de aangelegenheden van mensen. Dat zijn de verhalen "About the Fisherman and the Spirit", "About
+the Ebony Horse" en een aantal andere. Tijdens hun lange literaire leven
+werden ze blijkbaar herhaaldelijk onderworpen aan literaire verwerking; Dit blijkt ook uit
+hun taalgebruik, dat beweert van een zekere verfijning te zijn,
+en de overvloed aan poëtische passages, die ongetwijfeld door redacteuren
+of schrijvers in de tekst zijn afgewisseld.
+   Een groep sprookjes van latere oorsprong, die het leven en de manier van leven
+van een middeleeuwse Arabische handelsstad weerspiegelen. Zoals sommigen kunnen zien
+topografische details, de actie daarin speelt zich voornamelijk af
+in de hoofdstad van Egypte - Caïro. Deze korte verhalen zijn meestal gebaseerd op een
+ontroerend liefdesverhaal, gecompliceerd door verschillende avonturen
+; de daarin handelende personen behoren in de regel tot de handels- en
+ambachtsadel. In stijl en taal zijn dit soort sprookjes wat eenvoudiger dan
+fantastische, maar ze bevatten ook veel poëtische citaten met een overwegend erotische
+inhoud. Interessant is dat in stedelijke korte verhalen de meest opvallende
+en sterke persoonlijkheid vaak een vrouw is die moedig de barrières doorbreekt
+die het haremleven haar oplegt. De man, verzwakt door verdorvenheid en
+luiheid, wordt steevast naar buiten gebracht als een onnozele en gedoemd tot secundaire rollen.
+   Een ander kenmerkend kenmerk van deze groep verhalen is de uitgesproken tegenstelling
+tussen de stedelingen en de bedoeïenennomaden, die meestal
+het onderwerp zijn van de meest bijtende spot in het Boek van Duizend-en-een-nacht.
+   De beste voorbeelden van stedelijke korte verhalen zijn 'The Tale of the Loving and
+the Beloved', 'The Tale of Three Apples' (inclusief 'The Tale of the Vizier
+Nur-ad-Din and his Brother'), 'The Tale of Kamar -al-Zaman en de vrouw van de juwelier", evenals
+de meeste verhalen verenigd door The Tale of the Hunchback.
+Ten slotte zijn de verhalen van het picareske genre, blijkbaar opgenomen in de collectie in Egypte, tijdens de laatste verwerking ervan
+   , de meest recente creaties
+.
+weerspiegelen nu al het leven van kleine ambachtslieden, dagloners en de armen, die leven van
+klusjes.
+In deze verhalen kwam het protest van de onderdrukte delen van de bevolking van de middeleeuwse oostelijke stad het levendigst tot uiting
+. In welke merkwaardige vormen dit protest soms tot uiting kwam
+, blijkt bijvoorbeeld uit het "Verhaal van Ghanim ibn Ayyub" (zie deze editie, deel
+II, p. 15), waar de slaaf die zijn meester wil vrijlaten
+bewijst , verwijzend naar de boeken van juristen, dat hij
+hiertoe niet het recht heeft, aangezien hij zijn slaaf geen enkel vak heeft geleerd en deze door bevrijding
+tot de hongerdood veroordeelt.
+   Schurkenverhalen worden gekenmerkt door de bijtende ironie van de voorstelling
+seculiere autoriteiten en de geestelijkheid in de meest onaantrekkelijke vorm. De plot
+van veel van dergelijke verhalen is een complexe fraude, die niet
+zozeer tot doel heeft te beroven, maar om een of andere dwaas voor de gek te houden. Briljante
+voorbeelden van picareske verhalen - "The Tale of Delil the Cunning and Ali-Zeybak
+of Cairo", vol met de meest ongelooflijke avonturen, "The Tale of
+Ala-ad-Din Abu-sh-Shamat", "The Tale of Maruf the Schoenmaker".
+   Verhalen van dit type werden rechtstreeks uit de mond van de vertellers in de collectie opgenomen
+en ondergingen slechts een kleine literaire bewerking. Dit wordt
+in de eerste plaats aangegeven door hun taal, die niet vreemd is aan dialectismen en omgangstaal
+, de verzadiging van de tekst met dialogen, levendig en dynamisch, zoals
+alsof ze direct op het stadsplein werden afgeluisterd, evenals de volledige afwezigheid van
+liefdesgedichten - de luisteraars van dergelijke verhalen waren blijkbaar geen jagers
+op sentimentele poëtische ontboezemingen. Zowel qua inhoud als
+qua vorm vormen picareske verhalen een van de meest waardevolle onderdelen van de collectie
+.
