| Beide kanten vorige revisieVorige revisieVolgende revisie | Vorige revisie |
| sasteren:auteurs:fyodor_dostoevsky [2025/08/27 09:25] – admin_sasteren | sasteren:auteurs:fyodor_dostoevsky [2025/08/27 09:36] (huidige) – Struct data changed admin_sasteren |
|---|
| Hij werd veroordeeld in de zaak van de Petrosevits voor vier jaar dwangarbeid en zat zijn straf uit in de militaire stad Omsk. | Hij werd veroordeeld in de zaak van de Petrosevits voor vier jaar dwangarbeid en zat zijn straf uit in de militaire stad Omsk. |
| |
| Na zijn dood werd Dostojevski erkend als een klassieker uit de Russische literatuur en een van de beste romanschrijvers van wereldbelang, wordt beschouwd als de eerste vertegenwoordiger van het personalisme in Rusland. Het werk van de Russische schrijver had een impact op de wereldliteratuur, in het bijzonder op het werk van een aantal Nobelprijswinnaars in de literatuur, filosofen Friedrich Nietzsche en Jean-Paul Sartre, evenals de vorming van verschillende psychologische leringen [7]en existentialisme zijn roman van 1864 "Notities uit de underground" wordt beschouwd als een van de eerste werken van de existentialistische literatuur. | Na zijn dood werd Dostojevski erkend als een klassieker uit de Russische literatuur en een van de beste romanschrijvers van wereldbelang, wordt beschouwd als de eerste vertegenwoordiger van het personalisme in Rusland. Het werk van de Russische schrijver had een impact op de wereldliteratuur, in het bijzonder op het werk van een aantal Nobelprijswinnaars in de literatuur, filosofen Friedrich Nietzsche en Jean-Paul Sartre, evenals de vorming van verschillende psychologische leringen en existentialisme zijn roman van 1864 "Notities uit de underground" wordt beschouwd als een van de eerste werken van de existentialistische literatuur. |
| |
| De belangrijkste werken van de schrijver zijn de romans van de "Grote Pypunch" - "Misdaad en straf" (1866), Идиот"Idiot" (1869), Бесы"Demonen" (1872), Подросток"Leraar" (1875), "Brets van Karamazov" (1880).[8] Veel beroemde werken van Dostojevski werden herhaaldelijk gefilmd en opgevoerd in het theater, балетныеballet- en operaproducties werden opgevoerd. | De belangrijkste werken van de schrijver zijn de romans van de "Grote Pypunch" - "Misdaad en straf" (1866), Идиот"Idiot" (1869), Бесы"Demonen" (1872), Подросток"Leraar" (1875), "Brets van Karamazov" (1880).[8] Veel beroemde werken van Dostojevski werden herhaaldelijk gefilmd en opgevoerd in het theater, балетныеballet- en operaproducties werden opgevoerd. |
| |
| |
| Biografie | ===== Biografie ===== |
| Oorsprong. Vroege jaren (1821-1837) | |
| De familie van Dostojevski | |
| Dostojevski (Dostojevski) | |
| Radvan van Radvan. Wapen van Dostojevski | |
| |
| | ==== Oorsprong. Vroege jaren (1821-1837) ==== |
| | |
| | === De familie van Dostojevski === |
| De familie Dostojevski is afkomstig van de boyar Danila Ivanovich Irtishv (Rtishchev, Rtishevich, Irtishchevich, Artishchevich), die op 6 oktober 1506 het domein "Dostojev" kreeg in de parochie Porech van het Pinsky-district, ten noordwesten van Pinsk[9]. Onderzoekers van de oorsprong van de achternaam zijn er bijna zeker van dat alle Dostojevski afstammelingen zijn van Danila Irtishcheva[10]. Volgens lokale legendes komt de naam "Dostoevo" van de vloer. dostojnik - hoogwaardigheidsbekleder, een close-up van de soeverein. “Worthys” werd met enige bespotting de inwoners van het dorp genoemd, waaruit de prinselijke dienaar werd gerekruteerd. Er werd gesuggereerd dat deze mensen "waardig" waren voor deze dienst [11][11]. In de regio Brest in Wit-Rusland is het dorp Dostoevo bewaard ]gebleven. De voorvader van Danila Ivanovich Rtishbov was volgens onderzoekers de Tataren Aslan-Chelebi-Murza die in 1389 de Gouden Horde verliet en in de Moskouse prins Dmitry Donskoy in de orthodoxie werd gedoopt. De