Sasteren-Wiki

Deze pagina is alleen-lezen. Je kan de broncode bekijken maar niet veranderen. Neem contact op met de beheerder als je denkt dat dit niet klopt.
====== Fyodor Dostoevsky ======

Fjodor Dostojevski - Russische schrijver, denker, filosoof en publicist[3].

Samengaand lid van de St. Petersburg Academy of Sciences sinds 1877[4]. De klassieker van de wereldliteratuur is volgens de UNESCO een van de meest gelezen schrijvers ter wereld.

De vroege werken van de schrijver, evenals het verhaal "Notes from the Dead House", droegen bij aan de opkomst van het genre van psychologisch proza[5].

Hij werd veroordeeld in de zaak van de Petrosevits voor vier jaar dwangarbeid en zat zijn straf uit in de militaire stad Omsk.

Na zijn dood werd Dostojevski erkend als een klassieker uit de Russische literatuur en een van de beste romanschrijvers van wereldbelang, wordt beschouwd als de eerste vertegenwoordiger van het personalisme in Rusland. Het werk van de Russische schrijver had een impact op de wereldliteratuur, in het bijzonder op het werk van een aantal Nobelprijswinnaars in de literatuur, filosofen Friedrich Nietzsche en Jean-Paul Sartre, evenals de vorming van verschillende psychologische leringen en existentialisme zijn roman van 1864 "Notities uit de underground" wordt beschouwd als een van de eerste werken van de existentialistische literatuur.

De belangrijkste werken van de schrijver zijn de romans van de "Grote Pypunch" - "Misdaad en straf" (1866), Идиот"Idiot" (1869), Бесы"Demonen" (1872), Подросток"Leraar" (1875), "Brets van Karamazov" (1880).[8] Veel beroemde werken van Dostojevski werden herhaaldelijk gefilmd en opgevoerd in het theater, балетныеballet- en operaproducties werden opgevoerd.


===== Biografie =====

==== Oorsprong. Vroege jaren (1821-1837) ====

=== De familie van Dostojevski ===
De familie Dostojevski is afkomstig van de boyar Danila Ivanovich Irtishv (Rtishchev, Rtishevich, Irtishchevich, Artishchevich), die op 6 oktober 1506 het domein "Dostojev" kreeg in de parochie Porech van het Pinsky-district, ten noordwesten van Pinsk[9]. Onderzoekers van de oorsprong van de achternaam zijn er bijna zeker van dat alle Dostojevski afstammelingen zijn van Danila Irtishcheva[10]. Volgens lokale legendes komt de naam "Dostoevo" van de vloer. dostojnik - hoogwaardigheidsbekleder, een close-up van de soeverein. “Worthys” werd met enige bespotting de inwoners van het dorp genoemd, waaruit de prinselijke dienaar werd gerekruteerd. Er werd gesuggereerd dat deze mensen "waardig" waren voor deze dienst [11][11]. In de regio Brest in Wit-Rusland is het dorp Dostoevo bewaard ]gebleven. De voorvader van Danila Ivanovich Rtishbov was volgens onderzoekers de Tataren Aslan-Chelebi-Murza die in 1389 de Gouden Horde verliet en in de Moskouse prins Dmitry Donskoy in de orthodoxie werd gedoopt. De zoon van deze Tatantain kreeg de bijnaam de Brede Mond en zijn nakomelingen werden de Rishchetvo. Het wapen van de Rtishchev, dat een halve maan, een zeshoekige ster en een paar gewapende tataraten afbeeldde, geeft de niet-orthodoxe oorsprong van [13]het geslacht aan.

Ten slotte was de achternaam "Dostojevski" verankerd in de kleinkinderen van Danila Ivanovich, wiens afstammelingen uiteindelijk een typische sergel zachtaardig werden.[14][15] De Pinsk tak van Dostojevski voor bijna twee eeuwen werd genoemd in verschillende documenten, maar uiteindelijk geïntegreerd de Pools-Litouwse staat, het verliezen van de adel[16].] In de tweede helft van de zeventiende eeuw verhuisde het geslacht naar Oekraïne. Tegelijkertijd is het aantal vermeldingen van de naam in historische documenten [ sterk gedaald De onderzoekers vonden geen eenduidig verband tussen de schrijver en de oprichter van het geslacht Danila Irtishchev[.[19] Het is alleen bekend dat de directe voorouders van de schrijver in de eerste helft van de achttiende eeuw op Volyn leefden[18]. Om de genealogische kloof van meerdere generaties te overwinnen, gebruikten de onderzoekers de reconstructiemethode.[20] Zelfs over de grootvader van de schrijver Andrei Grigorievitsj Dostojevski, zijn er geen exacte gegevens. Het is bekend dat hij rond 1756 in Volyn werd geboren in de familie van een kleine slachtpartij. In 1775 verhuisde hij samen met zijn vader en broers naar het woiwodschap Brocclavia, dat na de tweede verdeling van het Pools-Litouwse Gemenebest deel uitmaakte van het Russische Rijk. Sinds 1782 was Andrei Dostojevski een priester in het dorp Voitovtsy.

=== Ouders van de schrijver ===
Vader - Mikhail Andrejeevich
Moeder van de schrijver Maria Fjodorovna

De eerste Dostojevski, waarover betrouwbare gegevens beschikbaar zijn, is de vader van de schrijver, Mikhail Andrejevitsj Dostojevski[21]. Volgens de ontdekte documenten werd Mikhail Dostojevski geboren in 1789 in het dorp Voitovtsy[, ]in 1802 ging hij het theologische seminarie in het Shargorod Nikolaev-klooster binnen.[23] In augustus 1809 vaardigde Alexander I een decreet uit over de definitie van nog eens 120 mensen van theologische academies en seminaries in de Imperial Medical and Surgical Academy.[24] Mikhail Dostojevski slaagde met succes voor de examens en op 14 oktober 1809 sloot zich aan bij het aantal gerangschikte leerlingen voor de medische eenheid in de afdeling van de Academie [in Moskou Tijdens de Patriottische Oorlog van 1812 werd een student van de 4e klas Dostojevski voor [26]]лекарем[27]]het eerst gestuurd "om de zieken en gewonden te gebruiken" en later de tyfusepidemie bestreden. Op 5 augustus 1813 kreeg hij de titel van personeel van de arts van de 1e afdeling aan het Borodino Infanterieregiment[27] op 5 augustus 1816.

In april 1818 werd Mikhail Dostojevski overgebracht als ординаторомbewoner naar een militair ziekenhuis [28]in Moskou, waar hij al snel Maria Nechaeva ontmoette, de dochter van de koopman van het 3e gilde, Fyodor Timofeevich Nechajev, die plaatsvond uit de oude Posad-steden Borovsk, [29]de provincie Kaluga. Nechajev’s handel in de doekrij bloeide tot de invasie van Napoleon, waarna de koopman bijna zijn hele fortuin verloor.] Maria’s oudere zus, Alexandra, die getrouwd was met de rijke eersteklas koopman van het 1st Guild Alexander Kumanin, nam later deel aan het lot van [de schrijver.

Op 14 januari 1820 trouwden Mikhail Dostojevski en Maria Nechaeva in de kerk van het Militair Ziekenhuis van Moskou.] Aan het einde van 1820, na de geboorte van zijn eerste zoon, nam Dostojevski ontslag uit militaire dienst en verhuisde vanaf 1821 naar het Mariinsky-ziekenhuis [33]voor de armen, ondanks haar bescheiden salarissen, die, zelfs volgens officiële bekentenissen, “hun werk niet belonen en niet voldoen aan de noodzakelijke behoeften van iedereen in het onderhoud van iemands eigen familie”[34][34]. De hoofdregel van de instelling stelde vast dat “armoede het eerste recht is” om er op elk moment [35]van de dag bijstand in te ontvangen [35]. Dostojevski verhuist naar Bogoddomka en wachtte al op de toevoeging van het gezin tot het einde [36]van de herfst [36].
Moskouse jeugd
Mariinsky Ziekenhuis voor de armen

Fjodor Mikhailovich Dostojevski werd geboren. 30 oktober 1821 in Moskou op de straat Nova Bozhedomamka in de rechtervleugel van het Mariinsky-ziekenhuis voor het arme onderwijshuis in Moskou. In het “Boek voor het opnemen van geboorten ...” van de kerk van Petrus en Paulus in het ziekenhuis was er een verslag: “Slecht werd geboren, in het huis van het arme ziekenhuis, in het leger van de dokter Michail Andrejevitsj Dostojevski, de zoon van Fjodor. De priester werd gebeden door Vasily Iljon.”[36][37] De naam van Fedor werd gekozen, volgens de biografen, met de naam van zijn grootvader van moederszijde - koopman Fjodorofevije Nechajevjev. Op [36][38]4 november werd Dostojevski gedoopt. De peetouders waren de hoofdadviseur van de stafarts Grigory Pavlovich Maslovich en prinses Praskovya Trofifivna Kozlovskaya, grootvader Fedor Timofeevich Nechajev en Alexander Fedorovna Kumanina en Alexander Fedorovna Kumanina.[36][38]

“Ik kom uit de familie van de Rus en de Vromen. Sinds ik me mezelf kan herinneren, herinner ik me mijn liefde voor mijn ouders ... "Ik herinnerde me een halve eeuw later door Fjodor Mikhailovich [[36]]. De familie Dostojevski hield strikt patriarchale gewoonten in acht[36]. De huisbestelling werd ondergeschikt gemaakt aan de dienst van de vader. Om zes uur werd Mikhail Dostojevski wakker, hield een ochtendbypass in het ziekenhuis, reed rond de patiënten naar huis. Na twaalf uur was er een lunch met zijn familie, rust en heropname in het ziekenhuis. “Om 9 uur 's avonds, niet eerder – niet later was er een gewone eettafel gedekt en, toen we uit eten gingen, stonden wij, de jongens, voor de weg; we lazen gebeden en namen afscheid van hun ouders, ging naar bed. Zo'n overdracht van tijd werd dagelijks herhaald, "herinnerde Fjodor Mikhailovich zich 39[39]. De vroegste herinneringen aan de schrijver verwijzen naar 1823-1824. Volgens de getuigenis van de eerste biograaf van Dostojevski, Oreste Fjodorovich Miller, was een dergelijke herinnering slechts een gebed voor het slapengaan voor de beelden in de woonkamer bij [de gasten.[41] Na de geboorte van de zus van Barbara werd de nanny in de familie van Dostojevski Alyona Frolovna, over wie de toekomstige schrijver de beste herinneringen had aan de toekomstige schrijver: “Alles wat zij opvoedde, kinderen, ging op en ging uit. Het was toen vijfenveertig jaar oud, het karakter van een helder, vrolijk en altijd vertelde het ons zulke glorieuze sprookjes! In de werken van de Dostojevski wordt genoemd in de roman “Demonen”[[42[]]. Na de geboorte van Andrew in maart 1825 verhuist de familie naar de linkervleugel van het ziekenhuis. Het nieuwe appartement, volgens de memoires van Andrei, bestond uit twee kamers, voor- en keuken. Kinderen voor oudere kinderen was "semi-donkere kamer", omheind aan de achterkant van ]de voorkant [[].

Uit de memoires van Andrei luisterde Dostojevski in de kindertijd naar sprookjes over "Firebird", "Alyosha Popovich", "Blauwe Baard", "Blauwe Baard", sprookjes "Duizenden en één nachten" en anderen [44[44][45]]. Op Pasen keek hij naar de heidense handen van Podnovinsky met “sloeg, clowns, sterke mannen, Pietuski en komieken”. In de zomer werden er in de zomer avondwandelingen gehouden in Maryina. Op zon- en feestdagen, Dostojevski bezocht verarmingen in de ziekenhuiskerk, en in de zomer gingen de moeder en kinderen naar de Trinity-Sergius Lavra.[46][47] Als kind werd het huis van Dostojevski bezocht door de zus van zijn moeder Alexander Kumanin met haar man, grootvader Fjodor Timofeevich Nechajev en zijn tweede vrouw Olga Yakovezlevna, oom Michail Fedorovich Neevcha.[48][49] De vrienden van het huis waren voornamelijk collega's van zijn vader en hun familie: het Mariinsky-ziekenhuis van de econoom Fjodor Antonovich Markus, de familie van de senior arts Kuzma Alekseevitsj Shchirovsky en de inwoner van het ziekenhuis Arkady Alkéevitsj Alfonsky. Later verschijnen velen van hen in de werken en worden ze genoemd in de ongerealiseerde plannen [van de schrijver.
Het begin van de training. Het landgoed van de tuin
Garden Manor, Даровоеwijk Zarai