+   Naast de sprookjes van de drie genoemde categorieën
+bevat het "Boek van Duizend-en-een-nacht" een aantal grote werken en een aanzienlijk aantal kleine
+anekdotes, ongetwijfeld door de samenstellers ontleend aan verschillende
+literaire bronnen. Dat zijn de enorme ridderromans: "The Tale of
+King Omar ibn al-Numan", "The Tale of Ajib and Gharib", "The Tale of Tsa-
+Revich and the Seven Wazirs", "The Tale of Sinbad the Sailor", en enkele anderen. Op
+dezelfde manier stichtelijke gelijkenissen en verhalen, doordrenkt met
+het idee van de kwetsbaarheid van het aardse leven ("The Tale of the Copper City "), didactische
+verhalen en vragenlijsten van het type "Spiegel" (het verhaal van het wijze meisje Tawaddud
+), anekdotes over beroemde islamitische soefi-mystici, enz. Kleine
+verhalen, zoals reeds vermeld, zijn blijkbaar door de samenstellers toegevoegd
+om het vereiste aantal te vullen verschillende
+   groepen, geboren in een bepaalde sociale omgeving
+, hadden natuurlijk de grootste verspreiding in deze omgeving. De
+samenstellers en redacteuren van de collectie waren zich hiervan terdege bewust,
+zoals blijkt uit deze notitie, getranscribeerd in een van de latere manuscripten van
+de "Nachten" van een ouder origineel: "De verteller moet vertellen
+in overeenstemming met degenen die naar hem luisteren. Als het gewone mensen zijn,
+laat hem dan de verhalen van de Duizend-en-een "over gewone mensen - dit zijn
+verhalen aan het begin van het boek (uiteraard bedoelen ze verhalen over het picareske
+genre. - M.S.), en als deze mensen tot de heersers behoren, dan is het nodig
+om ze verhalen te vertellen over koningen en veldslagen tussen ridders, en dit verhaal
+- aan het einde van het boek".
+   We vinden dezelfde indicatie in de tekst zelf van het "Boek" - in "The Tale of
+Seif al-Muluk", dat blijkbaar vrij laat in de collectie verscheen.
+stadium van zijn evolutie. Er staat dat een zekere verhalenverteller, die als enige
+dit verhaal kende, toegeeft aan hardnekkige verzoeken om
+het te laten kopiëren, maar de volgende voorwaarde stelt aan de schrijver: “Vertel dit
+verhaal niet op een kruispunt of in het bijzijn van vrouwen, slaven, slaven,
+dwazen en kinderen Lees het van de emirs [1], koningen, viziers en mensen van kennis van
+de uitleggers van de Koran en anderen.
+   In hun thuisland hebben de verhalen van Scheherazade
+sinds de oudheid een ontmoeting gehad met verschillende opvattingen in verschillende sociale lagen. Als sprookjes altijd een grote populariteit hebben genoten onder de brede massa's van het volk
+, dan zijn vertegenwoordigers van de islamitische scholastieke
+wetenschap en de geestelijkheid, bewakers van de 'zuiverheid' van de klassieke
+Arabischsprekenden spraken er steevast met onverholen minachting over.
+In de 10e eeuw merkte al-Nadim, sprekend over Duizend-en-een-nacht,
+minachtend op dat het "vloeiend en vervelend" was geschreven. Duizend jaar later
+vond hij ook volgelingen die deze verzameling tot een leeg en schadelijk
+boek verklaarden en de lezers allerlei problemen voorspelden. Vertegenwoordigers van de geavanceerde Arabische intelligentsia kijken anders naar de sprookjes van Shahrazade
+.
+Literatuurwetenschappers van de Verenigde Arabische Republiek en andere Arabische landen, die
+de grote artistieke, historische en literaire waarde van dit monument ten volle erkennen
+, bestuderen het grondig en uitgebreid.
+   De negatieve houding tegenover "Duizend-en-een-nacht" is reactionair
+Arabische filologen van de 19e eeuw hadden een trieste invloed op het lot van de gedrukte
+publicaties. Een wetenschappelijk kritische tekst van de Nachten bestaat nog niet;
+de eerste volledige editie van de collectie, gepubliceerd in Bulak, nabij Caïro, in 1835
+en vervolgens verschillende keren herdrukt, reproduceert de zogenaamde
+"Egyptische" editie. In de Bulak-tekst onderging de taal van sprookjes een
+aanzienlijke bewerking onder de pen van een anonieme 'geleerde' theoloog; de redacteur
+probeerde de tekst dichter bij de klassieke normen van literaire spraak te brengen.
+In mindere mate is de activiteit van de processor merkbaar in de Calcutta-
+editie uitgegeven door de Engelse geleerde McNathen in 1839-1842,
+hoewel de Egyptische editie van de Nights daar ook wordt gepresenteerd.
+   De uitgaven Bulak en Calcutta vormen de basis van de bestaande vertalingen
+van het Boek van Duizend-en-een-nacht. De enige uitzondering is de onvolledige Franse vertaling van Galland, hierboven vermeld,
+die volgens manuscriptbronnen
+in de 18e eeuw is uitgevoerd . Zoals we al zeiden, diende de vertaling van Galland
+als origineel voor talloze vertalingen in andere talen en bleef meer dan honderd jaar
+de enige bron van kennis met de Arabische verhalen over Duizend
+-en-een-nacht in Europa.