zoon van deze Tatantain kreeg de bijnaam de Brede Mond en zijn nakomelingen werden de Rishchetvo. Het wapen van de Rtishchev, dat een halve maan, een zeshoekige ster en een paar gewapende tataraten afbeeldde, geeft de niet-orthodoxe oorsprong van [13]het geslacht aan. | De familie Dostojevski is afkomstig van de boyar Danila Ivanovich Irtishv (Rtishchev, Rtishevich, Irtishchevich, Artishchevich), die op 6 oktober 1506 het domein "Dostojev" kreeg in de parochie Porech van het Pinsky-district, ten noordwesten van Pinsk[9]. Onderzoekers van de oorsprong van de achternaam zijn er bijna zeker van dat alle Dostojevski afstammelingen zijn van Danila Irtishcheva[10]. Volgens lokale legendes komt de naam "Dostoevo" van de vloer. dostojnik - hoogwaardigheidsbekleder, een close-up van de soeverein. “Worthys” werd met enige bespotting de inwoners van het dorp genoemd, waaruit de prinselijke dienaar werd gerekruteerd. Er werd gesuggereerd dat deze mensen "waardig" waren voor deze dienst [11][11]. In de regio Brest in Wit-Rusland is het dorp Dostoevo bewaard ]gebleven. De voorvader van Danila Ivanovich Rtishbov was volgens onderzoekers de Tataren Aslan-Chelebi-Murza die in 1389 de Gouden Horde verliet en in de Moskouse prins Dmitry Donskoy in de orthodoxie werd gedoopt. De zoon van deze Tatantain kreeg de bijnaam de Brede Mond en zijn nakomelingen werden de Rishchetvo. Het wapen van de Rtishchev, dat een halve maan, een zeshoekige ster en een paar gewapende tataraten afbeeldde, geeft de niet-orthodoxe oorsprong van [13]het geslacht aan. |
| |
| Ten slotte was de achternaam "Dostojevski" verankerd in de kleinkinderen van Danila Ivanovich, wiens afstammelingen uiteindelijk een typische sergel zachtaardig werden.[14][15] De Pinsk tak van Dostojevski voor bijna twee eeuwen werd genoemd in verschillende documenten, maar uiteindelijk geïntegreerd de Pools-Litouwse staat, het verliezen van de adel[16].] In de tweede helft van de zeventiende eeuw verhuisde het geslacht naar Oekraïne. Tegelijkertijd is het aantal vermeldingen van de naam in historische documenten [ sterk gedaald De onderzoekers vonden geen eenduidig verband tussen de schrijver en de oprichter van het geslacht Danila Irtishchev[.[19] Het is alleen bekend dat de directe voorouders van de schrijver in de eerste helft van de achttiende eeuw op Volyn leefden[18]. Om de genealogische kloof van meerdere generaties te overwinnen, gebruikten de onderzoekers de reconstructiemethode.[20] Zelfs over de grootvader van de schrijver Andrei Grigorievitsj Dostojevski, zijn er geen exacte gegevens. Het is bekend dat hij rond 1756 in Volyn werd geboren in de familie van een kleine slachtpartij. In 1775 verhuisde hij samen met zijn vader en broers naar het woiwodschap Brocclavia, dat na de tweede verdeling van het Pools-Litouwse Gemenebest deel uitmaakte van het Russische Rijk. Sinds 1782 was Andrei Dostojevski een priester in het dorp Voitovtsy.] | Ten slotte was de achternaam "Dostojevski" verankerd in de kleinkinderen van Danila Ivanovich, wiens afstammelingen uiteindelijk een typische sergel zachtaardig werden.[14][15] De Pinsk tak van Dostojevski voor bijna twee eeuwen werd genoemd in verschillende documenten, maar uiteindelijk geïntegreerd de Pools-Litouwse staat, het verliezen van de adel[16].] In de tweede helft van de zeventiende eeuw verhuisde het geslacht naar Oekraïne. Tegelijkertijd is het aantal vermeldingen van de naam in historische documenten [ sterk gedaald De onderzoekers vonden geen eenduidig verband tussen de schrijver en de oprichter van het geslacht Danila Irtishchev[.[19] Het is alleen bekend dat de directe voorouders van de schrijver in de eerste helft van de achttiende eeuw op Volyn leefden[18]. Om de genealogische kloof van meerdere generaties te overwinnen, gebruikten de onderzoekers de reconstructiemethode.[20] Zelfs over de grootvader van de schrijver Andrei Grigorievitsj Dostojevski, zijn er geen exacte gegevens. Het is bekend dat hij rond 1756 in Volyn werd geboren in de familie van een kleine slachtpartij. In 1775 verhuisde hij samen met zijn vader en broers naar het woiwodschap Brocclavia, dat na de tweede verdeling van het Pools-Litouwse Gemenebest deel uitmaakte van het Russische Rijk. Sinds 1782 was Andrei Dostojevski een priester in het dorp Voitovtsy. |