Dostojevski’s huiswerk droeg bij aan de ontwikkeling van verbeelding en nieuwsgierigheid[50]. Later in zijn memoires, de schrijver noemde ouders op zoek naar het uitbreken van het gewone en middelmatigheid, "beste, geavanceerde mensen" [51[51]]. Op familieavonden in de woonkamer werd Karamzin, Derzhavin, Zhukovski, Poesjkin, Poolvoy, РадклифRadklif voor familie uitgenodigd. Vooral de later gewezen Fedor Mikhailovich lezing door de vader van de "Geschiedenis van de Russische Staat": "Ik was slechts tien jaar oud toen ik al bijna alle belangrijke episodes van de Russische geschiedenis kende" [52][52][53] Maria Feodorovna leerde kinderen aan de kinderen[54]. Volgens memoires werd de kinderen al vroeg onderwezen: “Ik ben al gevangen gezet voor een boek voor een boek en zeg: ‘Learthen!’”[50]]. Ze begonnen met goedkope smeersels over Bov Korolev en Eruslan Lazarevich, verhalen over de Slag bij Kulikovo, verhalen over Shut Balakirev en Ermak.[54] Het eerste serieuze boek dat de kinderen leerden lezen is de Honderden en Vier Heilige Verhalen van het Oude en Nieuwe Testament. Een halve eeuw later slaagde Dostojevski erin om een publicatie uit zijn kindertijd te vinden, die hij vervolgens “zorgt” als een heiligdom”, en vertelde dat dit boek “een van de eersten was die me in mijn leven sloeg, ik was nog steeds bijna een kind!”[54] [55]]]

Samen met de rang van collegiale beoordelaar in het voorjaar van 1827, Mikhail Andrejevitsj kreeg het recht op erfelijke [adel; op 28 juni 1828, Dostojevski werd een adellijke familie, geregistreerd in een deel van de III stamboom van de adel van de provincie Moskou, [51][56]die toestond om hun eigen landgoed te kopen, waar een grote familie de zomermaanden kon doorbrengen.[57] In de zomer van 1831 verwierf Mikhail Andrejevitsj, die ongeveer 30 duizend roebel had betaald met toewijzingen van geaccumuleerde en geleende fondsen, het dorp Darovoe in het district Kashirsky in de provincie Tula, 150 km van Moskou. Het land in dit gebied was een nenigrant, elf van de boerentuinen waren arm en het huis van de heer was een kleine, klei-verbonden vleugel van drie kamers. Vanwege de resterende zes binnenplaatsen in het dorp, behorend tot een buurman, begon bijna onmiddellijk ruzie te расприmaken[, die ging[59] Bovendien was er in het voorjaar van 1832, vanwege de schuld van een van de boeren in Darovo, een brand, waarvan de totale verliezen ongeveer 9 duizend roebel bedroegen. Later herinnerde de schrijver zich: “Het bleek dat alles was verbrand, alles bereikte “...” Vanaf de eerste angst dat ze zich die complete ruïne voorstelden”[[][60]][ De verdeling van geld aan de getroffen boeren droeg bij aan het feit dat tegen het einde van de zomer het “dorp” werd geregeld vanuit een naald”, maar het was mogelijk om de controversiële Cheryemyshnier slechts in 1833 te kopen, waarbij de Darovoy werd gelegd [[60] [62].[62] In de zomer van 1832 ontmoetten kinderen voor het eerst het dorp Rusland. Het Dostojevski Huis was gelegen in een grote duistere vals bosje grenzend aan de berkenbokker Brykovo, "zeer dik en met een nogal somber en wildernis." Andrei Mikhailovich herinnerde eraan dat "Brykovo's bos vanaf het allereerste begin erg dol was op zijn broer Feda", en "boeren, vooral vrouwen, hielden van hen." Impressies van deze reis weerspiegelden vervolgens, in het bijzonder, in de romans "Slecht mensen", Бесы"Demonen", evenals in het "Dagboek van de Schrijver"

Na zijn terugkeer naar Moskou voor Michael en Fedor, beginnen de studiejaren. Aanvankelijk zou de vader de oudste zonen aan de "Mosskou University Noble Board" geven, maar veranderde hij van gedachten vanwege de transformatie van de laatste in een gymnasium waarin lijfstraffen werden beoefend [[64]]. Ondanks het ongeduldige, snelgebakerde en veeleisende karakter van Mikhail Andrejevitsj, was het in de familie Dostojevski "gewoon om heel humaan met kinderen om te gaan ... niet lichamelijk te straffen - nooit [65]iemand" [65]. De oudere kinderen waren betrokken bij leraren. Gods wet, de Russische taal, literatuur, rekenkunde en geografie onderwezen de komende diaken van het Catalerie Instituut van I. V. Hinkovski. Elke dag gingen ze op een halve adem aan de leraar van de Alexander en Catherine Instituten N. - Ik. Drashusov, die zijn broers de Franse taal leerde.[67][66] Er zijn ook de zonen van Drashusov, Alexander en Vladimir doceerden wiskunde en verbale wetenschappen[68]. Omdat Drashushov geen leraar in de Latijn had, kocht Mikhail Andrejevitsj “de Latijnse grammatica van Bantyshev” en in de herfstwinter “elke avond begon te studeren met de broers Michael en Fedor Latijn”. Michael herinnerde zich later dat “de vader, ondanks al zijn vriendelijkheid, was zeer veeleisend en ongeduldig, en het belangrijkste zeer heter” [69][69]. Het worden van grenswachters, Mikhail en Fedor zou slechts in de zomer voor anderhalve tot twee ]maanden naar Darovoe kunnen komen [70 Volgens de herzieningen die in die tijd werden uitgevoerd, had Dostojevski “ongeveer honderd boeren en meer dan vijfhonderd tienden land”.[71] In 1833-1834 maakte Dostojevski kennis met het werk van Walter Scott. Later gaf de schrijver toe dat dit hem in staat stelde om "fantasie en beïnvloedbaarheid" te ontwikkelen, met veel "mooie en hoge indrukken". Volgens de memoires van Andrei Mikhailovich, merkte hij Fjodor het vaakst op na het lezen van de historische romans “Quentin Dorward” en “Waverly, or Sixty jaren geleden”.[72]
Het pension van de érmack. De dood van de moeder

In september 1834, Fjodor en Michail Dostojevski ging het Chermak pensioen op Novaya Basmannaya Street, dat werd beschouwd als een van de beste particuliere onderwijsinstellingen [in Moskou.[72] De training was duur, maar Kumanins hielp. Het regime van de dag in de school was streng. Op het voltallige bestuur kwamen de studenten alleen voor het weekend thuis. De ups waren om zes uur 's ochtends aan de oproep, in de winter - om zeven uur; nadat het gebed en het ontbijt tot twaalf waren besteed; na de lunch oefenden ze opnieuw van twee tot zes; van zeven tot tien herhaalden ze lessen, waarna ze hadden gegeten en sliep. De volledige cursus bestond uit drie klassen die elk 11 maanden duurden. Hij leerde wiskunde, retoriek, географиюgeografie, geschiedenis, natuurkunde, logica, Russisch, Grieks, Latijn, английскийDuits, Engels, Frans, zuivering, tekenen en zelfs dansen. Leonty Chermak probeerde de illusie van het gezinsleven te creëren: “Ik at aan dezelfde tafel met zijn studenten en behandelde ze liefkogels, zoals met zijn eigen zonen,” ging hij in alle behoeften van de kinderen, controleerde hun gezondheid[.][74]

Volgens de memoires van degenen die in die tijd studeerden, was Fedor Dostojevski “een serieuze, geletterde jongen, met een bleke gezicht. Hij was niet veel in het spel: tijdens de recreaties, verliet hij niet bijna boeken, de rest van de vrije tijd in gesprekken met senior leerlingen.[74] In de winter van 1835, vermoedelijk, had Dostojevski de eerste inbeslagname van de rage.[75] Onder de leraren van het pension onderscheidde Fjodor en Michail vooral de leraren van de Russische taal Nikolai Ivanovich Bilevich, die “gewoon hun idool werd, want bij elke stap die we ons hen herinneren.” Bilevich studeerde tegelijkertijd bij Gogol, woonde literaire bijeenkomsten bij, maakte een gedichten, vertaalde Schiller. Volgens de veronderstelling van de biografen van Dostojevski, kon de leraar de aandacht van studenten vestigen op de huidige literaire gebeurtenissen, het werk van Gogol, en de Bilevich-literator kon bijdragen aan het feit dat Dostojevski begon na te denken over literatuur als een beroep[76][77]. Tijdens familielezingen in het weekend en in de zomer bleef Derzhavin, Zhukovsky, Karamzin, Poesjkin lezen.[78] Naar verwachting heeft Dostojevski sinds 1835 een abonnement op het tijdschrift "Bibliotheek voor lezen", waarin de toekomstige schrijver voor het eerst Pushkin's "Father Lady" van Отца ГориоHonore de Balzac leest, werken van Victor Hugo en George Sand, de drama's van Eugene Scripb en andere nieuwigheden van de literatuur[79].

Maria Fedorovna en haar jongste kinderen gingen naar Darovoe. In de brief van Michail Andrejevitsj van 29 april verschijnt het eerste bewijs van het begin van haar ernstige ziekte Mikhail, Fedor en Andrei bereiden zich voor op examens [in het pension op dit moment Ze konden nu slechts voor een maand naar de tuin komen in juli-augustus.] Na de geboorte van haar dochter in juli, de ziekte van Maria Feodorovna escaleerde.[83][82] De volgende zomer van 1836 in Darovoy was haar laatste. In het najaar was Maria Feodorovna helemaal ontstoken. Andrei Dostojevski herinnerde zich later: "Sinds het begin van het nieuwe, 1837, verslechterde de toestand van de moeder, dat ze bijna niet uit bed kwam, en sinds februari van de maand en volledig naar beneden ging." Collega’s-doctor probeerde de vrouw van Michail Andrejevitsj te helpen, maar evenmin de mix en het advies hielpen niet;[83] Op 27 februari stierf Maria Fedorovna Dostoevskaya, die niet tot 37 jaar had geleefd, en op 1 maart werd ze begraven op de Lazarevsky-begraafplaats.[83]

==== Jeugd ====
In mei 1837 nam zijn vader de broers Michael en Fjodor mee naar Sint-Petersburg en identificeerde ze in het voorbereidingscomité. Famish Afbeeldingen Kostomarov voor toelating tot de Hoofdtechnische School [85][85]. Mikhail en Fjodor Dostojevski wilden literatuur studeren, maar zijn vader geloofde dat het werk van de schrijver niet in staat zou zijn om de toekomst van de oudste zonen veilig te stellen en drong aan op hun toelating tot de technische school, de dienst die het materiële welzijn gegarandeerde. In het “Dagboek van de Schrijver” herinnerde Dostojevski eraan hoe, onderweg naar St. Petersburg, samen met mijn broer, “we droomden alleen van poëzie en dichters”, “en ik schreef voortdurend een roman uit het Venetiaanse leven in mijn [hoofd”[86]]. De oudere broer werd niet geaccepteerd op de school. De jongste studeerde met de zwaartekracht, zonder enige roeping tot de toekomstige dienst. In hetzelfde jaar verliet hun vader in de rang van collegiale adviseur de dienst (waarbij hij de Orde van St. kreeg. Vladimir 4e graad - 1829 en St. Anna van de 2e graad - 1832 [87]en vestigde zich in Darovoy, waar in 1839, onder onverklaarbare omstandigheden.

Dostojevski wijdde al zijn vrije tijd aan het lezen van de werken van Homer, Cornel, Razin, Balzac, Hugo, ГётеGoethe, Hoffmann, Scheller, Shakespeare, Byron, van Russische auteurs - Derzhavin, Lermontov, Gogol, en bijna alle werken van Poesjkin kenden uit het hoofd. Volgens de memoires van de Russische geograaf Семёнова-Тян-Шанского[88]Semyonov-Tyan-Shansky werd Dostojevski “gevormd door veel Russische schrijvers van zijn tijd, zoals Nekrasov, Panayev, Grigorovich, Pleshcheev en zelfs Gogol [89]zelf.”

