Verschillen

Dit geeft de verschillen weer tussen de geselecteerde revisie en de huidige revisie van de pagina.

--- sasteren:auteurs:c.s._lewis [2025/08/01 07:56] – [De kindertijd] admin_sasteren
+++ sasteren:auteurs:c.s._lewis [2025/08/05 08:44] (huidige) – [Erfenis] admin_sasteren
@@ Regel 17: / Regel 17: @@
 Als jongen was Lewis gefascineerd door antropomorfe dieren; hij werd verliefd op de verhalen van Beatrix Potter en schreef en illustreerde vaak zijn eigen dierenverhalen. Samen met zijn broer Warnie creëerde hij de wereld van Boxen, een fantasieland dat door dieren wordt bewoond en gerund. Lewis hield er al van jongs af aan van lezen. Het huis van zijn vader was gevuld met boeken; hij schreef later dat het vinden van iets om te lezen net zo gemakkelijk was als een veld inlopen en "//een nieuw grassprietje vinden//".
-<box | Suprised by Joy>Het nieuwe huis is bijna een groot personage in mijn verhaal.
+<box 50% round right | Suprised by Joy>//Het nieuwe huis is bijna een groot personage in mijn verhaal.
 Ik ben het product van lange gangen, lege zonovergoten kamers,
 Upstair indoor stiltes, zolders onderzocht in eenzaamheid,
 verre geluiden van gorgelende stortbakken en pijpen,
-En het geluid van wind onder de tegels. Ook van eindeloze boeken.
+En het geluid van wind onder de tegels. Ook van eindeloze boeken.//
 </box>
@@ Regel 50: / Regel 50: @@
 Verschillende critici hebben gesuggereerd dat het Lewis' ontsteltenis was over het sektarische conflict in zijn geboorteland Belfast, waardoor hij uiteindelijk zo'n oecumenisch merk van het christendom aannam. ]Zoals een criticus heeft gezegd, heeft Lewis "herhaaldelijk de deugden van alle takken van het christelijk geloof geprezen, waarbij hij de nadruk legde op een behoefte aan eenheid onder christenen rond wat de katholieke schrijver G. K. - Ja. Chesterton genaamd 'Mere Christianity', de kern van de leerstellige overtuigingen die alle denominaties delen.[30]
-Paul Stevens van de Universiteit van Toronto schreef een mening dat "Lewis' louter christendom veel van de politieke vooroordelen van een ouderwetse Ulster-protestant heeft gemaskeerd, een inwoner van het middenklasse Belfast voor wie de Britse terugtrekking uit Noord-Ierland, zelfs in de jaren 1950 en 1960, ondenkbaar was."[31]
+Paul Stevens van de Universiteit van Toronto schreef een mening dat "Lewis' louter christendom veel van de politieke vooroordelen van een ouderwetse Ulster-protestant heeft gemaskeerd, een inwoner van het middenklasse Belfast voor wie de Britse terugtrekking uit Noord-Ierland, zelfs in de jaren 1950 en 1960, ondenkbaar was."
-Eerste Wereldoorlog en Universiteit van Oxford
-De studenten van University College, Trinity term 1917. Lewis staat aan de rechterkant van de achterste rij.
-Lewis ging Oxford in de zomerperiode van 1917 binnen, studeerde aan het University College, en kort daarna trad hij toe tot het Officers Training Corps aan de universiteit als zijn "meest veelbelovende route naar het leger".[32] Van daaruit werd hij opgeroepen in een Cadet Battalion voor training. ][33]Na zijn training werd hij aangesteld tot het 3e bataljon van de Somerset Light Infantry van het Britse leger als een tweede luitenant, en werd later overgebracht naar het 1st Battalion van het regiment, dan dienen in Frankrijk (hij zou niet blijven bij het 3e bataljon als het verhuisde naar Noord-Ierland). Binnen enkele maanden na het binnengaan van Oxford werd hij door het Britse leger naar Frankrijk verscheept om te vechten in de Eerste Wereldoorlog. 14 ] 14]
+==== Eerste Wereldoorlog en Universiteit van Oxford ====
+Lewis ging Oxford in de zomerperiode van 1917 binnen, studeerde aan het University College, en kort daarna trad hij toe tot het Officers Training Corps aan de universiteit als zijn "meest veelbelovende route naar het leger".[32] Van daaruit werd hij opgeroepen in een Cadet Battalion voor training. ][33]Na zijn training werd hij aangesteld tot het 3e bataljon van de Somerset Light Infantry van het Britse leger als een tweede luitenant, en werd later overgebracht naar het 1st Battalion van het regiment, dan dienen in Frankrijk (hij zou niet blijven bij het 3e bataljon als het verhuisde naar Noord-Ierland). Binnen enkele maanden na het binnengaan van Oxford werd hij door het Britse leger naar Frankrijk verscheept om te vechten in de Eerste Wereldoorlog.
-Op zijn 19e verjaardag (29 november 1917) arriveerde Lewis aan de frontlinie in de Somme Valley in Frankrijk, waar hij voor het eerst loopgravenoorlogvoer kende. ][33][34]Op 15 april 1918, als 1e Bataljon, Somerset Light Infantry viel het dorp Riez du Vinage in het midden van het Duitse voorjaarsoffensief, Lewis werd gewond en twee van zijn collega's werden gedood door een Britse granaat dat zijn doelwit niet haalde.[34]Hij was depressief en heimwee tijdens zijn herstel en, na zijn herstel in oktober, werd hij toegewezen aan de dienst in Andover, Engeland. Hij werd gedemobiliseerd in december 1918 en al snel hervatte zijn studie. ]In een latere brief verklaarde Lewis dat zijn ervaring met de verschrikkingen van de oorlog, samen met het verlies van zijn moeder en ongeluk op school, de basis vormden van zijn pessimisme en atheïsme. 36]
+Op zijn 19e verjaardag (29 november 1917) arriveerde Lewis aan de frontlinie in de Somme Valley in Frankrijk, waar hij voor het eerst loopgravenoorlogvoer kende. Op 15 april 1918, als 1e Bataljon Somerset Light Infantry, viel het dorp Riez du Vinage in het midden van het Duitse voorjaarsoffensief. Lewis werd gewond en twee van zijn collega's werden gedood door een Britse granaat die zijn doelwit niet haalde.[34]Hij was depressief en had heimwee tijdens zijn herstel en werd, na zijn herstel in oktober, toegewezen aan de dienst in Andover, Engeland. Hij werd gedemobiliseerd in december 1918 en hervatte al snel zijn studie. In een latere brief verklaarde Lewis dat zijn ervaring met de verschrikkingen van de oorlog, samen met het verlies van zijn moeder en ongeluk op school, de basis vormden van zijn pessimisme en atheïsme.
-Nadat Lewis terugkeerde naar Oxford, ontving hij in 1920 een eerste in de eregemoderatie, een eerste in de ere- en Latijnse literatuur, een eerste in de groots (filosofie en oude geschiedenis) en een eerste in het Engels in 1923. In 1924 werd hij een doctoraatsdocent aan het University College en in 1925 werd hij verkozen tot Fellow en Tutor in de Engelse literatuur aan het Magdalen College, waar hij tot 1954 29 jaar diende. 37]
+Nadat Lewis terugkeerde naar Oxford, ontving hij in 1920 een "First in Honour Moderations" (Griekse en Latijnse literatuur), een eerste in de groten (filosofie en oude geschiedenis) en een eerste in het Engels in 1923. In 1924 werd hij een doctoraatsdocent aan het University College en in 1925 werd hij verkozen tot Fellow en Tutor in de Engelse literatuur aan het Magdalen College, waar hij tot 1954 29 jaar diende.