+   Naast andere vertalingen van het "Boek" in Europese talen, moeten we
+de Engelse vertaling van een deel van de collectie vermelden, rechtstreeks uit het Arabische
+origineel gemaakt door een bekende expert op het gebied van de taal en etnografie van de middeleeuwse
+Egypte - William Lane. De vertaling van Lan kan, ondanks zijn onvolledigheid, worden
+beschouwd als de beste van de bestaande Engelse vertalingen voor nauwkeurigheid en consciëntieusheid
+, hoewel de taal enigszins moeilijk en hoogdravend is.
+   Een andere Engelse vertaling, gemaakt in de late jaren 80 van de vorige eeuw
+door de beroemde reiziger en etnograaf Richard Burton, streefde
+zeer specifieke doelen na die verre van wetenschappelijk waren. In zijn vertaling
+benadrukt Burton op alle mogelijke manieren alle ietwat obscene passages van het origineel
+, waarbij hij het hardste woord, de meest grove versie kiest, en
+ongebruikelijke combinaties van archaïsche en ultramoderne woorden op het gebied van taal bedenkt
+.
+   Burtons neigingen kwamen het duidelijkst tot uiting in zijn aantekeningen. Samen
+met waardevolle observaties uit het leven van de volkeren in het Midden-Oosten, bevatten ze een groot
+aantal 'antropologische' commentaren, waarin
+elke obscene hint die in de collectie voorkomt, uitvoerig wordt geïnterpreteerd. Door
+smerige anekdotes en details op te stapelen die kenmerkend zijn voor zijn hedendaagse moraal
+van afgematte en verveelde Europese inwoners in Arabische
+landen, probeert Burton het hele Arabische volk te belasteren en gebruikt hij
+dit om het zweep- en geweerbeleid dat hij propageert te verdedigen.
+   De neiging om alle min of meer frivole kenmerken van het Arabische
+origineel te benadrukken is ook kenmerkend voor de Franse zestiendelige vertaling.
+"Boeken van Duizend-en-een-nacht", voltooid in de vroege jaren van de 20e eeuw door J. Mardrus
+.
+   Van de Duitse vertalingen van het Boek is de nieuwste en beste de zesdelige
+vertaling van de bekende semitoloog E. Liggman, die eind jaren twintig voor het eerst werd gepubliceerd
+.
+   De geschiedenis van de studie van vertalingen van het "Boek van Duizend-en-een-nacht" in Rusland kan
+heel kort worden beschreven.
+Vóór de Grote Oktoberrevolutie waren er geen
+   Russische vertalingen rechtstreeks uit het Arabisch, hoewel er al in de jaren 60
+van de 18e eeuw vertalingen uit Gallan begonnen te verschijnen. De beste daarvan is de vertaling van J. Doppelmeier, gepubliceerd aan
+het einde van de 19e eeuw.
+   Iets later verscheen de vertaling van L. Shelgunova, gemaakt met
+afkortingen uit de Engelse editie van Lane, en zes jaar later
+verscheen een anonieme vertaling uit de editie van Mardrus - de meest complete van de
+toen bestaande collecties van "A Thousand and One Nights" in het Russisch.
+   In 1929-1938 werd een achtdelige Russische vertaling van The Book
+of Duizend-en-een-nacht rechtstreeks uit het Arabisch gepubliceerd, gemaakt door M. Salier onder
+redactie van academicus I. Yu Krachkovsky, gebaseerd op de Calcutta-editie.
+   De vertaler en redacteur hebben hun best gedaan om de vertaling
+zowel qua inhoud als qua stijl dicht bij het Arabische origineel te houden
+. Alleen in gevallen waarin de exacte overdracht van het origineel onverenigbaar was
+met de normen van de Russische literaire spraak, moest dit principe
+toevluchtsoord. Dus bij het vertalen van poëzie is het onmogelijk om
+het rijm te behouden, dat verplicht is volgens de regels van de Arabische versificatie, dat hetzelfde moet zijn in
+het hele gedicht, alleen de externe structuur van het couplet en het ritme worden overgedragen.
+   Omdat hij deze verhalen uitsluitend voor volwassenen bestemde, bleef de vertaler
+trouw aan de wens om de Russische lezer "Het Boek van Duizend-en-een-nacht
+" te laten zien zoals het is, terwijl hij obscene passages uit het origineel overbracht. In
+Arabische verhalen, evenals in de folklore van andere volkeren, worden dingen naïef
+bij hun eigen naam genoemd, en de meeste van de obscene, vanuit ons gezichtspunt,
+details zijn niet ingebed met een pornografische betekenis, al deze details
+zijn meer van een grove grap dan opzettelijke obsceniteit.
+   In deze editie is de vertaling onder redactie van I. Yu Krachkovsky afgedrukt
+zonder noemenswaardige wijzigingen, terwijl de nadruk ligt op
+een zo groot mogelijke benadering van het origineel. De vertaaltaal is enigszins
+vereenvoudigd - buitensporige letterlijkheden worden verzacht, op sommige plaatsen worden niet onmiddellijk duidelijke
+idiomatische uitdrukkingen ontcijferd.
+   M. SALIE