Geïnspireerd door de lezing, de jongeman 's nachts voerde zijn eerste stappen uit in literaire creativiteit. In de herfst van 1838 organiseerden kameraden in het College of Engineering, onder invloed van Dostojevski, een literaire kring, waaronder I. - Ik. Berezhetsky [[90]], N. - Ik. Aleksandr Vitkovsky (schrijver) - N. Beketov[[91]][4][4] en D. V. Gemaakt door Grigorovich. In juni 1839 ontving Fjodor het tragische nieuws van de plotselinge dood van zijn vader, die volgde op een apoplexusaanval veroorzaakt door een conflict met zijn eigen boeren.[92]

Na zijn afstuderen aan school in 1843, werd Dostojevski ingeschreven als assistent-metgezel in het ingenieursteam van St. Petersburg, maar aan het begin van de zomer van het volgende jaar, beslotend om zich volledig aan de literatuur te wijden, ontslag en op 19 oktober 1844, werd hij ontslagen uit militaire dienst in de rang van luitenant[93].
De eerste literaire experimenten, publicaties en Petrasjevtsy

Tijdens zijn studie aan de school Dostojevski van 1840 tot 1842, werkte hij aan de drama's "Mary Stuart" en "Boris Godunov", waarvan hij zijn broer in 1841 voorlas.[94] In januari 1844 schreef Dostojevski aan zijn broer dat hij het drama van de Gid [95]Yankel had beëindigd. Deze eerste jeugdwerken hebben het niet overleefd. In het einde van 1843 en begin 1844 vertaalde Dostojevski Eugene Su's roman "Matilda" en, iets later, de roman van George Sand "The Last of Aldi", en begon tegelijkertijd aan zijn eigen roman "Poor People".[96] Beide vertalingen zijn nog niet afgerond. Dostojevski schreef verhalen die nog niet af waren. Minder dan een jaar voor zijn ontslag uit de militaire dienst, voltooide Dostojevski in januari 1844 de eerste vertaling in het Russisch van de roman “Yugene Grande” Balzac[97], gepubliceerd in het tijdschrift “Repertoire and the Pantheon” in 1844 zonder de naam [van de vertaler te specificeren. Eind mei 1845 voltooide de aspirant-schrijver zijn eerste roman, Poor People.[4] Met bemiddeling van D. V. Grigorovich [met het manuscript werd vertrouwd met N. - A. Nekrasov en V. Mr. Belinski []94 "Furious Vissarion" waardeerde dit werk in eerste instantie ten zeerste [100][100]. Dostojevski werd verwelkomd in de Belinsky-kring [101]en werd beroemd voor de publicatie van de roman N. - A. Nekrasov in januari 1846. Iedereen heeft het over de ‘nieuwe ГоголеGogol’. Vele jaren later herinnerde Dostojevski zich Belinsky’s woorden in het dagboek van de schrijver:

<box 90% round | Dagboek van de schrijver, 1877. - In januari. - Ch. 2 van 2.>Je bent open en verkondigd als een kunstenaar, ontvangen als een geschenk, en waardeer je gave, en blijf trouw en je zult een groot schrijver zijn! ... Het was de meest heerlijke minuut van mijn leven. Ik was in ontbering, herinnerde me het, versterkte mijn geest.</box>

Echter, het volgende werk “Twin” [[102] ]werd beantwoord door een misverstand. Volgens D. V. Grigorovich, de enthousiaste erkenning en oprichting van Dostojevski, ‘bijna in de mate van genialiteit’, werd vervangen door teleurstelling en ontevredenheid. Belinsky veranderde zijn eerste gunstige houding tegenover een beginnende schrijver. Critici van de "Friendly School" [103]schreven over Dostojevski als een vooravond en niet-herkend genie met sarcasme. Belinsky kon de innovatie van de “Double” niet waarderen, die M. M. M. Bakhtin schreef pas na vele jaren. Naast de “gestemde Vissarion” werd de eerste twee werken van Dostojevski gegeven door alleen een beginnende en veelbelovende criticus B. - N. Maikov [104][104][105][105] Nauwe relaties tussen Dostojevski en de Belinsky-cirkel eindigden in een breuk na de botsing met I. - S. Toetergenev [aan ]het einde van 1846. Tegelijkertijd had Dostojevski eindelijk ruzie met de redactie Современникаvan "Haartijdelijk" in de persoon van N. - A. Nekrasov [4]en begon te worden gepubliceerd in de "Opperheidsnota's" A. - A. Krajevski [(107).]

Luide glorie stelde Dostojevski in staat om de cirkel van zijn kennissen aanzienlijk uit te breiden. Veel kennissen werden prototypes van de helden van de toekomstige werken van de schrijver, met anderen verbonden langdurige vriendschap, de nabijheid van ideologische opvattingen, literatuur en journalistiek. In januari-februari 1846, op uitnodiging van de criticus B. - N. Maikova bezocht de literaire salon N. - A. Maikova [[]108], waar ik ontmoette. - A. Goncharov [(109).] Alexey Nikolajevitsj Beketov, met wie Dostojevski studeerde aan het College van Ingenieurs, introduceerde de schrijver aan zijn broers[.] Sinds het einde van de winter - vroeg in het voorjaar van 1846, Dostojevski werd lid van de literaire en filosofische kring van de gebroeders Beketov (Alexey, Andrei [111]en Nicolaas), die de dichter A omvatte. - N. Maikov, criticus V. - N. Aleksandr Maikov (zanger) - N. Pleshcheev[, ]vriend en arts van de schrijver S. D. - Ja. Dmitriy Yanovsky van Engeland V. Grigorovich en anderen. In de herfst van datzelfde jaar organiseerden de leden van deze kring een "vereniging" met een gemeenschappelijke economie die tot februari 1847 bestond. In de kring van nieuwe kennissen vond Dostojevski echte vrienden die de schrijver hielpen zich terug te krijgen na een ruzie met de deelnemers aan de Belinsky-kring. Op 26 november 1846 schreef Dostojevski aan zijn broer Mikhail dat de goede vrienden van Beketov en anderen "met mij werden behandeld met hun samenleving".[113]
Dostojevski op 26-jarige leeftijd tekent K. Trotov, Italiaans potlood, papier, (1847), (GLM)

In het voorjaar van 1846, A. - N. Pleschev stelde Dostojevski voor aan de bewonderaar Sh. M. Fourier van M. V. Petrashevsky [114]]][ Maar Dostojevski begon de "vrijdag" van Petrashevski te bezoeken vanaf eind januari 1847, waar de belangrijkste besproken kwesties de vrijheid van drukwerk, verandering van juridische procedures en de vrijlating van boeren waren. Onder de Petraseaden waren er verschillende onafhankelijke kringen. In het voorjaar van 1849 bezocht Dostojevski de literaire en muzikale kring S. Famish Afbeeldingen Durov[, ]bestaande uit de deelnemers van de “Fivets”, die zich scheidden van Petrashevski voor politieke opvattingen. In de herfst van 1848 ontmoette Dostojevski de communist die zich noemde. - A. Speer, waar de zeven meest radicale Petraseviërs zich al snel omheen verzamelden en vormden een speciaal geheim genootschap. Dostojevski werd lid van deze samenleving, waarvan het doel was om een illegaal drukkerij te creëren en een staatsgreep in Rusland uit te voeren.[117] In de cirkel van C. Famish Afbeeldingen Durov Dostojevski las meerdere malen de verboden “Brief van Belinski naar Gogol” [94][94]. Kort na de publicatie van White Nights[, ]in de vroege ochtend van 23 april 1849, werd de schrijver gearresteerd [onder vele Petrase vlag bracht 8 maanden in detentie in de Peter en Paul Fortress[4]. Het onderzoek naar de zaak Petrashevtsy bleef in het ongewisse over het bestaan van de zeven Speshnev. Dit werd vele jaren later bekend van de memoires van de dichter A. - N. Maikova na de dood van Dostojevski. Tijdens ondervragingen heeft Dostojevski het onderzoek minimaal op de hoogte gebracht van informatie.

Aan het begin van zijn literaire werk leed de jonge Dostojevski eerder aan een overmaat aan plannen en complotten dan aan een gebrek aan materiaal. De werken van de eerste periode van het werk van Dostojevski behoorden tot verschillende genres:

  * Grappig verhaal - "Naam in negen letters" (gecreëerd in 1845, gepubliceerd in 1847)[120]
  * fysiologisch essay - feuilletons "Sint Petersburg Chronicle" (1847)
  * "Mr. Prokharchin" (1846), [121]Ползунков"Slidzunkov" (1848)[122], "Eerste dief" (1848)[123]
  * Het tragikomische verhaal, “An Alien Wife” en “Jealous Husman” werden gepubliceerd als twee afzonderlijke verhalen in 1848, en voor de publicatie van de eerste tweedelige collectie van werken van 1860 werden gecombineerd onder de titel “Stranger Wife en een Echtgenoot onder [het bed”.
  * Kerstverhaal - "De kerstboom en de bruiloft" (1848)[125]
  * “Gosusman” (1847) [126]“Zwak hart” (1848) (1848) [127]“Zwitje nachten” (1848)
  * De roman is de epistolaire roman Poor People (1846); Netchy Nezvanov werd gemaakt in 1848-1849 als een roman van opvoeding, die niet werd voltooid als gevolg van arrestatie, later herverdeeld in een verhaal gepubliceerd in 1866[.

In de Alekseevsky schreef Ravelanena Dostojevski het verhaal “Kleine Held” (1849)[129][4] Veel creatieve inspanningen en plannen van de jonge schrijver hebben hun bredere incarnatie in zijn latere werk gevonden. Het beste werk van deze periode wordt erkend als de roman “Arme Mensen” ](130).
Kacking en referentie
De uitvoer op de Semyonovsky Platza op de Semyonovsky

Dostojevski ontkende de beschuldigingen tegen hem, maar de rechtbank vond hem “een van de belangrijkste criminelen” [131]][131] voor het lezen en “voor het niet worden vrijgelaten over de verdeling van de misdadiger over religie en de regering van de brief de Belinsky ]. Tot 13 november 1849 heeft de Militaire Commissie F. M. M. Dostojevski om alle rechten van de staat en de "doodsuitvoering door [schietpartij" te ontnemen ]. Op 19 november werd het doodvonnis van Dostojevski vernietigd door de conclusie van de algemene auditieve "vanwege de inconsistentie van zijn schuld van de veroordeling" met een veroordeling van acht jaar gevangenisstraf van harde arbeid.] Eind november, keizer Nicolaas I, bij het goedkeuren van het vonnis voorbereid door de auditieve fellow, de Petrase vlag vervangen de achtjarige termijn van harde arbeid van Dostojevski met de daaropvolgende militaire dienst met een privé.[136]

22 december 1849 (3 januari 1850) op het paradeterrein van Semyonov Petrashevs[om te verduidelijken] het oordeel van de “doodsexecutie van de schietpartij” met een breuk met het zwaard werd gegeven, gevolgd door de schorsing van executie en gratie.[137] Op het laatste moment werd de uitvoering van gratie en veroordeling in de vorm van dwangarbeid aangekondigd. Een van de veroordeelden tot executie, Nikolai Grigoriev, werd gek. Gevoelens die Dostojevski kon ervaren voor de executieуточнить[verduidelijken], weerspiegeld in een van de monologen van Prins Myshkin in de roman "Idiot" [[137]. Hoogstwaarschijnlijk begonnen de politieke opvattingen van de schrijver te veranderen in het Peter en Paulus Fort, terwijl zijn religieuze opvattingen waren gebaseerd op het wereldbeeld [van de orthodoxie Oké, Petrashevets F. - N. Lviv herinnerde zich de woorden van Dostojevski, zei voor de voorbeeldige executie.[verduidelijk] de Semyonov-parade Sspcheneve: "Nous sersons avec le Christus" (we zullen bij Christus zijn), waarop hij antwoordde: "Un peu de poussiére" (Poet van as) [[139]]. In 1849 werd Dostojevski, betrokken bij de Petrasjevski zaak, verbannen [naar Siberië.

Tijdens een kort verblijf in Tobolsk van 9 tot 20 januari 1850 op weg naar de plaats van dwangarbeid, de vrouw van de verbannen Decembardisten Zh. - A. Muravyov [[141], ]P. E. Annenkova [en ]N. D. - Ja. Fonvizin[[143] ]regelde een ontmoeting van de schrijver met andere voorbijgaande generaties en via kapitein Smolkov [144]werd gegeven aan elk evangelie [[145] ]met onmerkbaar geld toegevoegd aan de binding [146] (10 roebel). Dostojevski hield zijn afschrift van het Evangelie zijn hele leven als relikwie[.] Voor de komende vier jaar, Dostojevski besteed aan zware arbeid in Omsk.] Naast Dostojevski is er nog een Russische schrijver uit de 19e eeuw. Mr. Gemaakt door Chernyshevsky. De gevangenen werden beroofd van het recht van correspondentie, maar omdat hij in de ziekenboeg was, kon de schrijver in het geheim bijhouden in de zogenaamde "Siberische notitieboek" ("mijn hardwerkende notitieboekje").[4] Impressies van verblijf in de gevangenis werden vervolgens weerspiegeld in het verhaal "Notes from the Dead House". Dostojevski had jaren de tijd nodig om de vijandige vervreemding als edelman te doorbreken, waarna de gevangenen hem voor hun man begonnen te accepteren. De eerste biograaf van de schrijver O. Famish Afbeeldingen Miller [148]geloofde dat kault “een les van de waarheid van het volk voor Dostojevski” was geworden. In 1850 publiceerde het Poolse tijdschrift "The Warsaw Library" fragmenten uit de roman "Arme mensen" en een positieve recensie ervan[.] De tijd van de ambtstermijn van de schrijver is de eerste medische verklaring van zijn ziekte als een pauselijke (epilepsie) die Epilepsia[150][151]duidelijk blijkt uit het bijgevoegde certificaat van de arts Ermakov aan het verzoek van Dostojevski om 1858 voor zijn ontslag in de naam van Alexander II [152).[152]

Na zijn vrijlating van de gevangene, Dostojevski bracht ongeveer een maand in Omsk, waar hij ontmoette en werd bevriend met Chokan Valikhanov[153], een toekomstige beroemde Kazachse reiziger en etnograaf[.]
Huis in СемипалатинскеSemipalatinsk, waar Dostojevski in 1857-1859 woonde.

Eind februari 1854 werd Dostojevski privé gestuurd naar het 7e Siberische lijnbataljon in Semipalatinsk[94]. In het voorjaar van hetzelfde jaar begon hij een affaire met Maria Dmitrievna Isayeva, die getrouwd was met de lokale ambtenaar Alexander Ivanovich Isaje Isaev, een bittere dronkaard. Na enige tijd werd Isajev overgebracht naar de plaats van de taverne van de tavernes in Kuznetsk[155]. [ 155 ] Op 14 augustus 1855 ontving Fyodor Mikhailovich een brief van Kuznetsk: de echtgenoot van M. D. - Ja. Isaeva stierf na een lange ]ziekte.