-Janie Moore van Rusland
-Tijdens zijn legertraining deelde Lewis een kamer met een andere cadet, Edward Courtnay Francis "Paddy" Moore (1898-1918). Maureen Moore, de zus van Paddy, zei dat de twee een wederzijds pact sloten [38]dat als een van beide tijdens de oorlog zou sterven, de overlevende voor beide families zou zorgen. Paddy werd in 1918 in actie gedood en Lewis hield zich aan zijn belofte. Paddy had Lewis eerder voorgesteld aan zijn moeder, Janie King Moore, en er ontstond al snel een vriendschap tussen Lewis, die 18 was toen ze elkaar ontmoetten, en Janie, die 45 was. De vriendschap met Moore was vooral belangrijk voor Lewis terwijl hij herstelde van zijn wonden in het ziekenhuis, omdat zijn vader hem niet bezocht.
+==== Janie Moore ====
+Tijdens zijn legertraining deelde Lewis een kamer met een andere cadet, Edward Courtnay Francis "Paddy" Moore (1898-1918). Maureen Moore, de zus van Paddy, zei dat de twee een wederzijds pact sloten dat als een van beide tijdens de oorlog zou sterven, de overlevende voor beide families zou zorgen. Paddy werd in 1918 in actie gedood en Lewis hield zich aan zijn belofte. Paddy had Lewis eerder voorgesteld aan zijn moeder, Janie King Moore, en er ontstond al snel een vriendschap tussen Lewis, die 18 was toen ze elkaar ontmoetten, en Janie, die 45 was. De vriendschap met Moore was vooral belangrijk voor Lewis terwijl hij herstelde van zijn wonden in het ziekenhuis omdat zijn vader hem niet bezocht.
 Lewis woonde met en zorgde voor Moore totdat ze eind jaren veertig in het ziekenhuis werd opgenomen. Hij stelde haar routinematig voor als zijn moeder, noemde haar in brieven en ontwikkelde een diep aanhankelijke vriendschap met haar. Lewis' eigen moeder was overleden toen hij een kind was, terwijl zijn vader afstandelijk, veeleisend en excentriek was.
-Speculaties over hun relatie kwamen weer bij de publicatie van A in 1990. - N. Wilson's biografie van Lewis. Wilson (die Lewis nooit heeft ontmoet) probeerde een pleidooi te houden voor hun afwezigheid voor een tijdje. Wilson's biografie was niet de eerste die de relatie van Lewis met Moore aangaf. George Sayer kende Lewis 29 jaar lang en hij had geprobeerd de relatie te belichten gedurende de periode van 14 jaar voor de bekering van Lewis tot het christendom. In zijn biografie is Jack: A Life of C. - S. Lewis, hij schreef:
+Speculaties over hun relatie kwamen weer bij de publicatie van de biografie van Lewis door A.N. Wilson in 1990. Wilson (die Lewis nooit heeft ontmoet) probeerde te beargumenteren dat zij enige tijd geliefden waren geweest. Wilson's biografie was niet de eerste die de relatie van Lewis met Moore aangaf. George Sayer kende Lewis 29 jaar en hij had geprobeerd de relatie te belichten gedurende de periode van 14 jaar voor de bekering van Lewis tot het christendom. In zijn biografie is Jack: A Life of C.S. Lewis, schreef hij:
-    Waren het geliefden? Owen Barfield, die Jack goed kende in de jaren 1920, zei ooit dat hij dacht dat de kans "vijftig' was. Hoewel ze zesentwintig jaar ouder was dan Jack, was ze nog steeds een knappe vrouw en hij was zeker verliefd op haar. Maar het lijkt heel vreemd, als ze geliefden waren, dat hij haar "moeder" zou noemen. We weten ook dat ze niet dezelfde slaapkamer deelden. Het lijkt zeer waarschijnlijk dat hij aan haar gebonden was door de belofte die hij aan Paddy had gegeven en dat zijn belofte werd versterkt door zijn liefde voor haar als zijn tweede moeder. 39]
+//Waren het geliefden? Owen Barfield, die Jack goed kende in de jaren 1920, zei ooit dat hij dacht dat de kans "vijftig' was. Hoewel ze zesentwintig jaar ouder was dan Jack, was ze nog steeds een knappe vrouw en hij was zeker verliefd op haar. Maar het lijkt heel vreemd, als ze geliefden waren, dat hij haar "moeder" zou noemen. We weten ook dat ze niet dezelfde slaapkamer deelden. Het lijkt zeer waarschijnlijk dat hij aan haar gebonden was door de belofte die hij aan Paddy had gegeven en dat zijn belofte werd versterkt door zijn liefde voor haar als zijn tweede moeder. 39]//
 Later veranderde Sayer van gedachten. In de inleiding van de 1997 editie van zijn biografie van Lewis schreef hij:
-    Ik heb mijn mening over Lewis' relatie met mevrouw moeten veranderen. Moore van de demo. In hoofdstuk acht van dit boek schreef ik dat ik niet zeker wist of het geliefden waren. Nu na gesprekken met mevrouw. Moore's dochter, Maureen, en een overweging van de manier waarop hun slaapkamers werden geregeld in The Kilns, ik ben er vrij zeker van dat ze dat waren. 40]
+//Ik heb mijn mening over Lewis' relatie met mevrouw moeten veranderen. Moore van de demo. In hoofdstuk acht van dit boek schreef ik dat ik niet zeker wist of het geliefden waren. Nu na gesprekken met mevrouw. Moore's dochter, Maureen, en een overweging van de manier waarop hun slaapkamers werden geregeld in The Kilns, ik ben er vrij zeker van dat ze dat waren.//
 De romantische aard van de relatie wordt echter betwijfeld door andere schrijvers; Philip Zaleski en Carol Zaleski schrijven in The Fellowship dat ze bijvoorbeeld.
-    Wanneer – of of – Lewis een affaire met mevrouw begon. Moore blijft onduidelijk. 41]
+//Wanneer –en of– Lewis een affaire met mevrouw Moore begon blijft onduidelijk.//
-Lewis sprak goed over mevrouw. Moore, zijn hele leven, die tegen zijn vriend George Sayer zei: "Ze was genereus en leerde me ook genereus te zijn." In december 1917 schreef Lewis in een brief aan zijn jeugdvriendin Arthur Greeves dat Janie en Greeves "de twee mensen waren die het belangrijkst zijn voor mij in de wereld".
+Lewis sprak goed over mevrouw Moore, zijn hele leven, die tegen zijn vriend George Sayer zei: "Ze was genereus en leerde me ook genereus te zijn." In december 1917 schreef Lewis in een brief aan zijn jeugdvriendin Arthur Greeves dat Janie en Greeves "de twee mensen waren die het belangrijkst zijn voor mij in de wereld".