| Ouders van de schrijver | |
| | === Ouders van de schrijver === |
| Vader - Mikhail Andrejeevich | Vader - Mikhail Andrejeevich |
| Moeder van de schrijver Maria Fjodorovna | Moeder van de schrijver Maria Fjodorovna |
| Maria Fedorovna en haar jongste kinderen gingen naar Darovoe. In de brief van Michail Andrejevitsj van 29 april verschijnt het eerste bewijs van het begin van haar ernstige ziekte Mikhail, Fedor en Andrei bereiden zich voor op examens [in het pension op dit moment Ze konden nu slechts voor een maand naar de tuin komen in juli-augustus.] Na de geboorte van haar dochter in juli, de ziekte van Maria Feodorovna escaleerde.[83][82] De volgende zomer van 1836 in Darovoy was haar laatste. In het najaar was Maria Feodorovna helemaal ontstoken. Andrei Dostojevski herinnerde zich later: "Sinds het begin van het nieuwe, 1837, verslechterde de toestand van de moeder, dat ze bijna niet uit bed kwam, en sinds februari van de maand en volledig naar beneden ging." Collega’s-doctor probeerde de vrouw van Michail Andrejevitsj te helpen, maar evenmin de mix en het advies hielpen niet;[83] Op 27 februari stierf Maria Fedorovna Dostoevskaya, die niet tot 37 jaar had geleefd, en op 1 maart werd ze begraven op de Lazarevsky-begraafplaats.[83] | Maria Fedorovna en haar jongste kinderen gingen naar Darovoe. In de brief van Michail Andrejevitsj van 29 april verschijnt het eerste bewijs van het begin van haar ernstige ziekte Mikhail, Fedor en Andrei bereiden zich voor op examens [in het pension op dit moment Ze konden nu slechts voor een maand naar de tuin komen in juli-augustus.] Na de geboorte van haar dochter in juli, de ziekte van Maria Feodorovna escaleerde.[83][82] De volgende zomer van 1836 in Darovoy was haar laatste. In het najaar was Maria Feodorovna helemaal ontstoken. Andrei Dostojevski herinnerde zich later: "Sinds het begin van het nieuwe, 1837, verslechterde de toestand van de moeder, dat ze bijna niet uit bed kwam, en sinds februari van de maand en volledig naar beneden ging." Collega’s-doctor probeerde de vrouw van Michail Andrejevitsj te helpen, maar evenmin de mix en het advies hielpen niet;[83] Op 27 februari stierf Maria Fedorovna Dostoevskaya, die niet tot 37 jaar had geleefd, en op 1 maart werd ze begraven op de Lazarevsky-begraafplaats.[83] |
| |
| ==== De jeugd ==== | ==== Jeugd ==== |
| In mei 1837 nam zijn vader de broers Michael en Fjodor mee naar Sint-Petersburg en identificeerde ze in het voorbereidingscomité. Famish Afbeeldingen Kostomarov voor toelating tot de Hoofdtechnische School [85][85]. Mikhail en Fjodor Dostojevski wilden literatuur studeren, maar zijn vader geloofde dat het werk van de schrijver niet in staat zou zijn om de toekomst van de oudste zonen veilig te stellen en drong aan op hun toelating tot de technische school, de dienst die het materiële welzijn gegarandeerde. In het “Dagboek van de Schrijver” herinnerde Dostojevski eraan hoe, onderweg naar St. Petersburg, samen met mijn broer, “we droomden alleen van poëzie en dichters”, “en ik schreef voortdurend een roman uit het Venetiaanse leven in mijn [hoofd”[86]]. De oudere broer werd niet geaccepteerd op de school. De jongste studeerde met de zwaartekracht, zonder enige roeping tot de toekomstige dienst. In hetzelfde jaar verliet hun vader in de rang van collegiale adviseur de dienst (waarbij hij de Orde van St. kreeg. Vladimir 4e graad - 1829 en St. Anna