Na de dood van keizer Nicolaas I op 18 februari 1855, Dostojevski schreef een loyaal gedicht[157], opgedragen aan zijn weduwe, keizerin Alexandra Fjodorovna . Met dank aan de petitie van de commandant van het Siberische korps van de eerste vrouw van de infanterie G. X van X. Gasforta [[158[] ]Dostojevski werd gepromoveerd tot onderofficieren volgens het bevel van de minister van Oorlog in verband met het manifest op 27 maart 1855, ter herdenking van het begin van het bewind van Alexander II en het verlenen van voordelen en gunsten aan een aantal veroordeelde criminelen[.] In de hoop op het pardon van de nieuwe keizer Alexander II schreef Fjodor Michailovich een brief aan zijn oude vriend, de held van de verdediging van de Sebastopol, de adjudant-generaal Eduard Ivanovich [161]Totleben [161) met een verzoek om over hem te praten voor de keizer. Deze brief werd afgeleverd aan Sint-Petersburg door een vriend van de schrijver Baron Alexander Egorovich Wrangel[162], die zijn herinneringen publiceerde na de dood van Dostojevski[163]. Evgeny foto's - Ik. Toleben op een persoonlijk publiek met de keizer kreeg een zekere gratie [[164]]. Op de dag van de kroning van Alexander II werd vergeving aangekondigd op 26 augustus 1856 door de voormalige Petrasjiieten[.] Alexander II beval echter om geheim toezicht te vestigen voor de schrijver tot een volledig geloof in zijn hoop. [ 155]] Op 20 oktober 1856 werd Dostojevski gepromoveerd [tot onderteken [].

Op 6 februari 1857 trouwde Dostojevski met Maria Isaeva in de Russisch-orthodoxe kerk in Kuznetsk[.[167] Een week na de bruiloft gingen de pasgetrouwden naar Semipalatinsk en vier dagen lang stopten ze in Barnaul met P. P. Semenova, waar Dostojevski een epileptische aanval had.] In tegenstelling tot de verwachtingen van Dostojevski was dit huwelijk niet gelukkig.
Dostojevski en Ch. Gemaakt door Valikhanov. De foto werd gemaakt in Semipalatinsk in 1858.

De gratie van Dostojevski [169](d.w.z. volledige amnestie en toestemming om te worden gepubliceerd) werd aangekondigd door het hoogste decreet op 17 april 1857, volgens welke de rechten van de adel werden teruggegeven aan zowel de Decembrians en alle Petrashevs. De periode van afsluiting en militaire dienst was een keerpunt in het leven van Dostojevski: van de eens naderende ‘zelfverdorven zoeker in de mens’ die nog niet is vastgesteld in het leven van een “gewoon voor een mens” veranderde hij in een diep religieus persoon, waarvan het enige ideaal Jezus Christus was voor de rest van zijn leven. Alle drie de “draaiende” gedichten van Dostojevski (“Europese gebeurtenissen in 1854”, “Op 1 juli 1855”, “Voor kroning en vredesgevangenis”” [170]werden niet gedrukt tijdens het leven van de schrijver. Het eerste gepubliceerde werk van Dostojevski na de ontbering en ballingschap was het korte verhaal “De Kleine Held” (“Jemestische Notities”, 1857, nr. 8), [94]die plaatsvond na een volledige amnestie. In 1859, Dostojevski’s romans “Dyadushkin Son” werden gepubliceerd [171]in 1859, werden gepubliceerd in het tijdschrift “Russisch woord”) en “Secpanchikovo Village en zijn bewoners” [172](in het tijdschrift “Domestic Notes”) (in het tijdschrift “Secpanchikovo Village en zijn bewoners” (in het tijdschrift “Secpanchikovo Village en zijn bewoners” (in het tijdschrift “Domestic Notes”)

Op 30 juni 1859 kreeg Dostojevski een tijdelijk ticket[, ]waardoor hij naar Tver kon vertrekken, en op 2 juli verliet de schrijver Semipalatinsk [[175].] Aan het einde van december 1859 keerde Dostojevski met zijn vrouw en geadopteerde zoon Pavel terug naar St. Petersburg[, ]maar de onuitgesproken observatie van de schrijver stopte pas in het midden van de jaren 1870. Dostojevski werd op 9 juli 1875 vrijgelaten uit het toezicht van de politie[.]

In 1860 werd een tweedelige verzameling van werken door Dostojevski gepubliceerd[.] Niettemin, omdat zijn tijdgenoten geen waardige beoordeling konden geven van de verhalen “Oom’s Dream” en “Zelfsepanchivo en zijn bewoners”, had Dostojevski een tweede luidruchtig literair debuut nodig, dat de publicatie was van “Notes from the Dead House” [179](eerste volledig in het tijdschrift “Time”, 1861-1862). De innovatieve compositie, de exacte definitie van het genre, waarvan de lezers van Rusland tot nu toe geen literaire critici hebben verbijsterd. Voor tijdgenoten bleek ‘Noten’ een openbaring te zijn. Voor Dostojevski raakte niemand het thema aan van de voorstelling van het hardwerkende leven [[180]]. Dit werk alleen al was genoeg voor de schrijver om een waardige plaats in te nemen, zowel in de Russische als in de wereldliteratuur. Volgens A. - Ik. In [181]de Notes van het Dode Huis verscheen Dostojevski in de Russische Dante, die naar de hel ging. - A. - Ik. Herzen vergeleek “Notes” met de Fresco van Michelangelo “Het Laatste Oordeel” [180]en probeerde het werk van de schrijver in het Engels te vertalen, maar vanwege de complexiteit van de vertaling werd de publicatie niet uitgevoerd.

Sinds het begin van 1861 hielp Fjodor Mikhailovich zijn broer Mikhailil om zijn eigen literaire en politieke tijdschrift "Time" [182]Эпохаte publiceren, na de sluiting waarvan de broers in 1863 het tijdschrift "Epoch" begonnen te publiceren. Dergelijke werken van Dostojevski verscheen op de pagina's van deze tijdschriften als "Telessed and Insulted" (1861) (1861), [183]"Notities uit een dood huis", "De Bad Anekdote" (1862), "Winternots op zomerindrukten" (1863) en "Notities from the Underground" (1864) De samenwerking in de tijdschriften “Tijd” en “Epoch” markeerde het begin van Dostojevski’s journalistieke activiteit en het gezamenlijke werk met N. - N. Verzekering [[188] ]en A. - A. Grigoriev droeg bij aan de vorming van de gebroeders Dostojev in de aardingsposities.

==== Apollolinaria van Suslova ====
In de zomer van 1862 ondernam Dostojevski de eerste reis naar het buitenland, na een bezoek aan Duitsland, ФранцииFrankrijk, АнглииEngeland, ШвейцарииZwitserland, Italië en Oostenrijk. Ondanks het feit dat het belangrijkste doel van de reis was behandeling in Duitse resorts, in Baden-Baden de schrijver raakte geïnteresseerd in een ruïneus spel van roulette[190], ervoer een constante behoefte aan geld. Onderdeel van de tweede reis naar Europa in de zomer van 1863 bracht Dostojevski door met een jonge geëmancipeerde speciale Apollinaria Suslova [191]("infernal vrouw" volgens de schrijver[, ]met wie hij ook in 1865 in Wiesbaden ontmoette. Lyubov Dostojevski voor A. P. Suslovaya, hun complexe relatie en de houding van de schrijver ten opzichte van de roulette werden weerspiegeld in de roman “The Player”.[193] Dostojevski ging naar casino's in Baden-Baden, Wiesbaden en Homburg in 1862, 1865, 1865, 1867, 1870 en 1871. De laatste keer dat de schrijver roulette speelde in Wiesbaden op 16 april 1871, toen hij na het verliezen van voor altijd de passie voor [het spel versloeg Dostojevski beschreef zijn indrukken van zijn eerste reis naar de landen van Europa, reflecties op de idealen van de Grote Franse Revolutie - "Vrijheid, Gelijkheid en Broederschap" Dostojevski beschreven in een cyclus van acht filosofische essays-zeges: "De winter noteert over zomerindrukken "[[195]. De schrijver "in zijn Parijse en Londense indrukken vond inspiratie en kracht" om "zichzelf te verklaren als een vijand van burgerlijke vooruitgang".[196] De beschouwingen van de schrijver over de burgerlijke beschaving in de “Winternotities over zomerimulaties” gingen vooraf aan de historische en sociologische problemen van de “grote vijf-kerk”, waarvan de filosofische basis per definitie verdiende A. - S. De vallei werd neergelegd in "Notes from the Underground" [[197]].

"Opmerkingen uit de [Ondergrondse" ]die een nieuwe fase markeerde in de ontwikkeling van het talent van Dostojevski [199]zou deel uitmaken van de grote roman "Confession", waarvan het ongerealiseerde plan zijn ontstaan in 1862. Het eerste deel van de filosofische bekentenis van de held "Underground" [200]werd geschreven in januari en februari, en de tweede ("Tale voor natte sneeuw") - van maart tot mei 1864. In het verhaal, Dostojevski trad op als een vernieuwer, het begiftigen van de redenering van de “ondergrondse [mens” ]grote macht van overtuiging. Dit bewijs werd geërfd door Raskolnikov, Stavrogin en de gebroeders Karamazov in de monologen van de volgende romans van de "grote Pentateuch". Een dergelijke ongebruikelijke techniek voor tijdgenoten was de basis voor de verkeerde identificatie van het karakter met de auteur [202][202]. Het bezit van zijn eigen concept van het voordeel van “gereëerd van de bodem en de volksprincipes”[[203] “ondergrond paradoxalistische” voert polemiek uit, niet alleen met de theorie van “intelligent egoïsme”. Mr. Chernyshevsky [(204]). Zijn redenering is gericht tegen zowel het rationalisme als optimisme van de verlichtensers van de XVIII eeuw (Russo en Diderot) en tegen aanhangers van verschillende kampen van de sociaal-politieke strijd van de vroege jaren 1860. De “ondergrondse mens” is er zeker van dat “levend [leven”[K 1] niet vatbaar is voor de berekening volgens de formule “2 x 2 x 4” [202[202]]. De held van de "Notities from the underground", die in de laatste pagina's van het verhaal zichzelf "anti-held" noemt, [205][206]dichter bij de filosofische ideeën van Kant, Schopenhauer en Stirner over vrije wil - "zijn eigen, vrij en vrij verlangen" boven alles [[207]207], en hij brengt zijn programma van extreem individualisme en scepticisme tot een logische beperking.[208] Tegelijkertijd werd, tot grote verbazing van Dostojevski, de voorspelling van “de behoefte aan geloof en Christus” niet gemist door censuur. Het beeld van de ‘extra man’ die het contact met de mensen verloor, [209]was het resultaat van de lange termijn reflectie van Dostojevski en hield hem niet op te winden voor de rest van zijn leven. Veel gedachten aan de auteur van “Notes from the Underground” werden ontwikkeld in latere romans, te beginnen met “Misdaad en bestraffing”.[208]

In 1864 overleed de vrouw en oudere broer van de schrijver. Tijdens deze periode is er een vernietiging van de socialistische illusies van de jeugd (waarvan de basis Europese socialistische theorieën waren), een kritische perceptie van de schrijver van burgerlijk-liberale waarden wordt gevormd[.] Dostojevski’s gedachten over dit verslag zullen later tot uiting komen in de romans van de ‘grote Pentateuch’ en ‘Dagboek van de Schrijver’.
Het verwarmen van creativiteit

De belangrijkste werken van de schrijver zijn de literaire critici die uniek zijn in de Russische en wereldliteratuur het monojournal van de filosofische en literaire journalistiek "Dial van de Schrijver" en de zogenaamde "grote vijf-nacht", [211]die de nieuwste romans bevat:

  * "Misdaad en straf" (1866),
  * " Idiot " (1868),
  * "Demonen " (1871-1872),
  * " Tiener " (1875),
  * "Adem van Karamazov" (1879-1880)[[]K2). 

" Misdaad en straf " en " Speler "
Misdaad en straf in het tijdschrift "Russian Herald" M. - N. Katkov (voetbal)

In februari 1865, zes maanden na de dood van zijn broer, hield de publicatie van het ‘Epoch’ op. Dostojevski nam de verantwoordelijkheid voor de schuldverplichtingen van het “Epoch” en het ervaren van financiële moeilijkheden en moest instemmen met de tot slaaf gemaakte voorwaarden van het contract voor de publicatie van de verzameling essays met de uitgever F. - T. Stellawski [[212] ]en begon te werken aan de roman Misdaad en straf[.] Van 1865 tot 1870 publiceerde Stellovsky een complete verzameling werken van Dostojevski in 4 ]delen De oprichting van “Midden en Straffen” begon in augustus 1865 in het buitenland. De ontwerpbrief van de schrijver 10 (22)-15 (27) september 1865, M. - N. Katkov [215]met de presentatie van de plot van een bijna voltooid verhaal en het voorstel van haar publicatie in het tijdschrift "Russian Herald", [216]de opmars waarvoor Katkov Dostojevski naar ВисбаденWiesbaden stuurde. In deze brief beschreef Katkov Dostojevski de inhoud en het begrip van het verhaal. Het “psychologisch rapport van één misdaad” van een jonge man die uit een universiteitsstudent in extreme armoede leefde, die “in termen van frivoliteit en woedde in termen van concepten bezweek aan een aantal vreemde “onvoltooide” ideeën”.[217] Hij besloot een oude vrouw te vermoorden, een titulair adviseur die geld geeft aan rente om haar moeder en zus gelukkig te maken. Daarna kon hij afstuderen aan de universiteit, naar het buitenland gaan en “hele leven om eerlijk, vastberaden, koppig te zijn in de uitvoering van een ‘menselijke plicht voor de mensheid’.