 In 1930 verhuisde Lewis naar The Kilns met zijn broer Warnie, mevrouw. Moore en haar dochter Maureen. The Kilns was een huis in de wijk Headington Quarry aan de rand van Oxford, nu onderdeel van de buitenwijk Risinghurst. Ze droegen allemaal financieel bij aan de aankoop van het huis, dat uiteindelijk overging naar Maureen, die toen Dame Maureen Dunbar was, toen Warren in 1973 stierf.
 Moore had in haar latere jaren dementie en werd uiteindelijk overgebracht naar een verpleeghuis, waar ze in 1951 overleed. Lewis bezocht haar elke dag in dit huis tot aan haar dood.
-Terug naar het christendom
-Lewis groeide op in een religieuze familie die naar de kerk van Ierland ging. Hij werd een atheïst op de leeftijd van 15, hoewel hij later zijn jonge zelf beschreef als paradoxaal "erg boos op God voor het niet bestaan" en "even boos op hem voor het creëren van een wereld".[42]Zijn vroege scheiding van het christendom begon toen hij zijn religie begon te zien als een karwei en een plicht; rond deze tijd kreeg hij ook interesse in het occulte, omdat zijn studies zich uitbreidden om dergelijke onderwerpen op te nemen. ]Lewis citeerde Lucretius (De rerum natura, 5.198-9) als een van de sterkste argumenten voor atheïsme:[44]
+==== Terug naar het christendom ====
+Lewis groeide op in een religieuze familie die naar de kerk van Ierland ging. Hij werd een atheïst op de leeftijd van 15, hoewel hij later zijn jonge zelf beschreef als paradoxaal "erg boos op God voor het niet bestaan" en "even boos op hem voor het creëren van een wereld".[42]Zijn vroege scheiding van het christendom begon toen hij zijn religie begon te zien als een karwei en een plicht; rond deze tijd kreeg hij ook interesse in het occulte, omdat zijn studies zich uitbreidden om dergelijke onderwerpen op te nemen. Lewis citeerde Lucretius (De rerum natura, 5.198-9) als een van de sterkste argumenten voor atheïsme:
     Nequaquam nobis divinitus esse paratam
@@ Regel 94: / Regel 93: @@
     Een wereld zo broos en gebrekkig als we zien.
-(Dit is een zeer poëtische in plaats van een letterlijke vertaling. Een meer letterlijke vertaling, door William Ellery Leonard, ][45] leest: "Dat op geen enkele wijze de aard van alle dingen / Voor ons werd gevormd door een goddelijke kracht - / Zo groot de fouten waarmee het wordt gehinderd.")
+(Dit is een zeer poëtische in plaats van een letterlijke vertaling. Een meer letterlijke vertaling, door William Ellery Leonard, is: "Dat op geen enkele wijze de aard van alle dingen / Voor ons werd gevormd door een goddelijke kracht - / Zo groot de fouten waarmee het wordt gehinderd.")
 Lewis' interesse in het werk van de Schotse schrijver George MacDonald maakte deel uit van wat hem van het atheïsme veranderde. Dit is bijzonder goed te zien door deze passage in Lewis' The Great Divorce, hoofdstuk negen, wanneer de semi-autobiografische hoofdpersoon MacDonald in de hemel ontmoet:
-    ... Ik probeerde te beven, om deze man alles te vertellen wat zijn geschriften voor mij hadden gedaan. Ik probeerde te vertellen hoe een bepaalde ijzige middag op Leatherhead Station toen ik voor het eerst een exemplaar van Phantastes (die toen ongeveer zestien jaar oud was) voor mij was geweest wat de eerste aanblik van Beatrice naar Dante was geweest: Hier begint het nieuwe leven. Ik begon te bekennen hoe lang dat het leven in het gebied van verbeeldingskracht had uitgesteld: hoe langzaam en met tegenzin ik was gaan toegeven dat zijn christenheid er meer dan een toevallige verbinding mee had, hoe hard ik had geprobeerd de ware naam van de kwaliteit die me voor het eerst ontmoette in zijn boeken ise Heiligheid. 46]
+<box 70% round>//... Ik probeerde te beven, om deze man alles te vertellen wat zijn geschriften voor mij hadden gedaan. Ik probeerde te vertellen hoe een bepaalde ijzige middag op Leatherhead Station toen ik voor het eerst een exemplaar van Phantastes (die toen ongeveer zestien jaar oud was) voor mij was geweest wat de eerste aanblik van Beatrice naar Dante was geweest: Hier begint het nieuwe leven. Ik begon te bekennen hoe lang dat het leven in het gebied van verbeeldingskracht had uitgesteld: hoe langzaam en met tegenzin ik was gaan toegeven dat zijn christenheid er meer dan een toevallige verbinding mee had, hoe hard ik had geprobeerd de ware naam van de kwaliteit die me voor het eerst ontmoette in zijn boeken is de Heiligheid.//</box>
-Uiteindelijk keerde hij terug naar het christendom, nadat hij werd beïnvloed door ruzies met zijn Oxford-collega en vriend J. R. R. R. R. Tolkien, die hij op 11 mei 1926 voor het eerst heeft ontmoet, en het boek The Everlasting Man van G. K. - Ja. Gemaakt door Chesterton. Lewis verzette zich krachtig tegen bekering en merkte op dat hij in het christendom werd gebracht als een verloren, "schop, worstelend, wrokkig en zijn ogen darten in alle richtingen voor een kans om te ontsnappen".]47] Hij beschreef zijn laatste strijd in Verrast door Vreugde:
+Uiteindelijk keerde hij terug naar het christendom, nadat hij werd beïnvloed door ruzies met zijn Oxford-collega en vriend J. R. R. Tolkien, die hij op 11 mei 1926 voor het eerst heeft ontmoet, en het boek The Everlasting Man van G. K. - Ja. Gemaakt door Chesterton. Lewis verzette zich krachtig tegen bekering en merkte op dat hij in het christendom werd gebracht als een verloren, "schop, worstelend, wrokkig en zijn ogen darten in alle richtingen voor een kans om te ontsnappen". Hij beschreef zijn laatste strijd in Suprised by Joy:
-    Je moet je me alleen voorstellen in die kamer in Magdalena [College, Oxford], nacht na nacht, voelend, wanneer mijn geest zelfs maar een seconde van mijn werk optild, de gestage, niet aflatende benadering van Hem die ik zo ernstig niet wilde ontmoeten. Wat ik zeer vreesde, was mij eindelijk overkomen. In de Triniteitsterm van 1929 gaf ]ik toe en gaf toe dat God God was, en knielde en bad: misschien, die nacht, de meest neerslachtige en terughoudende bekering in heel Engeland. 48]
+<box 70% round>//Je moet je me alleen voorstellen in die kamer in Magdalena [College, Oxford], nacht na nacht, voelend, wanneer mijn geest zelfs maar een seconde van mijn werk optild, de gestage, niet aflatende benadering van Hem die ik zo ernstig niet wilde ontmoeten. Wat ik zeer vreesde, was mij eindelijk overkomen. In de Triniteitsterm van 1929 gaf ]ik toe en gaf toe dat God God was, en knielde en bad: misschien, die nacht, de meest neerslachtige en terughoudende bekering in heel Engeland.//</box>
-Na zijn bekering tot theïsme in 1929 bekeerde Lewis zich tot het christendom in 1931, na een lange discussie tijdens een nachtelijke wandeling langs Addison's Walk met zijn goede vrienden Tolkien en Hugo Dyson. Hij neemt verslag van het maken van een specifieke toewijding aan het christelijk geloof terwijl hij met zijn broer naar de dierentuin is. Hij werd een lid van de Church of England - enigszins tot de teleurstelling van Tolkien, die had gehoopt dat hij zou toetreden tot de katholieke kerk.][page needed]
+Na zijn bekering tot theïsme in 1929 bekeerde Lewis zich tot het christendom in 1931, na een lange discussie tijdens een nachtelijke wandeling langs Addison's Walk met zijn goede vrienden Tolkien en Hugo Dyson. Hij neemt verslag van het maken van een specifieke toewijding aan het christelijk geloof terwijl hij met zijn broer naar de dierentuin is. Hij werd een lid van de Church of England - enigszins tot de teleurstelling van Tolkien, die had gehoopt dat hij zou toetreden tot de katholieke kerk.
