David Carroll Eddings (7 juli 1931 – 2 juni 2009) was een Amerikaans fantasyschrijver. Met zijn vrouw Leigh schreef hij verschillende bestsellers in de meest verkochte epische fantasy-serie, waaronder The Belgariad (1982-1984), The Malloreon (1987-1991), The Elenium (1989-1991), The Tamuli (1992-94) en The Dreamers (2003-2006).

Eddings werd geboren in Spokane, Washington, [2][3]in [4]1931 in Spokane, Washington, aan George Wayne Eddings en Theone (Berge) Eddings. Het was bekend dat Eddings beweerde deel uit te maken van Cherokee. 5]

Eddings groeide op in de buurt van Puget Sound in de stad Snohomish. ]Na zijn afstuderen aan de Snohomish High School in 1949, werkte hij een jaar voor het afstuderen in spraak, drama en Engels op de junior college. ]Eddings toonde een vroeg talent voor drama en literatuur, het winnen van een nationale oratorische wedstrijd, en het uitvoeren van de mannelijke hoofdrol in de meeste van zijn drama producties. Hij studeerde af met een BA van Reed College in 1954 en schreef zijn eerste roman, How Lone Are The Dead, als zijn afstudeerscriptie. Na zijn afstuderen aan het Reed College werd Eddings opgeroepen voor de VS. Leger,[[8] na eerder ook te hebben gediend in de Nationale Garde. ]Nadat hij in 1956 werd ontslagen, ging Eddings vier jaar lang naar de graduate school van de Universiteit van Washington in Seattle, afstuderend met een MA in 1961 na het indienen van een roman in uitvoering, Man Running, voor zijn proefschrift. 10]

Na het behalen van zijn master werkte Eddings als koper voor Boeing, waar hij zijn toekomstige vrouw ontmoette, toen bekend als Judith Leigh Schall. ]Ze trouwden in 1962, ze nam de naam Leigh Eddings aan, en door het grootste deel van de jaren zestig werkte Eddings als assistent-professor aan het Black Hills State College in South Dakota.

Eddings en zijn vrouw Leigh pleitten schuldig aan 11 tellingen van fysiek kindermisbruik [11]van hun geadopteerde kinderen. Ze adopteerden een jongen in 1966, Scott David, vervolgens twee maanden oud, [12][13]en vervolgens een meisje geadopteerd tussen 1966 en 1969. In 1970 verloor het echtpaar de voogdij over beide kinderen en werden elk veroordeeld tot een jaar gevangenisstraf in afzonderlijke processen voor uitgebreid kindermisbruik van beide kinderen. Hoewel het proces en de veroordeling van zowel David als Leigh Eddings in de lokale pers werd gemeld, werd het nieuws niet op grote schaal verspreid, omdat Eddings destijds een obscure academicus was. De veroordeling werd daarom niet opgemerkt na Eddings werd een bekende auteur meer dan een decennium later, en werd niet op grote schaal openbaar gemaakt tot na zijn dood.

Eddings had de eerste versie van zijn eerste gepubliceerde roman, High Hunt, voltooid in maart 1971 tijdens het uitzitten van zijn gevangenisstraf. High Hunt was een hedendaags verhaal van vier jonge mannen die op herten jagen. Zoals veel van zijn latere romans, verkent het thema's van mannelijkheid en volwassen worden. David en Leigh Eddings, ervan overtuigd dat het een auteur was, na een korte periode in Denver, verhuisde David en Leigh Eddings naar Spokane, waar hij voor zijn geld vertrouwde op een baan bij een supermarkt. High Hunt werd in 1972 gepubliceerd door G. P. Putnam's Sons voor bescheiden positieve recensies.

Eddings bleef werken aan verschillende niet-gepubliceerde romans, waaronder Hunseeker's Ascent, een verhaal over bergbeklimmen, dat later werd verbrand, omdat Eddings beweerde dat het “een stuk pens zo erg was dat het me zelfs verveelde.”]16] De meeste van zijn pogingen volgden dezelfde geest als High Hunt: avonturenverhalen en hedendaagse tragedies. Niemand werd verkocht of gepubliceerd, met de uiteindelijke uitzondering van The Losers, die het verhaal vertelt van God en de duivel in de rol van Raphael Taylor, begaafde student en atleet, en Damon Flood, een schurk die vastbesloten is om Rafaël neer te halen. Hoewel geschreven in de jaren 1970, The Losers werd niet gepubliceerd tot juni 1992, ruim na het succes van Eddings als auteur werd vastgesteld. 9]
Succes in fantasy schrijven