“Het hele psychologische proces van misdaad ontvouwt zich. Onoplosbare vragen komen de moordenaar aan, de onvermoede en onverwachte gevoelens kwellen zijn hart. Gods waarheid, de aardse wet neemt zijn eigen, en het eindigt met het feit dat het wordt gedwongen. Om het jezelf aan te brengen. Gedwongen om te sterven in harde arbeid, maar om zich weer bij de mensen aan te sluiten; een gevoel van openheid en scheiding van de mensheid, dat hij onmiddellijk na de opdracht van de misdaad voelde, kwelde hem. De wet van waarheid en de menselijke natuur nam de hunne, gedood overtuigingen, zelfs Zonder weerstand. De misdadiger zelf besluit de kwelling te nemen om voor zichzelf te boeten. Hun eigen zaak.”

De plot in de brief aan Katkov werd een synthese van de vroege ongerealiseerde plannen van de schrijver. Het bestaan van het belangrijkste filosofische idee van de toekomstige ‘misdadiging en straf’ blijkt uit de vermelding in het dagboek A. P. Suslovoy van 17 september 1863: "...... sommige Napoleon [[218] zegt: "Vernietig de hele stad"[]. In een brief aan een zeven-Palts vriend Baron A. E. Wrangel van 28 september 1865 Dostojevski schreef: "En toch zal het verhaal dat ik nu schrijf zijn, Misschien is het het beste dat ik schrijf als ze me de tijd geven om het te beëindigen[220].” Begin november, na zijn terugkeer naar Sint-Petersburg, bleef Dostojevski werken aan een verhaal dat al snel uitgroeide tot een roman. Een brief van St. Petersburg A. E. Op 18 februari 1866 schreef Dostojevski aan Wrangel: “Eind november was er veel geschreven en klaar; ik heb alles verbrand; nu kunnen we het toegeven. Ik vond het zelf niet leuk. De nieuwe vorm, het nieuwe plan, trok me aan, en ik begon met syznova.”[221] Het verhaal werd in de eerste persoon gepresenteerd. In de roman werd een sociale achtergrond toegevoegd - de Marmeladov-lijn [222]uit het plan van het verhaal "Diggery", de held kreeg de naam Raskolnikov[223]. Het verhaal werd uitgevoerd namens de auteur om de betrouwbaarheid van de auteur te maken aan de beschrijving van de psychologie en het onthullen van het gespannen interne leven van de hoofdpersoon[224]. Een nieuwe, aanzienlijk herziene en uitgebreide versie van de roman "Misdaad en straf", gepubliceerd in het tijdschrift "Russian Herald" voor 1866, werd gemaakt van december 1865 tot december 1866.

De eerste hoofdstukken werden naar de M gestuurd. - N. Katkovu in de set van het conservatieve tijdschrift "Russian Herald", waar ze in januari en februari 1866 werden gepubliceerd, werden de volgende van een kamer om de kwestie te publiceren. Aan het einde van het jaar kon Dostojevski de roman afmaken. Echter, onder de strikte voorwaarden van het “draconische contract”[225], onder de dreiging van verlies van auteursrecht en vergoedingen voor hun publicaties voor 9 jaar ten gunste van de uitgever F. - T. Stellawski zou tegen 1 november 1866 een nieuwe ongepubliceerde roman geven. Dostojevski bevond zich in een situatie van tijdloosheid, toen het fysiek onmogelijk was om in zo'n korte tijd een nieuwe roman te schrijven. Een vriend van de schrijver A kwam te hulp. P. Miljoekov [[226], ]die, om het werk aan de roman “The [Player” te versnellen vond de beste stenograaf Anna Grigorievna Snitkina ][].
Anna Dostoevskaya (geboren Snitkina)

De roman werd gemaakt in 26 dagen.] Van 4 tot en met 29 oktober heeft Anna Grigorievna de tekst opgenomen onder het dictaat in het appartement van de schrijver in het Ihuis. M. M. Alonkina [in St. Petersburg op de hoek van Malaya Meshchanskaya en Stalloy [231]Lane, en niet in Баден-БаденеBaden-Baden, die wordt “aangegeven” door de inscriptie onder het bas-reliëf van Dostojevski “Hier werd de roman “Het Spel” geschreven. Het is geen toeval dat deze plek werd gekozen als schrijver, waar de gebeurtenissen in het verhaal M werden meegenomen. - Yu. Lermontov "Stoss" en "leefde" Rodion Raskolnikov. Kort na de overdracht van het manuscript van de roman "De Speler" aan de uitgever, op 8 november 1866, maakte Dostojevski Anne Grigorievna een aanbod van hand en hart[.]Троицком соборе Mr. Snitkina [(233).] De roman “Misdaad en straf” werd betaald door M. - N. Katkov is erg goed, maar omdat dit geld niet door schuldeisers werd meegenomen, ging de schrijver met zijn nieuwe vrouw naar het buitenland. De reis wordt weerspiegeld in het dagboek, dat in 1867 de vrouw van de schrijver Anna Grigorievna begon te behouden. Op weg naar Duitsland nam het echtpaar genoegen met een paar dagen in Vilna[К 3].
" Idiot "
Huis in Geneve, waar Dostojevski in 1868 woonde.

In het buitenland werd de roman "Idiot" geschreven (234)], die Dostojevski begon in september 1867 in ЖеневеGeneve, ging daar door tot het einde van mei 1868, schreef het vervolgens in Vevey en МиланеMilaan, en voltooid in Florence op 17 januari (29) van [1869.] Het hoofdidee van de roman Dostojevski werd uiteengezet in een brief van Geneve aan A. - N. Mayov van 31 december 1867 (12 januari 1868): “Ik heb me al lang gekweld, maar ik was bang om er een roman van te maken, omdat de gedachte te moeilijk is en ik me er niet op heb voorbereid, hoewel de gedachte nogal verleidelijk is en ik haar liefheb. Dit idee is om een mooie man te portretteren[.[236]] Het is moeilijker dan dit, naar mijn mening, niets kan zijn, in onze tijd [in het bijzonder. Idiot is een van de moeilijkste werken van Dostojevski (238]). De tragedie van de roman is dat “Prins-Christus” (Meychun – de favoriete held [van de inmenging in het lot van andere personages, niemand erin slaagt gelukkig te zijn, het is niet mogelijk om de vijandige krachten te verslaan, die hij zelf wordt [een slachtoffer
" Demonen "

Aan het einde van de roman “Idiot” bedacht Dostojevski het epos “Atheïsme” (1869-1870), en veranderde later zijn naam in “Het leven van de grote zondaar” [[241]241]. Dit plan werd niet uitgevoerd, maar delen van het plan werden in 1870-1872 belichaamd tijdens het voorbereidende werk van de roman “Demonen”, in 1874-1875 bij het schrijven van de roman “Leraar”, en in 1878-1880 bij het maken van de roman “De Broeders van [242]Karamazov”. In augustus 1869, de schrijver begon met het schrijven van de roman “Eternal Husband”[243][, ]waarvan de tekst drie maanden later werd verzonden voor publicatie in het tijdschrift “Third” [[245].] In de herfst van datzelfde jaar werkte Dostojevski tegelijkertijd aan andere onvervulde plannen, die later de roman “Demonen” binnengingen, in het bijzonder het karakter van een van hen – Cartesoves – belichaamd in het beeld van Lebyadkin.] De houding van de schrijver van deze periode trekt de aandacht: “Slechts kort, in Poesjkin, vanaf het allereerste begin zonder psychologische subtiliteiten, met korte zinnen. Leren schrijven[.”[247]

In de roman [“Demons” ](1871-1872) weerspiegelde de felle polemiek van Dostojevski met het revolutionaire Rusland: zowel met de Nechaevs (“kinderen” – nihilisten van de generatie van “dess”), en met de liberalen (“vaders”) [250”), [249][250]tot op zekere hoogte verantwoordelijk voor het begin van terreur. Dostojevski uit de letters N. - N. Op 9 oktober en 2 december 1870 ontstond het idee van een anti-nihilistische roman eind 1869. Direct om te werken aan "Demonen" begon de schrijver in januari 1870 in Dresden, zoals blijkt uit het voorbereidende materiaal voor de roman [[251]. In maart 1870 schreef Dostojevski N. - N. Ik ben verzekerd dat de tendentieuze pamflet roman binnenkort zal eindigen. "Niglisten en westerlingen eisen de laatste zweep" [[252]]. Een dag later meldde de schrijver A. - N. Maikov: “Wat ik schrijf is trendy, ik wil heter aan het woord. (Hier zal me leiden nihilisten en westerlingen, wat retrograde is!) De hel met hen, en Ik zal tot [het laatste woord spreken Werk aan de nieuwe significant stasis in de zomer, toen het eerste plan begon te bezetten een krachtig beeld [van Stavrogindat werd een belangrijke held van “Demons”. Toen werd het idee van het werk radicaal herzien en werd het politieke pamflet gecombineerd met de romantiek-tragedie[255]. Het proces van het creëren van "Demonen" kostte Dostojevski meer arbeid dan enig ander werk ervan.
Huismuseum van de schrijver in Oud-Russ

Dostojevski werd op de vlucht voor schuldeisers en werd gedwongen om vier jaar in het buitenland door te brengen. Op 8 juli 1871, na een verblijf van vier jaar in Europa, keerde Dostojevski terug naar [Sint-Petersburg met zijn familie Terug naar Rusland markeerde de meest gunstige periode van het leven van de schrijver en de helderste periode van het familie geluk op de materiële manier.] De tweede vrouw Anna Grigorievna regelde het leven van de schrijver, nam de leiding van de financiën van de familie aan en sinds 1871 gooide Dostojevski voor altijd Roulette. Deze levensjaren waren zeer vruchtbaar. Sinds 1872 bracht de familie van de schrijver de zomer door in de stad Staraya Russa van de provincie Novgorod[4]. Om zijn gezondheid te verbeteren, reisde Dostojevski vaak naar Duitsland voor een resort in Ems.

In Rusland bleef de schrijver de roman “Demonen” schrijven, die in de tweede helft van november 1872 in Sint-Petersburg werd voltooid[258]. Er waren meer negatieve recensies over de roman dan over het positieve. Zichzelf verdedigend van critici die het idee van de roman “Demonen” verkeerd interpreteerden, plaatste Dostojevski in het “Dagboek van de Schrijver” een artikel “Een van de moderne falses” (1873), waarin hij schreef dat onder de niet-chakes niet alle “idiotie fanatici”, chalops, “monsters” en “bedriegers”: “Ik geloof niet, niet alles; Ik ben zelf een oud “Nachaje”.
" Dagboek van de Schrijver "
De redactie van de "Burger" kondigt de publicatie aan van het nieuwe werk van Dostojevski op de pagina's in 1873 en "The Writer's Diary" in een aparte editie van 1877.

Dostojevski verdreef een neiging tot journalistiek vanaf de eerste periode van creativiteit, toen in 1847 zijn feesten "St. Petersburg Chronicle" werden gepubliceerd. Na een lange dreigeloze pauze werd de zware arbeid en de verbanning van het verlangen van de schrijver naar de berichtgeving over actuele problemen belichaamd in de publicatie van de tijdschriften "Time" en "Epoch". In het eerste januarinummer van het weekblad Гражданин"Burger" voor 1873, uitgegeven door V. P. Meshchersky [259]verscheen de sectie “Dagboek van de Schrijver”], waarin Dostojevski zijn verlangen uitlegde om zijn eigen houding ten opzichte van de huidige gebeurtenissen te weerspiegelen met de woorden “Ik zal met mezelf spreken ... in de vorm van dit dagboek. “Waar moet je het over hebben? Alles wat me zal verbazen of me aan ]het denken zal zetten” [261], toen chaos, gebrek aan overtuigingen en “points of retrats”, cynisme heerste in argumenteerde Rusland. - N. K. - Ja. Mikhailovski [262]noemde de nieuwe ritus een commentaar op de roman “Demons”, de publicatie waarvan het werk van Dostojevski als redacteur-uitgever van de “Burger” reden gaf aan critici van het beschuldigen van de schrijver van reactie en retrograde. Het uitvoeren van redactionele taken kostte veel tijd en moeite, dus besloot de schrijver de post te verlaten en door te gaan naar de creatie van de roman "Teenager". De laatste pagina ondertekend door Dostojevski als redacteur van de Civic werd gepubliceerd op 15 april 1874[263].