-Lewis was een toegewijde Anglicaanse die een grotendeels orthodoxe Anglicaanse theologie handhaafde, hoewel hij in zijn verontschuldigende geschriften een poging deed om te voorkomen dat hij een denominatie omarmde. In zijn latere geschriften geloven sommigen dat hij ideeën voorstelde zoals zuivering van dagelijkse zonden na de dood in het vagevuur (De Grote Beginsel en Brieven aan Malcolm) en doodzonde (De Schroefbrieven), die over het algemeen worden beschouwd als rooms-katholieke leringen, hoewel ze ook op grote schaal worden gehouden in het Anglicanisme (met name in de hoge kerk Anglo-katholieke kringen). Hoe dan ook, Lewis beschouwde zichzelf als een volledig orthodoxe Anglicaan tot het einde van zijn leven, als gevolg dat hij aanvankelijk alleen naar de kerk was geweest om de communie te ontvangen en was afgestoten door de hymnen en de slechte kwaliteit van de preken. Hij kwam later om zichzelf geëerd te beschouwen door te aanbidden met mannen van geloof die in armoedige kleding en werklaarzen kwamen en die alle verzen zong voor alle hymnen. 50]
+Lewis was een toegewijde Anglicaanse die een grotendeels orthodoxe Anglicaanse theologie handhaafde, hoewel hij in zijn verontschuldigende geschriften een poging deed om te voorkomen dat hij een denominatie omarmde. In zijn latere geschriften geloven sommigen dat hij ideeën voorstelde zoals zuivering van dagelijkse zonden na de dood in het vagevuur (De Grote Beginsel en Brieven aan Malcolm) en doodzonde (De Schroefbrieven), die over het algemeen worden beschouwd als rooms-katholieke leringen, hoewel ze ook op grote schaal worden gehouden in het Anglicisme (met name in de hoge kerk Anglo-katholieke kringen). Hoe dan ook, Lewis beschouwde zichzelf als een volledig orthodoxe Anglicaan tot het einde van zijn leven, als gevolg dat hij aanvankelijk alleen naar de kerk was geweest om de communie te ontvangen en was afgestoten door de hymnen en de slechte kwaliteit van de preken. Hij kwam later om zichzelf geëerd te beschouwen door te aanbidden met mannen van geloof die in armoedige kleding en werklaarzen kwamen en die alle verzen zong voor alle hymnen.
-Tweede Wereldoorlog
-Na het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog in 1939, de Lewises nam kinderevacués uit Londen en andere steden naar The Kilns. ]Lewis was slechts 40 toen de oorlog begon, en hij probeerde de militaire dienst terug te keren, het aanbieden om cadetten te instrueren; zijn aanbod werd echter niet aanvaard. Hij verwierp de suggestie van het wervingsbureau om columns te schrijven voor het ministerie van Informatie in de pers, omdat hij niet wilde "groeten leugens" [52]om de vijand te misleiden. Later diende hij in de lokale Home Guard in Oxford. 52]
+==== Tweede Wereldoorlog ====
+Na het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog in 1939, namen de Lewisen kinderevacués uit Londen en andere steden naar The Kilns. Lewis was pas 40 toen de oorlog begon, en hij probeerde terug te keren in militaire dienst, het aanbieden om cadetten te instrueren; zijn aanbod werd echter niet aanvaard. Hij verwierp de suggestie van het wervingsbureau om columns te schrijven voor het ministerie van Informatie in de pers, omdat hij niet wilde "groeten leugens" [52]om de vijand te misleiden. Later diende hij in de lokale Home Guard in Oxford. 52]
-Van 1941 tot 1943 sprak Lewis over religieuze programma's die vanuit Londen door de BBC werden uitgezonden, terwijl de stad onder periodieke luchtaanvallen stond. 53] Deze uitzendingen werden in dat stadium gewaardeerd door burgers en militairen. Air Chief Marshal Sir Donald Hardman schreef bijvoorbeeld:
+Van 1941 tot 1943 sprak Lewis over religieuze programma's die vanuit Londen door de BBC werden uitgezonden, terwijl de stad onder periodieke luchtaanvallen stond. Deze uitzendingen werden in dat stadium gewaardeerd door burgers en militairen. Air Chief Marshal Sir Donald Hardman schreef bijvoorbeeld:
-    "De oorlog, het hele leven, alles leek meestal zinloos. We hadden velen van ons een sleutel nodig tot de betekenis van het universum. Lewis voorzag alleen dat."[ 54]
+"//De oorlog, het hele leven, alles leek meestal zinloos. We hadden velen van ons een sleutel nodig tot de betekenis van het universum. Lewis voorzag alleen dat.//"
-De jeugdige Alistair Cooke was minder onder de indruk en beschreef in 1944 "de alarmerende mode van de heer. C.S. van C.S. Lewis als een voorbeeld van hoe oorlogstijd de neiging heeft om "zoveel kwakzalverrezen en messias te sppioneren".[55] De uitzendingen werden geanologiseerd in het Mere Christendom. Vanaf 1941 werd Lewis bezet tijdens zijn zomervakantieweekenden en bezocht Royal Air Force-stations om te spreken over zijn geloof, uitgenodigd door kapelaan Maurits, aan de hand zijn geloof
+De jeugdige Alistair Cooke was minder onder de indruk en beschreef in 1944 "//de alarmerende mode van de heer. C.S. van C.S. Lewis als een voorbeeld van hoe oorlogstijd de neiging heeft om "zoveel kwakzalverrezen en messias te sppioneren//". De uitzendingen werden geanologiseerd in het Mere Christendom. Vanaf 1941 werd Lewis bezet tijdens zijn zomervakantieweekenden en bezocht Royal Air Force-stations om te spreken over zijn geloof, uitgenodigd door kapelaan Maurits, aan de hand zijn geloof
-Het was ook tijdens dezelfde oorlogsperiode dat Lewis werd uitgenodigd om de eerste president van de Oxford Socratic Club te worden in januari 1942, [57]een positie die hij enthousiast bekleedde tot hij ontslag nam bij de Universiteit van Cambridge in 1954. 58]
+Het was ook tijdens dezelfde oorlogsperiode dat Lewis werd uitgenodigd om de eerste president van de Oxford Socratic Club te worden in januari 1942, een positie die hij enthousiast bekleedde tot hij ontslag nam bij de Universiteit van Cambridge in 1954.