van de 2e graad - 1832 [87]en vestigde zich in Darovoy, waar in 1839, onder onverklaarbare omstandigheden. | In mei 1837 nam zijn vader de broers Michael en Fjodor mee naar Sint-Petersburg en identificeerde ze in het voorbereidingscomité. Famish Afbeeldingen Kostomarov voor toelating tot de Hoofdtechnische School [85][85]. Mikhail en Fjodor Dostojevski wilden literatuur studeren, maar zijn vader geloofde dat het werk van de schrijver niet in staat zou zijn om de toekomst van de oudste zonen veilig te stellen en drong aan op hun toelating tot de technische school, de dienst die het materiële welzijn gegarandeerde. In het “Dagboek van de Schrijver” herinnerde Dostojevski eraan hoe, onderweg naar St. Petersburg, samen met mijn broer, “we droomden alleen van poëzie en dichters”, “en ik schreef voortdurend een roman uit het Venetiaanse leven in mijn [hoofd”[86]]. De oudere broer werd niet geaccepteerd op de school. De jongste studeerde met de zwaartekracht, zonder enige roeping tot de toekomstige dienst. In hetzelfde jaar verliet hun vader in de rang van collegiale adviseur de dienst (waarbij hij de Orde van St. kreeg. Vladimir 4e graad - 1829 en St. Anna van de 2e graad - 1832 [87]en vestigde zich in Darovoy, waar in 1839, onder onverklaarbare omstandigheden. |
| |
| Tijdens zijn studie aan de school Dostojevski van 1840 tot 1842, werkte hij aan de drama's "Mary Stuart" en "Boris Godunov", waarvan hij zijn broer in 1841 voorlas.[94] In januari 1844 schreef Dostojevski aan zijn broer dat hij het drama van de Gid [95]Yankel had beëindigd. Deze eerste jeugdwerken hebben het niet overleefd. In het einde van 1843 en begin 1844 vertaalde Dostojevski Eugene Su's roman "Matilda" en, iets later, de roman van George Sand "The Last of Aldi", en begon tegelijkertijd aan zijn eigen roman "Poor People".[96] Beide vertalingen zijn nog niet afgerond. Dostojevski schreef verhalen die nog niet af waren. Minder dan een jaar voor zijn ontslag uit de militaire dienst, voltooide Dostojevski in januari 1844 de eerste vertaling in het Russisch van de roman “Yugene Grande” Balzac[97], gepubliceerd in het tijdschrift “Repertoire and the Pantheon” in 1844 zonder de naam [van de vertaler te specificeren. Eind mei 1845 voltooide de aspirant-schrijver zijn eerste roman, Poor People.[4] Met bemiddeling van D. V. Grigorovich [met het manuscript werd vertrouwd met N. - A. Nekrasov en V. Mr. Belinski []94 "Furious Vissarion" waardeerde dit werk in eerste instantie ten zeerste [100][100]. Dostojevski werd verwelkomd in de Belinsky-kring [101]en werd beroemd voor de publicatie van de roman N. - A. Nekrasov in januari 1846. Iedereen heeft het over de ‘nieuwe ГоголеGogol’. Vele jaren later herinnerde Dostojevski zich Belinsky’s woorden in het dagboek van de schrijver: | Tijdens zijn studie aan de school Dostojevski van 1840 tot 1842, werkte hij aan de drama's "Mary Stuart" en "Boris Godunov", waarvan hij zijn broer in 1841 voorlas.[94] In januari 1844 schreef Dostojevski aan zijn broer dat hij het drama van de Gid [95]Yankel had beëindigd. Deze eerste jeugdwerken hebben het niet overleefd. In het einde van 1843 en begin 1844 vertaalde Dostojevski Eugene Su's roman "Matilda" en, iets later, de roman van George Sand "The Last of Aldi", en begon tegelijkertijd aan zijn eigen roman "Poor People".[96] Beide vertalingen zijn nog niet afgerond. Dostojevski schreef verhalen die nog niet af waren. Minder dan een jaar voor zijn ontslag uit de militaire dienst, voltooide Dostojevski in januari 1844 de eerste vertaling in het Russisch van de roman “Yugene Grande” Balzac[97], gepubliceerd in het tijdschrift “Repertoire and the Pantheon” in 1844 zonder de naam [van de vertaler te specificeren. Eind mei 1845 voltooide de aspirant-schrijver zijn eerste roman, Poor People.[4] Met bemiddeling van D. V. Grigorovich [met het manuscript werd vertrouwd met N. - A. Nekrasov en V. Mr. Belinski []94 "Furious Vissarion" waardeerde dit werk in eerste instantie ten zeerste [100][100]. Dostojevski werd verwelkomd in de Belinsky-kring [101]en werd beroemd voor de publicatie van de roman N. - A. Nekrasov in januari 1846. Iedereen heeft het over de ‘nieuwe ГоголеGogol’. Vele jaren later herinnerde Dostojevski zich Belinsky’s woorden in het dagboek van de schrijver: |