Innovatief [264]in de vorm en inhoud van de publicatie van een auteur bestond uit een reeks feuilletons, essays, polemische notities over de boosaardigheid van de dag, literaire kritiek[, ]herinneringen. In The Diary of the Writer werden de antwoorden voor het eerst gepubliceerd aan de brieven van lezers uit heel Rusland, er werden kleine kunstwerken gedrukt: Бобок“Bok” (1873), “De jongen bij Christus op de boom” (1876), “Migte Marie” (1876), “Kentstejaar” (1876), Кроткая“Slept” Сон смешного человека(1876), “Slept” (1876). In 1880 werd er een essay over Poesjkin gepubliceerd. Op de pagina's van het monojournal in de vorm van dialoog, een polemiek van gelijken door de kracht van tegenstanders, die verschillende richtingen van het Russische sociaal-literaire denken vertegenwoordigde: conservatief ("Russische wereld", "Russische Herald"), de liberale ("Bulletin Вестник Европыvan Europa") en revolutionair-democratisch ("Patiëntennoots").[266] De auteur schetste verschillende standpunten over moderne gebeurtenissen en hun eigen houding ten opzichte van hen. De zoektocht naar antwoorden op de prangende vragen over het politieke, sociale en spirituele leven van Rusland werd vervolgens voortgezet in de onafhankelijke kwesties van het ‘Dagboek van de schrijver’ voor 1876, 1877, 1880 en 1881, in de romans ‘Leraar’ en ‘brouwers van de Karamazov’, in de toespraak van Poesjkin in 1880. Het "Dagboek van de Schrijver" was erg populair, dankzij welke de invloed van de auteur op de publieke [267]opinie werd toegenomen.
" Tiener "
Het schrijversbureau in het laatste appartement in St. Petersburg

Zijn vierde roman van de Grote Pentateuch op verzoek van N. - A. Nekrasova Dostojevski voorzag voor publicatie voor het tijdschrift "Portraumal Notes"[, ]waar hij werd gepubliceerd in 1875 [269][269]. Het idee van de roman werd geformaliseerd tijdens het redactionele werk van de schrijver in het tijdschrift "Burger" en werd geassocieerd met zowel de gepubliceerde publicistische toespraken daar[, ]zowel met eerdere niet-gerealiseerde plannen als met een aantal vroege werken ("Twin", "Little Hero", "Notes from the Underground") en volwassen romans ("Idiot", "Demonen"). Samen met veel protagonisten van de romans van het "geweldige vijf-boek" is het titelpersonage "Teenager" de drager [van het idee. Op basis hiervan worden literaire critici ‘mishandeling en straf’, ‘diediot’, ‘demonen’ en ‘broeders van Karamazov’ literaire critici ideologische romans genoemd (de term werd voor het eerst gebruikt door B. M. M. Engelhardt[272[]). De held van de roman, een 19-jarige tiener Arkady Makarovich Dolgoruky, probeert de "Afbeelding van Rothschild" te belichamen [274]- "het doel is geen materiële rijkdom, maar macht." Tegelijkertijd overwoog Dostojevski het belangrijkste in het werk om niet het ‘idee’ van Arkady Dolgoruky op de kracht te controleren, maar om de zoektocht naar een ideaal voor hen. Samen met het thema “vaders en kinderen”, [275]weerspiegeld in “Demons”, het thema van de opvoeding van de Tiener komt naar voren, dus literaire critici rangschikken dit werk als een roman [van opvoeding.[4] Aan het einde van de Notes (een soort van kronkelige bekentenis) schrijft de held over de onherkenbare verandering van de “Idee van Rothschild”: “Maar dit nieuwe leven, deze nieuwe manier, die mijn “idee” is, dat wil zeggen, dat eerder, maar in een heel andere vorm, zodat het niet meer kan worden herkend.”[277]
"Gebroeders Karamazov" en de toespraak over Poesjkin

In maart 1878 verzocht het Comité van de Schrijvers van de Schrijvers van Frankrijk Dostojevski deel te nemen aan het Internationaal Burgerlijk Congres in Parijs onder voorzitterschap van V. Gemaakt door Hugo. In de lijst van leden van de International Literary Association leidde Dostojevski vertegenwoordigers uit Rusland [278].] Om de redenen voor de ziekte en de dood van Alexei’s zoon, Dostojevski was niet in staat om het congres op 30 mei (11 juni) 1878 bij te wonen.[279]

In de winter van 1878, de opvoeder van de Groothertog Сергея[Sergeji ]en Pavel Alexandrovich D. - S. Op verzoek van keizer Alexander II ontmoette Arsenyev de schrijver in het voorjaar de schrijver uit voor een diner met de groothertog. Met Alexander II was Dostojevski niet persoonlijk bekend, maar drie keer was hij lunches bij met zijn zonen Sergei en Pavel Alexandrovich. Op 21 en 24 april 1878 was aanwezig bij de lunchches bij de grote prinsen met Dostojevski. - N. Bestuzhev-Ryumin[282][282]][ De derde lunch met Dostojevski vond plaats op 5 maart 1879 als Groothertog. K. - Ja. Romanov[[284] ]liet een vermelding in [het dagboek 16 december 1880 werd Dostojevski ontvangen door de erfgenaam en toekomstige keizer Alexander III In het paleis van Anichkov [[286]). In dezelfde jaren kwam de schrijver dicht bij conservatieve journalisten, publicisten en denkers, in overeenstemming met een prominente staatsman K. P. Pobedon-bedraagen ][287], met wie hij sinds 1872 bekend was.[4] In het voorjaar van 1878 raakte Dostojevski geïnteresseerd in de persoonlijkheid van een van de oprichters van het Russische cosmisme. Famish Afbeeldingen Fedorova, wiens ideeën hij beschouwde als "alsof de [zijne"], en woonde enkele lezingen door Vl. - S. Solovyov [[289] ]"Over God-mensheid ["[279]. Beschouwingen van de schrijver over de filosofische ideeën die dicht bij hem staan N. Famish Afbeeldingen Fedorov en het probleem van de relatie tussen de natuurlijke en de morele principes van de menselijke persoon, werden in de lezingen van Vl aangeroerd. Solovyov zal worden weerspiegeld in de "Broeders van de Karamazovs".[290]
De titelpagina van de eerste afzonderlijke editie van de roman “Broeders van Karamazov”, vol. Drukkerij van de gebroeders Panteleev, 1881

Het resultaat van het creatieve en levenspad van Dostojevski was de laatste roman “De Grote Pentateuch” “De broers van de [Karamazov”, ]waarvan het plan ontstond in de lente van 1878, maar werd geassocieerd met onvervulde plannen van grootschalige werken “Atheïsme” (1868-1869) en “Het leven van de grote zondaar” (1869-1870). Sommige beelden, afleveringen en ideologische motieven van Dostojevski’s laatste roman nemen de oorsprong in bijna alle voorgaande werken, van “Arme mensen” tot “The Writer’s Diary” en “Telf”.[292] De eerste ontwerpnota's voor de roman "Kinderen" ("Broezen van Karamazov") verschenen na 12 april 1878 en kregen de titel "Memento" (over de roman). De schrijver was van plan om in het plot het evenement op te nemen van het ongerealiseerde plan van 1874 "Drama". In Tobolsk.”[293] Een paar dagen in juni 1878 van Vl. Solovyov leefde in de Optina-woestijn[.] De ontmoetingen met de monniken beïnvloedden de creatie van het beeld van het oude Zosima. Na een verblijf in de zomer van 1878 in Staraya Russa, Dostojevski en zijn familie keerde terug naar St. Petersburg en op 5 oktober vestigde hij zich in het appartement van huis 5/2 in Kuznechny Lane, waar hij woonde tot de dag van zijn dood op 28 januari 1881[.] Hier in 1880 voltooide de schrijver zijn laatste roman "Broeders van Karamazov", gepubliceerd in het tijdschrift "Russian Herald" sinds februari 1879. Momenteel is het Literary and Memorial Museum F. in het appartement gevestigd. M. M. Gemaakt door Dostojevski.

Op 8 juni 1880, iets meer dan zes maanden voor zijn dood, Dostojevski hield een beroemde toespraak in de Noble Collection gewijd aan de opening van het monument voor Poesjten in Moskou[.]
Dostojevski's toespraak over Poesjkin

De levengevende glorie van de schrijver bereikte zijn hoogtepunt na de release van de roman “De Broeders van Karamazov”. Poesjkin-toespraak markeerde het hoogtepunt van de populariteit van Dostojevski. D. - Ja. - S. Mirsky schreef: “Deze toespraak veroorzaakte vreugde, die niet in de geschiedenis van de Russische literatuur was” [[297].]
De ziekte

Dostojevski vanaf zijn negende jaar leed aan epilepsie. Kandidaat voor Medische Wetenschappen Michail Davidov publiceerde op basis van de studie van vele documenten een artikel over de ziekte van Dostojevski in 2022 (wetenschappelijke adviseurs van het artikel waren A. - A. Shutov en Yu. V. Karakulova) [[298 Davidov identificeerde vier stadia van [de ziekte van Dostojevski:

  * Initiële (in de zomer van 1831 tot juni 1839) - de eerste walgelijke manifestaties van epilepsie;
  * Manifest (van juni 1839 tot december 1849) - een dozijn grote stuiptrekkingen, kleine aanvallen, hallucinaties, fobieën, verschijnselen van depersonalisatie en derealisatie, het fenomeen van "devedaan", paroxysmale aandoeningen van slaap en dysforie;
  * Progressief (1850 – december 1859) – een sterke toename van het aantal en de ernst van grote stuiptrekkingen;
  * Het stadium van volledige ontwikkeling van de ziekte (1860 - januari 1881) is een belangrijke overwicht van grote stuiptrekkingen, een toename van hun aantal en ernst, verminderd geheugen, dysforie, het verschijnen van milde en matige epileptoïde karaktereigenschappen.

Dood en begrafenis

Begin januari 1881, bij een ontmoeting met D. V. Grigorovich, Dostojevski deelde zijn voorgevoel dat hij de huidige ]winter niet zou overleven. Op 26 januari (7 februari) kwam 1881 de zus van de schrijver Vera Mikhailovna naar het huis naar Dostojevski om zijn broer te vragen om te weigeren ten gunste van zijn zussen uit zijn deel van het landgoed Rjazan, dat hij van zijn tante A.A. Famish Afbeeldingen Kumanina (301]). Leonid (voetballer) Famish Afbeeldingen Dostojevskaja herinnerde zich het stormachtige tafereel met uitleg en tranen, waarna Dostojevski bloedverscheurde [keel had ]. Het is mogelijk dat dit onaangename gesprek de aanzet was tot verergering van zijn ziekte (emfyseem).эмфиземы
Een postuum portret van I. - N. Kramskoy "F. M. M. Dostojevski op zijn sterfbed

Twee dagen later, op 28 januari 1881, stierf Fjodor Michailovich Dostojevski. Diagnose - pulmonale chronische bronchitis, in kleine emfyseem [van de longen
De begrafenis van Dostojevski. V. Kunstenaar Porfiryjev van 1881

Na het nieuws van de dood van Dostojevski begon het appartement een menigte mensen te vullen die afscheid namen van de grote schrijver. Er waren veel jonge mensen in het afscheid. De kunstenaar I. - N. Kramskoy schilderde een potlood en een krankzinnig postuum portret [van de schrijver ], nadat hij erin geslaagd was om het gevoel over te brengen dat in het geheugen van A was ingeprent. Mr. Dostojevskaja: “Het gezicht van de overledene was kalm, en het leek erop dat hij niet stierf, maar sliep en glimlachte in een droom van een “grote waarheid” [305]die hij nu leerde.” Deze woorden van de weduwe van de schrijver lijken op de regels van Dostojevski’s toespraak over Poesjkin: “Pushkin stierf in de volle ontwikkeling van zijn kracht en nam ongetwijfeld een groot mysterie mee in de kist. En nu gaan we dit geheim zonder [Hem oplossen

Het aantal deputaties overschreed de vermelde. De processie naar de begrafenisplaats strekte zich uit op de verst. Het graf werd op zijn handen gedragen.
Monument op het graf van Dostojevski

1 februari 1881 F. M. M. Dostojevski werd begraven op de Tikhvin begraafplaats van de Alexander Nevsky Lavra in St. Petersburg[.] Bij de begrafenis bij het graf van Dostojevski stond A. - Ik. Palm[, ]de eerste biograaf van de schrijver O. Famish Afbeeldingen P. Miller (zanger) - A. Gaideburov [(3109), ]K. - N. Bestuzhev-Ryumin, Vl. - S. Pyotr Solovyov van de Verenigde Staten V. Bykov[[310], ]studenten D. - Ik. Kozyrevv, Pavlovsky, enz.[307]In de grafsteen staan de woorden over het tarwekorrel uit het Evangelie van Johannes (Johannes 12:24), aangegeven als een epigraaf aan de roman “De Broeders van Karamazov”. Hier ligt de as van de vrouw van de schrijver A. Mr. Dostojevskaja en hun kleinzoon Andrei Fedorovich (1908-1968)[К 4]

Ondanks de roem die Dostojevski aan het einde van zijn leven vond, echt blijvend, kwam wereldrobe naar hem toe na de dood. Friedrich Nietzsche gaf met name toe dat Dostojevski de enige psycholoog was in wie hij iets kon bestuderen ('Twilight of the Idols').[311]
Het gezin
Museum-appartement van Dostojevski. St. Petersburg, Kuznechny Lane, 5/2, Verenigd Koninkrijk

Uit het eerste huwelijk met Maria Dmitrievna Dostojevska (Isaeva), dat zeven jaar duurde, F. M. M. Er waren geen kinderen van Dostojevski. De tweede vrouw - Anna Grigorievna Dostoevskaya - werd geboren in de familie van een kleine ambtenaar in Sint-Petersburg. Volgens haar eigen bekentenis hield ze nog van Dostojevski voordat ze hem ontmoette. Anna Grigorievna werd de vrouw van de schrijver op 20-jarige leeftijd, kort na de voltooiing van de roman The Player. Op dat moment (eind 1866 – begin 1867), ondervond Dostojevski ernstige materiële moeilijkheden, omdat hij naast de betaling van schulden aan schuldeisers een stiefzoon bevatte uit het eerste huwelijk van Pavel Alexandrovich Isaev [312]en hielp de familie van zijn oudere broer. Dostojevski wist niet hoe hij met geld om moest gaan. In dergelijke omstandigheden nam Anna Grigorievna de leiding van de financiële zaken van de familie in eigen handen en beschermde de schrijver tegen schuldeisers. Na de dood van de schrijver A. Mr. Dostojevskaja herinnerde zich: “...mijn man was zijn hele leven in de greep” [313][313]. Dostojevski droeg zijn laatste roman The Brothers of Karamazov op aan zijn vrouw. Na de dood van de schrijver verzamelde Anna Grigorievna documenten met betrekking tot het leven en de activiteiten van Dostojevski, die zich bezighield met de publicatie van zijn werken en bereidde haar dagboeken en herinneringen voor het drukken.