-Eer weigerde
-Lewis werd genoemd op de laatste lijst van onderscheidingen door George VI in december 1951 als commandant van de Orde van het Britse Rijk (CBE), maar weigerde om associatie met eventuele politieke kwesties te vermijden. 59][60]
+==== Weigeren van eer ====
-Voorzitter van de Universiteit van Cambridge
+Lewis werd genoemd op de laatste lijst van onderscheidingen door George VI in december 1951 als commandant van de Orde van het Britse Rijk (CBE), maar weigerde om associatie met eventuele politieke kwesties te vermijden.
+==== Voorzitter van de Universiteit van Cambridge ====
 In 1954 nam Lewis de nieuw opgerichte leerstoel Mediaeval en Renaissance Literatuur aan het Magdalene College in Cambridge, waar hij zijn loopbaan beëindigde. Hij hield een sterke band met de stad Oxford, hield daar een huis en keerde terug in het weekend tot zijn dood in 1963.
-Vreugde Davidman
-    Ze was mijn dochter en mijn moeder, mijn leerling en mijn leraar, mijn onderwerp en mijn soeverein; en altijd, met al deze in oplossing, mijn trouwe kameraad, vriend, scheepsmaat, medesoldaat. Mijn meesteres; maar tegelijkertijd is alles wat een man vriend (en ik heb goede) ooit voor mij geweest. Misschien nog wel meer.
-C. - Ja. - S. Lewis[61]
+==== Joy Davidman ====
 Lewis correspondeerde in zijn latere leven met Joy Davidman Gresham, een Amerikaanse schrijver van Joodse afkomst, een voormalig lid van de Communistische Partij van de Verenigde Staten en een bekeerling van het atheïsme naar het christendom. Ze werd gescheiden van haar alcoholist en gewelddadige echtgenoot, de romanschrijver William L. Gresham en kwam naar Engeland met haar twee zonen, David en Douglas. ]Lewis beschouwde haar in eerste instantie als een aangename intellectuele metgezel en persoonlijke vriend, en het was op dit niveau dat hij ermee instemde om een burgerlijk huwelijkscontract met haar aan te gaan, zodat ze in Groot-Brittannië kon blijven wonen. ]Ze waren getrouwd op het kantoor van het register, 42 St Giles', Oxford, op 23 april 1956. ][65]Lewis’s broer Warren schreef: “Voor Jack de aantrekkingskracht was in eerste instantie ongetwijfeld intellectueel. Vreugde was de enige vrouw die hij had ontmoet ... die een brein had dat overeenkwam met zijn eigen in soepelheid, in de breedte van belang, en in analytisch begrip, en vooral in humor en een gevoel van plezier.[62]Na het klagen over een pijnlijke heup, werd ze gediagnosticeerd met terminale botkanker, en de relatie ontwikkelde zich tot het punt dat ze zochten naar een christelijk huwelijk. Omdat ze gescheiden was, was dit op dat moment niet eenvoudig in de Church of England, maar een vriend, ds. Peter Bide, voerde de ceremonie uit in haar bed in het Churchill Hospital op 21 maart 1957. 66]
@@ Regel 137: / Regel 132: @@
 David overleed op 25 december 2014.[70]In 2020 onthulde Douglas dat zijn broer was overleden in een Zwitsers psychiatrisch ziekenhuis en dat toen David een jonge man was, hij was gediagnosticeerd met paranoïde schizofrenie. 71]
-Ziekte en de dood
-Lewis' graf in de Holy Trinity Church, Headington Quarry
+==== Ziekte en de dood ====
 Begin juni 1961 raakte Lewis besmet met recurrente nefritis die vorderde naar chronische laaggradige sepsis. Zijn ziekte zorgde ervoor dat hij de herfstperiode in Cambridge miste, hoewel zijn gezondheid in 1962 geleidelijk begon te verbeteren en hij die april terugkeerde. Zijn gezondheid bleef verbeteren en volgens zijn vriend George Sayer was Lewis begin 1963 volledig zelf.
@@ Regel 147: / Regel 141: @@
 De berichtgeving in de media over de dood van Lewis werd grotendeels overschaduwd door het nieuws van de moord op John F. Kennedy, die op dezelfde dag plaatsvond (ongeveer 55 minuten na de ineenstorting van Lewis), net als de dood van de Engelse schrijver Aldous Huxley, de auteur van Brave New World. ]Dit toeval was de inspiratie voor het boek Between Heaven and Hell: A Dialog Somewhere Beyond Death with John F. Kennedy, C., Verenigde Staten - S. Lewis, en Aldous Huxley. ]Lewis wordt herdacht op 22 november in de kerkkalender van de Bisschoppenkerk. 77]
-Loopbaan
-De geleerde
-Magdalenaalscollege, Oxford
-Magdalene College in Cambridge, Verenigd Koninkrijk
+===== Loopbaan =====
+==== De geleerde ====
 Lewis begon zijn academische loopbaan als student aan Oxford, waar hij een triple first won, de hoogste onderscheiding op drie gebieden van de studie. ]Hij werd vervolgens verkozen tot Fellow van Magdalen College, Oxford, waar hij werkte voor bijna dertig jaar, van 1925 tot 1954. ]In 1954 werd hij bekroond met de nieuw opgerichte voorzitter van Mediaeval and Renaissance Literatuur aan de Universiteit van Cambridge, en werd verkozen tot een fellow van Magdalene College. ]Met betrekking tot zijn benoemde academische veld, betoogde hij dat er niet zoiets bestond als een Engelse renaissance. ]80[81] Veel van zijn wetenschappelijk werk concentreerde zich op de latere Middeleeuwen, in het bijzonder het gebruik van allegorie. Zijn The Alleepry of Love (1936) hielp bij het stimuleren van de serieuze studie van de late middeleeuwse verhalen zoals de Roman de la Rose. 82]
 De adelaars- en kinderpub in Oxford, waar de Inklings elkaar ontmoetten op dinsdagochtend in 1939
@@ Regel 159: / Regel 152: @@
 Lewis was een productieve schrijver en zijn kring van literaire vrienden werd een informele discussiemaatschappij die bekend staat als de "Inklings", waaronder J. R. R. R. R. Tolkien, Nevill Coghill, Lord David Cecil, Charles Williams, Owen Barfield en zijn broer Warren Lewis. Glyer wijst op december 1929 als de begindatum van de Inklings. ]Lewis' vriendschap met Coghill en Tolkien groeide tijdens hun tijd als leden van de Kolbétar, een Oud-Noorse leesgroep die Tolkien oprichtte en die eindigde rond de tijd van het begin van de Inklings. ]In Oxford was hij de leergier van de dichter John Betjeman, de theatercriticus Kenneth Tynan, de katholieke priester Bede Griffiths, de schrijver Roger Lancelyn Green en de Sufisoefi-geleerde Martin Lings, naast vele andere studenten. De religieuze en conservatieve Betjeman verafschuwde Lewis, terwijl de anti-establishment Tynan een levenslange bewondering voor hem behield.][page needed]
-Van Tolkien schrijft Lewis in Verrasd door Joy:
+Van Tolkien schrijft Lewis in Suprised by Joy:
-    Toen ik begon met lesgeven voor de Engelse faculteit, maakte ik twee andere vrienden, beide christenen (deze queer mensen leken nu aan elke kant op te duiken) die me later veel hulp moesten geven bij het overwinnen van de laatste stile. Het waren HVV Dyson en JRR Tolkien. Vriendschap met de laatste markeerde de afbraak van twee oude vooroordelen. Bij mijn eerste komst in de wereld was ik (impliciet) gewaarschuwd om nooit een Papist te vertrouwen, en bij mijn eerste komst naar de Engelse faculteit (expliciet) nooit een filoloog te vertrouwen. Tolkien was beide. 88] 88]
-Novelist verwijderen
+<box 70% round>//Toen ik begon met lesgeven voor de Engelse faculteit, maakte ik twee andere vrienden, beide christenen (deze queer mensen leken nu aan elke kant op te duiken) die me later veel hulp moesten geven bij het overwinnen van de laatste stile. Het waren HVV Dyson en JRR Tolkien. Vriendschap met de laatste markeerde de afbraak van twee oude vooroordelen. Bij mijn eerste komst in de wereld was ik (impliciet) gewaarschuwd om nooit een Papist te vertrouwen, en bij mijn eerste komst naar de Engelse faculteit (expliciet) nooit een filoloog te vertrouwen. Tolkien was beide.//</box>
-Naast zijn wetenschappelijke werk schreef Lewis verschillende populaire romans, waaronder de sciencefictionruimtetrilogie voor volwassenen en de NarniaNarnia-fantasieën voor kinderen. De meesten behandelen impliciet christelijke thema's zoals zonde, de val van de mensheid uit de genade en verlossing. 89][90]
+==== Novelist ====
+Naast zijn wetenschappelijke werk schreef Lewis verschillende populaire romans, waaronder de sciencefiction-ruimtetrilogie voor volwassenen en de Narnia-fantasieën voor kinderen. De meesten behandelen impliciet christelijke thema's zoals zonde, de val van de mensheid uit de genade en verlossing.