| |
| * Je bent open en verkondigd als een kunstenaar, ontvangen als een geschenk, en waardeer je gave, en blijf trouw en je zult een groot schrijver zijn! • ... Het was de meest heerlijke minuut van mijn leven. Ik was in ontbering, herinnerde me het, versterkte mijn geest. M. M. Dagboek van de schrijver, 1877. - In januari. - Ch. 2 van 2. • 4 | <box 90% round | Dagboek van de schrijver, 1877. - In januari. - Ch. 2 van 2.>Je bent open en verkondigd als een kunstenaar, ontvangen als een geschenk, en waardeer je gave, en blijf trouw en je zult een groot schrijver zijn! ... Het was de meest heerlijke minuut van mijn leven. Ik was in ontbering, herinnerde me het, versterkte mijn geest.</box> |
| |
| Echter, het volgende werk “Twin” [[102] ]werd beantwoord door een misverstand. Volgens D. V. Grigorovich, de enthousiaste erkenning en oprichting van Dostojevski, ‘bijna in de mate van genialiteit’, werd vervangen door teleurstelling en ontevredenheid. Belinsky veranderde zijn eerste gunstige houding tegenover een beginnende schrijver. Critici van de "Friendly School" [103]schreven over Dostojevski als een vooravond en niet-herkend genie met sarcasme. Belinsky kon de innovatie van de “Double” niet waarderen, die M. M. M. Bakhtin schreef pas na vele jaren. Naast de “gestemde Vissarion” werd de eerste twee werken van Dostojevski gegeven door alleen een beginnende en veelbelovende criticus B. - N. Maikov [104][104][105][105] Nauwe relaties tussen Dostojevski en de Belinsky-cirkel eindigden in een breuk na de botsing met I. - S. Toetergenev [aan ]het einde van 1846. Tegelijkertijd had Dostojevski eindelijk ruzie met de redactie Современникаvan "Haartijdelijk" in de persoon van N. - A. Nekrasov [4]en begon te worden gepubliceerd in de "Opperheidsnota's" A. - A. Krajevski [(107).] | Echter, het volgende werk “Twin” [[102] ]werd beantwoord door een misverstand. Volgens D. V. Grigorovich, de enthousiaste erkenning en oprichting van Dostojevski, ‘bijna in de mate van genialiteit’, werd vervangen door teleurstelling en ontevredenheid. Belinsky veranderde zijn eerste gunstige houding tegenover een beginnende schrijver. Critici van de "Friendly School" [103]schreven over Dostojevski als een vooravond en niet-herkend genie met sarcasme. Belinsky kon de innovatie van de “Double” niet waarderen, die M. M. M. Bakhtin schreef pas na vele jaren. Naast de “gestemde Vissarion” werd de eerste twee werken van Dostojevski gegeven door alleen een beginnende en veelbelovende criticus B. - N. Maikov [104][104][105][105] Nauwe relaties tussen Dostojevski en de Belinsky-cirkel eindigden in een breuk na de botsing met I. - S. Toetergenev [aan ]het einde van 1846. Tegelijkertijd had Dostojevski eindelijk ruzie met de redactie Современникаvan "Haartijdelijk" in de persoon van N. - A. Nekrasov [4]en begon te worden gepubliceerd in de "Opperheidsnota's" A. - A. Krajevski [(107).] |