Uit huwelijk met Anna Grigorievna bij F. M. M. Dostojevski heeft vier kinderen:

  * De dochter van Sophia (1868-1868) werd geboren Женеве[in ]Geneve, waar een paar maanden later ze stierf[.]
  * Dochter liefde (1869-1926) werd geboren [in Dresden, de tijd.
  * De zoon van Fjodor (1871-1922) werd geboren [in ]St. Petersburg.]
  * Zoon Alexei (1875-1878) werd geboren in Old Russ [[319][320]

De opvolger van de familie van de schrijver was de zoon van Fjodor Fedorovich Dostojevski, die met zijn dochter P. Mr. Tsugalovsky, Ekaterina Petrovna (1875-1958) Op 15 juli 1876 schreef Dostojevski aan zijn vrouw van Ems: "Fedi's" is mijn "karakter", mijn eenvoud. Misschien kan ik daar niet op opscheppen...”[[321]] - A. Mr. Dostojevskaja herinnerde aan het Evangelie van de Decembardisten van de vrouwen van de Decembardisten: “Tijd twee voor zijn dood, toen de kinderen tot zijn oproep kwamen, beval Fjodor Mikhailovich het Evangelie aan zijn zoon Feda te geven” [322][322].

Afstammelingen van Fjodor Mikhailovich blijven wonen in St. Petersburg[323][.] In een interview met het tijdschrift "The Results" zei de achterkleinzoon van de schrijver Dmitry Andrejeurnning Dostojevski (1945-2024) dat hij zichzelf als een bekende amateur beschouwt Dmitry Dostojevski speelde in drie films (Juckes, ‘Journey Dostojevski’, ‘De geheime dienst van Zijne Majesteit’). Hij leidde een tram in Sint-Petersburg door de historische plaatsen [van Dostojevski
Poëtica is ook van Poe
Lees meer over De Poëtica van Dostojevski

De innovatie van Fjodor Michailovich Dostojevski op het gebied van de poëtica wordt beschouwd in de monografieën en artikelen van de onderzoekers van het schrijverswerk.
Filosofische en politieke opvattingen
Lees het artikel voor: Filosofie van Dostojevski
Dostojevski werd gearresteerd in het wachthuis op het Sennaya-plein. Hier was hij op 21 en 22 maart 1874 "voor schending van de volgorde van publicaties"

Famish Afbeeldingen M. M. Dostojevski leerde de filosofie niet, schreef geen filosofische verhandelingen en beweerde geen filosoof te zijn. De tijdgenoten van de schrijver beschouwden zijn werken niet vanuit een filosofisch standpunt. Echter, op dit moment, zoals de Amerikaanse onderzoeker James Scanlan schreef, "zelfs de hardste criticus moet erkennen dat Dostojevski, voor al zijn afstand van de academische filosofie, was een van de meest filosofische schrijvers."[327]

Van de kant van de tegenstanders F. M. M. Dostojevski werd op verschillende momenten geïnterpreteerd als retrograde, reactionairнационализм, nationalisme, chauvinisme, анахронизмanachronisme, antisemitisme en zwartheid. Famish Afbeeldingen M. M. Dostojevski stond bekend als een retrograde en reactionair na de publicatie van de roman “Demonen”, toen een deel van het ontwikkelde publiek de opvattingen van nihilisten, Narodniks en revolutionaire democraten steunde. Dit advies werd ondersteund door het werk van N. K. - Ja. Mikhailovsky "Cruel Talent", epigrafen waarop citaten uit het werk van F. M. M. Dostojevski getuigt van een verkeerde interpretatie van hun ideologische oriëntatie [328]].

In een interview met de BBC Russian Service zei de Amerikaanse aartsbisschop Rowan Williams van de BBC: “Dostojevski is een vreselijk lastige auteur voor elke politicus, althans voor links, zelfs voor rechts: hij verwijdert steevast alle arrogantie. En dat [is naar mijn mening
Meningen over het socialisme

Dostojevski noemde later zijn politieke opvattingen over de Petrass "theoretisch socialisme" in de geest van [het Vierduizend systeem. Na de eerste reis naar de landen van Europa in 1862, werd Dostojevski een tegenstander van de universele, pan-Europese vooruitgang in Rusland, sprekend in het artikel "Winternota's over zomermedicatie" (1863) met een scherpe kritiek op de West-Europese burgerlijke maatschappij, ter vervanging van vrijheid ["een ]miljoen". Het concept van het Herzen ‘Russisch socialisme’ Dostojevski vervuld met christelijke inhoud ][331]. Dostojevski ontkende de verdeling van de maatschappij in klassen en klassenstrijd, in de overtuiging dat het atheïstische socialisme de bourgeoisie niet kon vervangen, omdat het in principe niet verschilt. In de tijdschriften “Tijd”, Эпоха“Epoch” en in het “Dagboek van de Schrijver” gaf Dostojevski de gelegenheid om vrij tegenstrijdige meningen te uiten. De schrijver beschouwde zichzelf als liberaler dan de Russische liberalen:

  * Kortom, onze liberalen, in plaats van vrijer te worden, zich als touw, zullen ik, gebruikmakend van deze merkwaardige kans, zwijgend over de details van mijn liberalisme. Maar in het algemeen zal ik zeggen dat ik mezelf als liberaaler beschouw, althans voor degene die ik helemaal niet wil kalmeren. – Dostojevski F. M. M. Dagboek van de schrijver. - In januari. - Ch. 1 1 van By the it. In plaats van een voorwoord. Over de grote en kleine beren, over het gebed van de grote Goethe en in het algemeen over slechte gewoonten

Soplanisme : Sooplanisme

Tijdens het leven van Dostojevski in de culturele lagen van de samenleving, verzet Rusland-West zich tegen twee richtingen van sociaal en filosofisch denken - Slavofilisme en западничествоhet westerisme, waarvan de essentie ongeveer dit is: de aanhangers van de eerste betoogden dat de toekomst van Rusland in nationaliteit, orthodoxie en autocratie, de aanhangers van laatstgenoemde geloofden dat de Russen het voorbeeld van de Europeanen in alles moesten nemen. Beiden overwogen het historische lot van Rusland. Een smalle kring van medewerkers van de tijdschriften “Time” en “Epoch” samen met Dostojevski hield vast aan zijn eigen onafhankelijke positie, uitgedrukt door почвенничеством“courtooling” ][332].

Politieke opvattingen over F. M. M. Dostojevski moet worden beschouwd in het kader van de officiële nationaliteit (ortodoxy, autocratie en nationaliteit). Politiek wetenschapper L. V. Polyakov telt F. M. M. Dostojevski aan de uitstaande vertegenwoordigers van het Russische conservatisme[, ]en de historicus A. V. Repnikov schrijft de vervuiling van F. M. M. Dostojevski voor het Slavofialisme en ]het Russische conservatisme. De meest uitgebreide vervuiling wordt beschouwd in de monografieën van de Poolse politicoloog Andrzej Andrey de Lazari [335]en de Canadese historicus Wayne DowlerWayne Dowler.[336]

Ondanks de confrontatie met de Slavofiel, rangschikte de schrijver zelf zichzelf onder de Slavofielen die pleitten voor de eenwording van alle Slaven (panslavisme):

  * “Ik ben in veel opzichten de overtuigingen van puur Slavofiel, hoewel misschien niet helemaal een Slavofiel.” • ... En ten slotte, voor de derde Slavofiel, betekent en concludeert deze vereniging van de Slaven onder leiding van Rusland de spirituele unie van alle gelovigen in het feit dat ons grote Rusland, aan het hoofd van de verenigde Slaven, tegen de hele wereld zal zeggen, de hele Europese mensheid en beschaving haar nieuwe, gezonde en nog steeds ongehoorde wereld. Dit woord zal ten goede en werkelijk in de vereniging van de hele mensheid worden gezegd door een nieuwe, broederlijke, wereldunie, waarvan het begin ligt in het genie van de Slaven, en vooral in de geest van de grote mensen van de Rus, die zo lang geleden hebben geleden, zo gedoemd tot zwijgen, maar altijd grote krachten bevat voor de toekomstige verklaring en de oplossing van vele bittere en meest fatale misverstanden van de West-Europese beschaving. Ik behoor tot deze afdeling van de overtuigden en gelovigen.” – Dostojevski M. M. Dagboek van de schrijver. Juli-augustus. - Ch. 2 van 2. Erkenning van de Slavofiel

In 1860, Dostojevski bedacht de term "Russische idee" [337[337][]] De filosoof A. V. Gulyga schreef: "Het Russische idee van Dostojevski is een opgesloten concept van universele moraal."[339]

Dostojevski beschreef de Russische cultuur als gebaseerd op het diep-orthodoxe begrip van het christendom, en het Russische volk als een people-gorobes, het hebben van een speciale roeping, bestaande uit het wijzen op de mensheid de religieuze weg naar redding en het langs de weg te leiden[340][341].

Dostojevski verwelkomde de hervormingen van Peter I, die de Russische cultuur verrijkte met Europese genieën, en riep Rusland en Europa op tot vreedzame broederschap:

  * Wat is de hervorming van Petrus voor ons? We zijn niet vijandig, maar vriendelijk, met volledige liefde, hebben we in de ziel onze genieën van andere naties geaccepteerd, allemaal samen. En de bondgenoot heeft reeds onze bereidheid en neiging tot universele universele hereniging van de mens met alle stammen van de grote Arische familie getoond. Om een echte Rus te worden, om heel Russisch te worden, misschien betekent het de broer van alle mensen, allemaal, als je wilt. Want het huidige Russische Europa en het lot van de hele grote Arische stam is even duur als Rusland zelf, evenals het lot van zijn geboorteland, omdat ons lot de wereld is, en niet met het zwaard dat is verworven, maar door de kracht van broederschap

In 1879 kondigde Dostojevski in zijn beroemde Poesjkin-toespraak aan de bereidheid van de Russen aan om "zich te verenigen met alle stammen van de Grote Arische familie". In de uitvoeringen van Dostojevski was het de Russische ‘universaliteit’ en ‘broederschap’.]
Apocalypyptiek s
Dostojevski in 1879

Dostojevski was ervan overtuigd dat het einde van de wereld in 1876 of 1877 zou komen (hij deed specifieke voorspellingen), wanneer de laatste strijd tussen goed en kwaad zou plaatsvinden, waarna de heerschappij van de universele broederschap zou beginnen. In zijn verzameling “Dagboek van de Schrijver” interpreteerde Dostojevski Openbaring als een strijd van persoonlijkheden incarnaties incarnaties incarnaties. Hij geloofde dat hij in staat zou zijn om de karakters van deze volkeren te begrijpen en hun ]acties te voorzien

Hij stelde verschillende versies van de ontknoping van de geschiedenis voor. Het katholicisme (Frankrijk), het protestantisme (Duitsland) en de orthodoxie (Rusland) zullen onderling vechten; Rusland zal de winnaar van deze strijd zijn; Christelijk Rusland zal de krachten van de antichrist onder leiding van de paus bestrijden; of het christelijke principe van liefde zal het ‘Joodse principe’ van het materialisme, vertegenwoordigd door Benjamin Disraeli, Engeland en de Russische financiële gemeenschap, evenals de Joden zelf, confronteren. Toen dit laatste idee in zijn gedachten de overhand had over andere versies, schreef Dostojevski dat Joden, als ze de gelegenheid hadden, de Russen aan de laatste man zouden hebben uitgezet, zoals ze volgens hem deden met de Kanaaniaanse stammen in bijbelse tijden. Dostojevski wordt gezien als een voorbeeld van de stelling van Norman Kohn dat apocalyptiek antisemitisme voedt. Vanuit het standpunt van Dostojevski, in de laatste strijd tussen goed en kwaad, zullen de Joden zich waarschijnlijk manifesteren als een kracht [van het kwaad