 Zijn eerste roman nadat hij christen was geworden, was The Pilgrim's Regress (1933), die zijn reis naar het christendom uitbeeldde in de allegorische stijl van de voortgang van John Bunyan. Het boek werd slecht ontvangen door critici op het moment, [24]hoewel David Martyn Lloyd-Jones, een van Lewis' tijdgenoten in Oxford, gaf hem veel waarde aanmoediging. Gevraagd door Lloyd-Jones wanneer hij een ander boek zou schrijven, antwoordde Lewis: "Als ik de betekenis van het gebed begrijp." ][1 ]
@@ Regel 183: / Regel 175: @@
 Lewis' laatste roman, Till We Have Faces, een hervertelling van de mythe van Cupido en Psyche, werd gepubliceerd in 1956. ]Hoewel Lewis het "ver en weg mijn beste boek" noemde, werd het niet zo goed beoordeeld als zijn vorige werk. 100]
 Andere werken
@@ Regel 240: / Regel 233: @@
 Meer informatie: the abolition of man : https://en.wikipedia.org/wiki/The_Abolition_of_Man
-Lewis schuwde politieke betrokkenheid en partijpolitiek, nam weinig belangstelling voor voorbijgaande politieke kwesties en hield veel politici in minachting. Hij weigerde een ridderschap uit angst dat zijn tegenstanders het vervolgens zouden gebruiken om hem te beschuldigen van het houden van een politiek standpunt, en hij zag zijn rol als christelijke apologeet. Zijn wereldbeeld was christelijk, maar hij geloofde ook niet in de oprichting van christelijke partijen. Hij vermeed de politieke sfeer, hoewel hij er niet onwetend van was. ]23:2 Hij zag zichzelf niet als een politiek filosoof, maar zijn werk, De afschaffing van de mens (1943) verdedigt objectieve waarde en het begrip natuurwet. Lewis verwees naar dit werk als bijna zijn eigen favoriet, hoewel hij vond dat het grotendeels was genegeerd. 132]: 3 De afschaffing van de mens werd niet als iets nieuws gepresenteerd. In plaats daarvan besteedde hij aandacht aan ideeën, met de bedoeling ze te herstellen. In The Abolition of Man bood Lewis de postmoderne wereld een visie op de werkelijkheid die onze geleefde morele ervaringen kon begrijpen, en hij bracht een krachtige verdediging van de natuurwet als een noodzakelijke basis voor "het idee van een regel die geen tirannie is of een gehoorzaamheid die geen slavernij is".[131]: 4876
+Lewis schuwde politieke betrokkenheid en partijpolitiek, nam weinig belangstelling voor voorbijgaande politieke kwesties en hield veel politici in minachting. Hij weigerde een ridderschap uit angst dat zijn tegenstanders het vervolgens zouden gebruiken om hem te beschuldigen van het houden van een politiek standpunt, en hij zag zijn rol als christelijke apologeet. Zijn wereldbeeld was christelijk, maar hij geloofde ook niet in de oprichting van christelijke partijen. Hij vermeed de politieke sfeer, hoewel hij er niet onwetend van was. Hij zag zichzelf niet als een politiek filosoof, maar zijn werk, De afschaffing van de mens (1943) verdedigt objectieve waarde en het begrip natuurwet. Lewis verwees naar dit werk als bijna zijn eigen favoriet, hoewel hij vond dat het grotendeels was genegeerd. De afschaffing van de mens werd niet als iets nieuws gepresenteerd. In plaats daarvan besteedde hij aandacht aan ideeën, met de bedoeling ze te herstellen. In The Abolition of Man bood Lewis de postmoderne wereld een visie op de werkelijkheid die onze geleefde morele ervaringen kon begrijpen, en hij bracht een krachtige verdediging van de natuurwet als een noodzakelijke basis voor "het idee van een regel die geen tirannie is of een gehoorzaamheid die geen slavernij is".