| In 1860 werd een tweedelige verzameling van werken door Dostojevski gepubliceerd[.] Niettemin, omdat zijn tijdgenoten geen waardige beoordeling konden geven van de verhalen “Oom’s Dream” en “Zelfsepanchivo en zijn bewoners”, had Dostojevski een tweede luidruchtig literair debuut nodig, dat de publicatie was van “Notes from the Dead House” [179](eerste volledig in het tijdschrift “Time”, 1861-1862). De innovatieve compositie, de exacte definitie van het genre, waarvan de lezers van Rusland tot nu toe geen literaire critici hebben verbijsterd. Voor tijdgenoten bleek ‘Noten’ een openbaring te zijn. Voor Dostojevski raakte niemand het thema aan van de voorstelling van het hardwerkende leven [[180]]. Dit werk alleen al was genoeg voor de schrijver om een waardige plaats in te nemen, zowel in de Russische als in de wereldliteratuur. Volgens A. - Ik. In [181]de Notes van het Dode Huis verscheen Dostojevski in de Russische Dante, die naar de hel ging. - A. - Ik. Herzen vergeleek “Notes” met de Fresco van Michelangelo “Het Laatste Oordeel” [180]en probeerde het werk van de schrijver in het Engels te vertalen, maar vanwege de complexiteit van de vertaling werd de publicatie niet uitgevoerd. | In 1860 werd een tweedelige verzameling van werken door Dostojevski gepubliceerd[.] Niettemin, omdat zijn tijdgenoten geen waardige beoordeling konden geven van de verhalen “Oom’s Dream” en “Zelfsepanchivo en zijn bewoners”, had Dostojevski een tweede luidruchtig literair debuut nodig, dat de publicatie was van “Notes from the Dead House” [179](eerste volledig in het tijdschrift “Time”, 1861-1862). De innovatieve compositie, de exacte definitie van het genre, waarvan de lezers van Rusland tot nu toe geen literaire critici hebben verbijsterd. Voor tijdgenoten bleek ‘Noten’ een openbaring te zijn. Voor Dostojevski raakte niemand het thema aan van de voorstelling van het hardwerkende leven [[180]]. Dit werk alleen al was genoeg voor de schrijver om een waardige plaats in te nemen, zowel in de Russische als in de wereldliteratuur. Volgens A. - Ik. In [181]de Notes van het Dode Huis verscheen Dostojevski in de Russische Dante, die naar de hel ging. - A. - Ik. Herzen vergeleek “Notes” met de Fresco van Michelangelo “Het Laatste Oordeel” [180]en probeerde het werk van de schrijver in het Engels te vertalen, maar vanwege de complexiteit van de vertaling werd de publicatie niet uitgevoerd. |
| |
| Sinds het begin van 1861 hielp Fjodor Mikhailovich zijn broer Mikhailil om zijn eigen literaire en politieke tijdschrift "Time" [182]Эпохаte publiceren, na de sluiting waarvan de broers in 1863 het tijdschrift "Epoch" begonnen te publiceren. Dergelijke werken van Dostojevski verscheen op de pagina's van deze tijdschriften als "Telessed and Insulted" (1861) (1861), [183]"Notities uit een dood huis"[184][184], "De Bad Anekdote" (1862)[185], "Winternots op zomerindrukten" [(1863) en "Notities from the Underground" (1864)[186][187] De samenwerking in de tijdschriften “Tijd” en “Epoch” markeerde het begin van Dostojevski’s journalistieke activiteit en het gezamenlijke werk met N. - N. Verzekering [[188] ]en A. - A. Grigoriev [[189] ]droeg bij aan de vorming van de gebroeders Dostojev in de aardingsposities. | Sinds het begin van 1861 hielp Fjodor Mikhailovich zijn broer Mikhailil om zijn eigen literaire en politieke tijdschrift "Time" [182]Эпохаte publiceren, na de sluiting waarvan de broers in 1863 het tijdschrift "Epoch" begonnen te publiceren. Dergelijke werken van Dostojevski verscheen op de pagina's van deze tijdschriften als "Telessed and Insulted" (1861) (1861), [183]"Notities uit een dood huis", "De Bad Anekdote" (1862), "Winternots op zomerindrukten" (1863) en "Notities from the Underground" (1864) De samenwerking in de tijdschriften “Tijd” en “Epoch” markeerde het begin van Dostojevski’s journalistieke activiteit en het gezamenlijke werk met N. - N. Verzekering [[188] ]en A. - A. Grigoriev droeg bij aan de vorming van de gebroeders Dostojev in de aardingsposities. |
| |
| ==== Apollolinaria van Suslova ==== | ==== Apollolinaria van Suslova ==== |
| auteur.Sasteren Dokuwiki : Fyodor Dostoevsky | auteur.Sasteren Dokuwiki : Fyodor Dostoevsky |
| auteur.eigensite : | auteur.eigensite : |
| auteur.Belangrijkste Werken : Misdaad en Straf | auteur.Belangrijkste Werken : misdaad_en_straf |
| auteur.genre : | auteur.genre : |
| ---- | ---- |
| |