Eddings doodde een fantasiekaart op een ochtend voor het werk. Volgens het verslag van Eddings enkele jaren later, toen hij een exemplaar van Tolkien 's The Lord of the Rings in een boekhandel zag, mompelde hij: “Loft deze oude kalkoen nog steeds rond?”. Hij was verrast om te horen dat het toen in zijn 78e druk was. Hij had echter al Tolkien's werk opgenomen in de syllabuses voor ten minste drie delen van zijn cursussen Engels Literatuur in de zomer van 1967 en de bronnen van 1968 en 1969. ]Hij begon de map doodle te annoteren, die de basis werd voor zijn factionele land van Aloria. ]In de loop van een jaar, Edding detailleerde ongeveer 250 pagina's van koninkrijken, rassen, personages, theologieën en een mythologie.citation needed

Omdat de Lord of the Rings als drie boeken waren gepubliceerd, geloofde Eddings dat fantasie in het algemeen in de vorm van de trilogie zou worden gepubliceerd. Hij legde The Belgariad aanvankelijk uit als drie boeken, totdat zijn redacteur, Lester del Rey, hem adviseerde dat boekverkopers zouden weigeren boeken van 600 pagina's te accepteren. Del Rey stelde voor dat de serie als vijf boeken zou worden gepubliceerd. Eddings weigerde in eerste instantie, maar nadat hij het contract al had ondertekend, en met de belofte van Del Rey dat hij voorschotten voor vijf boeken zou ontvangen in plaats van drie, stemde hij in met de regeling. ]Pawn of Prophecy, het eerste deel in de serie, werd uitgegeven in april 1982. De volgende vier romans werden gepubliceerd tussen toen en 1984. De serie is populair. Eddings bleef de rest van zijn leven fantasieromans produceren en produceerde meestal elk jaar of twee een boek.citation needed

Vanaf 1995 werden de romans gezamenlijk toegeschreven aan Leigh Eddings; Eddings legde in een voorwoord uit dat hun samenwerking als auteurs “vanaf het begin het geval was geweest.” Dit wordt algemeen aanvaard als breed accuraat, [19][20][21]hoewel Eddings geleerde James Gifford opmerkt dat samenwerking zou zijn geweest met High Hunt, zoals David Eddings eigen aantekeningen aantonen dat de eerste versie werd voltooid terwijl hij en Leigh beide in afzonderlijke gevangenissen waren, ongeveer halverwege hun termen. 22]

Het laatste werk van de Eddingses, de romanserie The Dreamers, werd gepubliceerd in vier delen tussen 2003 en 2006.

Op 26 januari 2007 brandde Eddings per ongeluk ongeveer een kwart van zijn kantoor, naast zijn huis, samen met zijn ExcaliburExcalibur-sportwagen. 23]

Op 28 februari 2007 stierf de vrouw van David Eddings, Leigh, na een reeks beroertes waardoor ze niet in staat was om te communiceren. Ze was 69.’ ][25]Eddings zorgde voor haar thuis met haar moeder na haar eerste beroerte, die plaatsvond drie jaar voordat hij klaar was met het schrijven van The Dreamers. 17]

Eddings stierf aan natuurlijke oorzaken op 2 juni 2009, in Carson City, Nevada. 26][27]

Dennis, de broer van Eddings, zei dat hij al lang aan dementie leed, maar dat de ziekte sinds september 2008 snel was gevorderd en dat hij 24 uur per dag zorg nodig had. Hij bevestigde ook dat zijn broer in zijn laatste maanden aan een manuscript had gewerkt dat anders was dan zijn andere werken, en verklaarde: “Het was heel, heel anders. Ik zou het niet precies een satire van fantasie noemen, maar het speelt zeker met het genre. Het onvoltooide werk, samen met zijn andere manuscripten, ging naar zijn alma mater, Reed College, [28]samen met een legaat van $ 18 miljoen om “studenten en faculteiten die talen en literatuur studeren” te financieren.[29]Eddings heeft ook $ 10 miljoen nagelaten aan het National Jewish Medical and Research Center in Denver voor pediatrische astma behandeling en onderzoek; Eddings 'vrouw Leigh had astma gedurende haar hele leven. 30]