 ===== Erfenis =====
-Lewis blijft een breed lezerspubliek aantrekken. In 2008 rangschikte The Times hem als elfde op hun lijst van "de 50 grootste Britse schrijvers sinds 1945". Lezers van zijn fictie zijn zich vaak niet bewust van wat Lewis als de christelijke thema's van zijn werken beschouwde. Zijn christelijke apologetiek wordt gelezen en geciteerd door leden van vele christelijke denominaties. ]In 2013, op de 50e verjaardag van zijn dood, Lewis sloot zich aan bij enkele van de grootste schrijvers van Groot-Brittannië erkend in Poets' Corner, Westminster Abbey. 135 De inwijdingsdienst, om 12.00 uur op 22 november 2013, bevatte een lezing van The Last Battle van Douglas Gresham, jongere stiefzoon van Lewis. Bloemen werden gelegd door Walter Hooper, beheerder en literair adviseur van de Lewis Estate. Een adres werd afgeleverd door de voormalige aartsbisschop van Canterbury Rowan Williams[. [ 136 ] page needed[Verklard nodig] De vloer stenen inscriptie is een citaat van een adres van Lewis:
+Lewis blijft een breed lezerspubliek aantrekken. In 2008 rangschikte The Times hem als elfde op hun [[..:literairelijsten:times50|lijst van "de 50 grootste Britse schrijvers sinds 1945"]]. Lezers van zijn fictie zijn zich vaak niet bewust van wat Lewis als de christelijke thema's van zijn werken beschouwde. Zijn christelijke apologetiek wordt gelezen en geciteerd door leden van vele christelijke denominaties. In 2013, 50 jaar na zijn dood, werd Lewis toegevoegd bij de grootste schrijvers van Groot-Brittannië erkend in Poets' Corner, Westminster Abbey. De inwijdingsdienst, om 12.00 uur op 22 november 2013, bevatte een lezing van The Last Battle van Douglas Gresham, de jonge stiefzoon van Lewis. Bloemen werden gelegd door Walter Hooper, beheerder en literair adviseur van de Lewis Estate. Een adres werd afgeleverd door de voormalige aartsbisschop van Canterbury Rowan Williams. De vloer stenen inscriptie is een citaat van een adres van Lewis:
-//Ik geloof in het christendom als ik geloof dat de zon is opgestaan, niet alleen omdat ik het zie, maar omdat ik daardoor al het andere zie.//
+<box 70% round>//Ik geloof in het christendom als ik geloof dat de zon is opgestaan, niet alleen omdat ik het zie, maar omdat ik daardoor al het andere zie.//</box>
-Lewis is het onderwerp geweest van verschillende biografieën, waarvan er een paar werden geschreven door goede vrienden, zoals Roger Lancelyn Green en George Sayer. ][138]In 1985 het scenario Shadowlands van William Nicholson dramatiseerde Lewis’s leven en relatie met Joy Davidman Gresham. ]Het werd uitgezonden op de Britse televisie met in de hoofdrollen Joss Ackland en Claire Bloom. ]Dit werd ook opgevoerd als een theaterstuk met in de hoofdrollen Nigel Hawthorne in 1989 [141]en werd omgezet in de 1993-film Shadowlands met in de hoofdrollen Anthony Hopkins en Debra Winger. 142]
+Lewis is het onderwerp geweest van verschillende biografieën, waarvan er een paar werden geschreven door goede vrienden, zoals Roger Lancelyn Green en George Sayer. In 1985 het scenario Shadowlands van William Nicholson dramatiseerde Lewis’s leven en relatie met Joy Davidman Gresham. ]Het werd uitgezonden op de Britse televisie met in de hoofdrollen Joss Ackland en Claire Bloom. Dit werd ook opgevoerd als een theaterstuk met in de hoofdrollen Nigel Hawthorne in 1989 en werd omgezet in de 1993-film Shadowlands met in de hoofdrollen Anthony Hopkins en Debra Winger.
-Veel boeken zijn geïnspireerd door Lewis, waaronder A Severe Mercy door zijn correspondent en vriend Sheldon Vanauken. De Kronieken van Narnia zijn bijzonder invloedrijk geweest. Moderne kinderliteratuur is min of meer beïnvloed door de serie van Lewis, zoals Daniel Handler's A Series of Unfortunate Events, Eoin Colfer's Artemis Fowl, Philip Pullman's His Dark Materials en J. K. - Ja. Rowling ' s Harry Potter. ]Pullman is een atheïst en staat bekend om scherp kritisch te zijn over Lewis’ werk, [144]het beschuldigen van Lewis van het tonen van religieuze propaganda, vrouwenhaat, racisme en emotioneel sadisme in zijn boeken. ]Hij heeft echter ook bescheiden de Kronieken van Narnia geprezen als een "serieus" literair werk in vergelijking met Tolkien's "triviale" The Lord of the Rings. ]Auteurs van volwassen fantasieliteratuur voor volwassenen, zoals Tim Powers, hebben ook getuigd dat ze worden beïnvloed door het werk van Lewis. 147]
+Veel boeken zijn geïnspireerd door Lewis, waaronder A Severe Mercy door zijn correspondent en vriend Sheldon Vanauken. De Kronieken van Narnia zijn bijzonder invloedrijk geweest. Moderne kinderliteratuur is min of meer beïnvloed door de serie van Lewis, zoals Daniel Handler's A Series of Unfortunate Events, Eoin Colfer's Artemis Fowl, Philip Pullman's His Dark Materials en J. K. - Ja. Rowling ' s Harry Potter. ]Pullman is een atheïst en staat bekend om scherp kritisch te zijn over Lewis’ werk, het beschuldigen van Lewis van het tonen van religieuze propaganda, vrouwenhaat, racisme en emotioneel sadisme in zijn boeken. ]Hij heeft echter ook bescheiden de Kronieken van Narnia geprezen als een "serieus" literair werk in vergelijking met Tolkien's "triviale" The Lord of the Rings. ]Auteurs van volwassen fantasieliteratuur voor volwassenen, zoals Tim Powers, hebben ook getuigd dat ze worden beïnvloed door het werk van Lewis.
-Het grootste deel van Lewis' postuum werk is bewerkt door zijn literaire executeur Walter Hooper. Kathryn Lindskoog, een onafhankelijke Lewis-geleerde, betoogde dat de beurs van Hooper niet betrouwbaar is en dat hij valse verklaringen heeft afgelegd en vervalste werken aan Lewis heeft toegeschreven. ]Lewis' stiefzoon, Douglas Gresham, ontkent de gevalsibiliteitsclaims en zegt dat "hij hele controverse ding werd ontworpen om zeer persoonlijke redenen ... Haar fantasierijke theorieën zijn behoorlijk grondig in diskrediet gebracht."[ 149]
+Het grootste deel van Lewis' postuum werk is bewerkt door zijn literaire executeur Walter Hooper. Kathryn Lindskoog, een onafhankelijke Lewis-geleerde, betoogde dat de beurs van Hooper niet betrouwbaar is en dat hij valse verklaringen heeft afgelegd en vervalste werken aan Lewis heeft toegeschreven. Lewis' stiefzoon, Douglas Gresham, ontkent de gevalsibiliteitsclaims en zegt dat "//hij hele controverse ding werd ontworpen om zeer persoonlijke redenen ... Haar fantasierijke theorieën zijn behoorlijk grondig in diskrediet gebracht.//"
-Een bronzen standbeeld van Lewis' personage Digory uit The Magician's Nephew staat in Belfast's Holywood Arches voor de Holywood Road Library. 150 ]
+Een bronzen standbeeld van Lewis' personage Digory uit The Magician's Nephew staat in Belfast's Holywood Arches voor de Holywood Road Library.
-Een aantal C. - S. Lewis Societies bestaan over de hele wereld, waaronder een die werd opgericht in Oxford in 1982. De C.S. Lewis Society aan de Universiteit van Oxford ontmoet in Pusey House tijdens de termijn om de papieren over het leven en de werken van Lewis en de andere Inklings te bespreken, en over het algemeen alles te waarderen Lewisian. 151]
+Meerdere C.S. Lewis Societies bestaan over de hele wereld, waaronder een die werd opgericht in Oxford in 1982. De C.S. Lewis Society aan de Universiteit van Oxford komt bijeen in Pusey House om de papieren over het leven en de werken van Lewis en de andere Inklings te bespreken, en over het algemeen alles te waarderen.
 Er zijn live-actions gemaakt van drie van The Chronicles of Narnia: The Lion, the Witch and Wardrobe (2005), Prince Caspian (2008) en The Voyage of the Dawn Treader (2010).
@@ Regel 266: / Regel 259: @@
 ===== Bibliografie =====
-Zie C. voor het hoofdartikel over dit onderwerp. - S. De bibliografie van Lewis
+==== Nonfictie ====
+  * The Allegory of Love: A Study in Medieval Tradition (1936)
+  * Rehabilitations and Other Essays (1939; two essays not included in Essay Collection [2000])
+  * The Personal Heresy: A Controversy (with E. M. W. Tillyard, 1939)
+  * The Problem of Pain (1940)
+  * The Case for Christianity (1942)
+  * A Preface to Paradise Lost (1942)
+  * Broadcast Talks (1942)
+  * The Abolition of Man (1943)
+  * Christian Behaviour (1943)
+  * Beyond Personality (1944)
+  * "The Inner Ring" (1944)[1]
+  * Miracles: A Preliminary Study (1947, revised 1960)
+  * Arthurian Torso (1948; on Charles Williams's poetry)
+  * Transposition, and Other Addresses (1949)
+  * Mere Christianity: A Revised and Amplified Edition, with a New Introduction, of the Three Books, Broadcast Talks, Christian Behaviour, and Beyond Personality (1952; based on radio talks of 1941–1944)
+  * English Literature in the Sixteenth Century Excluding Drama. Oxford University Press. 1954; 1975. ISBN 0-19-881298-1
+  * Major British Writers, Vol I (1954; contribution on Edmund Spenser)
+  * Surprised by Joy: The Shape of My Early Life (1955; autobiography)
+  * Reflections on the Psalms (1958)
+  * The Four Loves (1960)
+  * Studies in Words (1960)
+  * The World's Last Night and Other Essays (1960)
+  * An Experiment in Criticism (1961)
+  * A Grief Observed (1961; first published under the pseudonym N. W. Clerk)
+  * They Asked for a Paper: Papers and Addresses (1962; all essays found in Essay Collection [2000])
+  * Introduction to Selections from Layamon's Brut (ed. G. L. Brook, Oxford University Press, 1963)
+==== Postume publicaties ====
+  * Letters to Malcolm: Chiefly on Prayer (1964)
+  * Beyond the Bright Blur (1963) (a limited-run 30-page excerpt taken from Letters to Malcolm and "published as a New Year's greeting to friends of the author", according to the opening page)
+  * The Discarded Image: An Introduction to Medieval and Renaissance Literature (1964)
+  * Screwtape Proposes a Toast and Other Pieces (1965)
+  * Studies in Medieval and Renaissance Literature (1966; not included in Essay Collection [2000])
+  * On Stories: and Other Essays on Literature (ed. Walter Hooper, 1966)
+  * Spenser's Images of Life (ed. Alastair Fowler, 1967)
+  * Letters to an American Lady (1967)
+  * Christian Reflections (1967; essays and papers; all essays found in Essay Collection [2000])
+  * Selected Literary Essays (1969; not included in Essay Collection [2000])
+  * God in the Dock: Essays on Theology and Ethics (1970)
+  * Undeceptions (1971; essays; one essay not included in Essay Collection [2000])
+  * The Weight of Glory and Other Addresses (1980)
+  * Of Other Worlds (1982; essays; one essay not included in Essay Collection [2000])
+  * The Business Of Heaven: Daily Readings from C. S. Lewis (Walter Hooper, ed.; 1984)
+  * Present Concerns (1986; essays; all essays found in Essay Collection [2000])
+  * All My Road Before Me: The Diary of C. S. Lewis 1922–27 (1993)
+  * Compelling Reason: Essays on Ethics and Theology (1998)
+  * The Latin Letters of C.S. Lewis (1999)
+  * Essay Collection: Literature, Philosophy and Short Stories (2000)
+  * Essay Collection: Faith, Christianity and the Church (2000)
+  * Collected Letters, Vol. I: Family Letters 1905–1931 (2000)
+  * From Narnia to a Space Odyssey: The War of Ideas Between Arthur C. Clarke and C. S. Lewis (2003)
+  * Collected Letters, Vol. II: Books, Broadcasts and War 1931–1949 (2004)
+  * Collected Letters, Vol. III: Narnia, Cambridge and Joy 1950–1963 (2007)
+  * Language and Human Nature with J.R.R. Tolkien (draft discovered in 2009)[2]
+  * Image and Imagination: Essays and Reviews (2013)
+==== Fictie ====
+  * The Pilgrim's Regress (1933)
+  * The Space Trilogy
+    * Out of the Silent Planet (1938)
+    * Perelandra (aka Voyage to Venus) (1943)
+    * That Hideous Strength (1945)
+  * The Dark Tower (1977) - posthumously published abandoned sequel to the first novel
+  * The Screwtape Letters (1942)
+  * "Screwtape Proposes a Toast" (1961) (an addition to The Screwtape Letters)
+  * The Great Divorce (1945)
+  * The Chronicles of Narnia
+    * The Lion, the Witch and the Wardrobe. Geoffrey Bles. 1950.
+    * Prince Caspian. Geoffrey Bles. 1951.
+    * The Voyage of the Dawn Treader. Geoffrey Bles. 1952.
+    * The Silver Chair. Geoffrey Bles. 1953.
+    * The Horse and His Boy. Geoffrey Bles. 1954.
+    * The Magician's Nephew. The Bodley Head. 1955.
+    * The Last Battle. The Bodley Head. 1956.
+  * Till We Have Faces (1956)
+  * "The Shoddy Lands" (short story, Fantasy and Science Fiction, February 1956)
+  * "Ministering Angels" (short story, Fantasy and Science Fiction, January 1958)
+  * After Ten Years (1959) - fragment of a novel, included in Of Other Worlds: Essays and Stories [3]
+  * Boxen: The Imaginary World of the Young C. S. Lewis (ed. Walter Hooper, 1985)
+  * "Forms of Things Unknown" (n.d.) - included in Of Other Worlds: Essays and Stories [3]
+==== Poetry ====
+  * Spirits in Bondage (1919; published under pseudonym Clive Hamilton)
+  * Dymer (1926; published under pseudonym Clive Hamilton)
+  * "The End of the Wine" (published in Punch, 3 Dec 1947; reprinted in The Magazine of Fantasy and Science Fiction July 1964)
+  * Poems (ed. Walter Hooper, 1964, a collection of Lewis poems not included in Dymer or Spirits in Bondage)
+  * Narrative Poems (ed. Walter Hooper, 1969; includes Dymer, Launcelot, The Nameless Isle, and The Queen of Drum.
+  * The Collected Poems of C. S. Lewis (ed. Walter Hooper, 1994; expanded edition of the 1964 Poems book; includes Spirits in Bondage)
+  * C.S. Lewis's Lost Aeneid: Arms and Exile (ed. A.T. Reyes, 2011; includes the surviving fragments of Lewis's translation of Virgil's Aeneid, presented in parallel with the Latin text, and accompanied by synopses of missing sections)
+  * The Collected Poems of C. S. Lewis: A Critical Edition (edited by Don W. King, 2015; Kent State University Press; ISBN 978-1606352021)
+==== Als editor ====
+  * George MacDonald: An Anthology. 1947.
+  * Essays Presented to Charles Williams. 1947.
 ===== Notities =====
@@ Regel 282: / Regel 369: @@
 ----
 ---- struct data ----
+auteur.auteurnaam    :
+auteur.volledigenaam :
+auteur.geboortedatum :
+auteur.sterfdatum    :
+auteur.geboorteplaats :
+auteur.geboorteland  :
+auteur.sterfplaats   :
+auteur.sterfland     :
+auteur.nationaliteit :
+auteur.wikipedia (NL) :
+auteur.wikipedia (org) :
+auteur.Sasteren Dokuwiki :
+auteur.eigensite     :
+auteur.Belangrijkste Werken :
+auteur.genre         :
 ----