Toen het einde van de wereld niet kwam, stopte Dostojevski met het publiceren van het ‘Dagboek van de Schrijver’ en schreef hij zijn grootste roman ‘Broekjes van Karamazov’. Daarin wordt de Apocalypse niet langer als onvermijdelijk geïnterpreteerd, maar wel als metaforisch of [onvoorspelbaar ][].
De Joodse kwestie

Het probleem van het antisemitisme van Fjodor Dostojevski heeft zijn fans, vooral in het Westen, altijd zorgen gemaakt. Critici minimaliseerden of rechtvaardigden vervolgens de opmerkingen van Dostojevski over de Joden en verwierpen vervolgens zijn werken als antisemitisch. Ze spraken hun verbazing uit dat de auteur, die zo volledig mededogen uitdrukte voor al het lijden en toegewijd aan de christelijke ideeën van liefde en barmhartigheid, deze overtuigingen kon verlaten toen hij over de Joden schreef.[346]

De negatieve perceptie van Joden en de religieuze vijandschap van het christendom voor het jodendom worden uitgedrukt in kunstwerken en in de journalistiek van Dostojevski. Hij had een negatieve houding ten opzichte van de “buitenlanders” en “eparatieve” religies, die kenmerkend waren voor het Russische nationalisme van de moderne tijd. De schrijver gebruikte pejoratieve bijnamen: жидыvloeistoffen, жидкиvloeistoffen, vloeistoffen, juwelen, [gewoonten, dinity In het algemeen speelden Joden tot de laatste vijf tot zes jaar van het schrijversleven slechts een kleine rol in zijn denken. In de meeste van zijn kunstwerken noemde Dostojevski Joden alleen terloops of als beelden die helpen om elke andere gedachte te benadrukken. Gezien de Russische context van die tijd rechtvaardigen zijn werken uit de jaren 1860 geen beschuldigingen van antisemitisme. In het midden van de jaren 1870 onderging zijn denken echter een beslissende wending, vanaf dat moment tot aan zijn dood in 1881, begon hij antisemitische ideeën te promoten en zijn werken inspireerden vele anderen. Zelfs naar Russische maatstaven van zijn tijd viel Dostojevski op als een bijzonder harde criticus van de Joden. Deze verandering in de opvattingen is te wijten aan zijn ideeën over het einde van de wereld in 1876 of 1877, wanneer de laatste strijd van naties of naties zal plaatsvinden en in deze laatste strijd tussen goed en kwaad, de Joden zullen aan de kant van het kwaad staan.[344]

Het eerste Joodse karakter in het werk van de schrijver was Isai Fomi Boumstein (“Notities from the Dead House”, 1861-1862), een Riga jood, een veroordeelde die de auteur als Yankely van Taras Bulba heeft gestileerd. Manieren, verschijning, gebedsrituelen en toespraak van Isaias Dostojevski afgebeeld spotten spottend en onvriendelijk. Bijna alle Joden in zijn werken gaven de schrijver negatieve karakters, waardoor ze tegelijkertijd gevaarlijk en zielig, laf en brutaal, sluw, hebzuchtig en oneervol waren. Dostojevski wendde zich tot antisemitische postzegels en botsingen, inclusief de ontheiliging van Бесахde icoon van de Moeder van God door de Joden in de ‘Wes’[347], de ‘gerechtigheid’ van de beschuldiging van het ritueel gebruik van het bloed van christelijke baby’s in de ‘bruten van de Karamazov’. Echter, in deze roman, zoals in de vroege romans, Joden spelen vrijwel geen rol[.]

Dostojevski besteedde veel aandacht aan de Joodse kwestie in de journalistiek. In zijn tijdschrift Time steunde de schrijver de wet van 27 november 1861, die de burgerrechten van Joden uitbreidde met een hoger onderwijs en een bezwaar maakte tegen de anti-Joodse toespraken van Деньde Slavofielenus Ivan Aksakov. In de journalistiek van Dostojevski uit de jaren 1870 kreeg de Joodse kwestie een controversiële, meestal ongewenste interpretatie. Net als de meerderheid van de Russische publicisten van zijn tijd, gaf Dostojevski de Joden de schuld van de navormde ruïne van de Russische boeren. Joden zijn volgens hem een groot gevaar voor Rusland en zijn volk economisch, politiek en geestelijk. Hij betoogde dat er geen haat is tegen de Joden in het Russische volk, maar de Joden zelf haten de Russen en de beperkende wetten tegen Joden zijn niets meer dan de zelfverdediging van de door de Joden onder de indruk zijnde Russen. De liberalisering van het politieke regime leidt naar zijn mening tot het feit dat “vloeistoffen volksbloed zullen drinken”. Dostojevski schreef vooral negatief over een opgeleide Jood, “van degenen die niet in God geloven” en het begin van het kosmopolitisme en het либерализмаliberalisme dragen. Zo'n Jood verbindt de Joodse schootje met Heer Beaconsfield. Hij richtte zich op Rusland, wiens beleid van Dostojevski het met een Joodse oorsprong uitlegde. De schrijver verklaarde dat de kracht van het “Joodse idee” in de wereld de oplossing van de Slavische kwestie op het Congres van Berlijn verhinderde ten gunste van de Slavische volkeren, en niet [van de Turken.

In 1877 ontvangen brief A. W. W. van W. Kovner, die de schrijver van antisemitisme, Dostojevski in hetzelfde jaar beschuldigde, wendde zich opnieuw tot de Joodse kwestie, waaraan hij verschillende hoofdstukken in het dagboek van de schrijver wijdde. Maar al 40-eeuwen, zoals je zegt, hun bestaan bewijst dat deze stam een extreem sterke vitale kracht heeft die, in de voortzetting van het hele verhaal, niet in een andere status in statu (de staat in de staat) kon worden gevormd. Negatieve houding ten opzichte van Joden wordt weerspiegeld in de brieven van de schrijver van 1878-1881, waar hij, opmerkend de actieve deelname van de Joden aan de revolutionaire en socialistische beweging, betoogt dat de “jido” alles wint door elke radicale omwenteling en de verzwakking van “alles dan niet Joden”. In Duitsland, naar zijn mening, overal ‘Joodse gezichten’. In de Sovjet-editie (“Letters. 1832-1881”, bewerkt en met aantekeningen A. Dolinina, t. 1-4, M.-L., 1928-1959) deze plaatsen zijn weggelaten [[347]347].

Tegelijkertijd uitte de schrijver zijn verbijstering over de ‘geheime’ onstraling van het Joodse volk, de loyaliteit van de Joden aan hun religie en het oude thuisland. De Joden, hun geschiedenis en positie in de wereld werden door hen gezien als een religieus fenomeen en de religieuze aard van het Jodendom kan naar zijn mening niet veranderen. “Een Jood zonder God is op de een of andere manier ondenkbaar.”[347]

Dostojevski’s opvattingen over de Joodse kwestie hebben te maken met de Slavofische wortels van zijn wereldbeeld en het Russisch nationaal-religieuze messianisme, dat in strijd is met het joodse messianisme. In de perceptie van Dostojevski is het bestaan van de Joden een uitdaging voor het christendom en in de eerste plaats de Russische orthodoxie. Dostojevski beschouwde de Russen als de enige ware mens-estgodin en het bestaan van het Joodse volk was een levende weerlegging van hun ideeën. In tegenstelling tot het ‘Russische idee’, definieerde Dostojevski het ‘Joodse idee’ als een blindelings dorst naar persoonlijke verrijking, het dagelijks materialisme en [347]de immoraliteit.
Tolstoj en Fjodor Dostojevski

Aan het einde van de 19e en het begin van de 20e eeuw, de stralende glorie van I. - S. Toetergenev, die tot dan toe werd beschouwd als de beste Russische schrijver, werd overschaduwd door de uitgaande L. - N. Tolstoj en F. M. M. Dostojevski, met de vergelijking waarvan de criticus zich omdraaide en waar D. gepassioneerd over schreef. - S. Merezhkovski in een literair essay "L. Tolstoj en Dostojevski ["[348]. Op een zeldzame uitzondering na, lezers deelden hun medeleven tussen de twee grote Russische schrijvers. - N. - A. Berdjav, die zichzelf beschouwde als geestelijke kinderen van Dostojevski, schreef over twee structuren van de ziel: “... – een gunstig voor de waarneming van de geest van Tolstoj, de andere voor de waarneming van de geest van Dostojevski. En zij die het spirituele pakhuis Tolstoj en het Tolstojpad liefhebben, begrijpen Dostojevski nauwelijks. Mensen van het Tolstoj-type onthullen vaak niet alleen het misverstand van Dostojevski, maar ook een echte abhoracity voor Dostojevski.[349] V. V. Veresaev [[350], ]Andrey [Bely, ]V. V. Nabokov gaf de voorkeur aan L. - N. Tolstoj, die hun evaluatie van het werk van Dostojevski beïnvloedde: het licht Tolstoj (levende leven) was tegen de sombere Dostojevski (bad met spinnen, tarantula).

- Ik. - A. Bunin aanbeden L. - N. Tolstoj en Dostojevski stelden voor om “te herinkopen van het schip van onze tijd”. Deze positie is in overeenstemming met de bovenstaande I. V. Odoevjetsische woorden Bunin: "Hij [Dostojevski] heeft geen beschrijvingen van de natuur - van onbekwaamheid" [[]352]. Het is bekend dat ik. - A. Bunin mocht Dostojevski niet, maar een slechte schrijver. Niettemin, G. - N. Kuznetsova wees erop dat "Bunin Dostojevski's perceptie veel moeilijker was dan het zou kunnen lijken uit zijn woorden, en bleef niet altijd negatief" [353][353]. Als bewijs dat Dostojevski geen vijand van Bunin was, V. - A. Tunimanov noemt de woorden van G. - N. Kuznetsova: “Dostojevski is hem onaangenaam, zijn ziel is vreemd, maar hij herkent zijn kracht, zegt hij vaak: een prachtige Russische schrijver is een kracht! Er werd meer gezegd dat hij Dostojevski niet leuk vindt dan het in werkelijkheid is. Dit alles vanwege zijn hartstochtelijke aard en zijn passie voor [expressie”[352).

Vertalingen van L. werken - N. Tolstoj werd in 1864 in Europa bekend van 1864 - 20 jaar eerder dan de werken van F. M. M. Gemaakt door Dostojevski. In 1908 schreef André Gide: "Samen met de namen van Ibsen en Nietzsche moet de naam niet Tolstoj worden genoemd, maar Dostojevski, zo groot als hij, en misschien wel de belangrijkste van de drie".[354]

Een gedetailleerde vergelijkende literaire analyse van de reuzen van het Russische proza gaf de marxistische criticus V. Famish Afbeeldingen Pereverzev in 1912 [[355]). Het is veelzeggend dat de Sovjet-Uniewaarde van G. M. M. Friedlander bleef aan het einde van de 20e eeuw deze twee pieken van de geschiedenis vergelijken, niet alleen Russisch, maar ook alle wereldliteratuur, twee nationale genieën, die "door artistieke kracht, diepte en breedte van de reproductie van het leven gelijk waren aan Homerus en Shakespeare".[356]

Volgens H. - S. Pomeranz Tolstoj en Dostojevski uitdrukten "de stemming van de diepere lagen van Rusland gebracht in de rommel van de vooruitgang"[357] Volgens G. - S. Pomeranz, Toetergenev en Goncharov behoorden tot de liberale vleugel, Современникаde cirkel van ‘hedendaags’ – tot radicaal, en Tolstoj en Dostojevski – tot de Russische [met ]een volksafkeer van de burgerlijke vooruitgang[359]. In hun romans waren Dostojevski en Tolstoj op zoek naar een oplossing voor het kwaad in de menselijke ziel, wat een stap voorwaarts is in de artistieke ontwikkeling van de mensheid.]
Productlijke appreciatie en invloed
Deken van de
Evaluatie van het werk van Dostojevski door tijdgenoten

Het werk van Dostojevski had een grote invloed op de Russische en wereldcultuur. Het literaire erfgoed van de schrijver wordt in binnen- en buitenland anders beoordeeld. De tijd heeft aangetoond dat een van de eerste beoordelingen van B. Mr. Belinsky bleek waar te zijn: “Zijn [Dostojevski] talent behoort tot de categorie van degenen die begrepen worden en die niet plotseling worden erkend. Veel, in voortzetting van zijn veld, zullen er talenten zijn die tegen hem zullen zijn, maar zullen eindigen met wat ze zullen worden vergeten op het moment dat hij de climax van zijn glorie bereikt.[360]

- N. - N. Verzekering is de belangrijkste onderscheidende creatieve kwaliteit van Dostojevski beschouwd als zijn vermogen om zeer breed te sympathiseren, het vermogen om te sympathiseren met het leven in zijn zeer lage manifestaties, inzicht, in staat om ware menselijke bewegingen te openen in de zielen van vervormde en onderdrukte, blijkbaar tot het einde, het vermogen om het innerlijke leven van mensen "aan grote subtiliteit te trekken", terwijl hij in de hoofdplaatsen "zwake mensen" wordt gebracht. Het constante thema van zijn werken van Vrees was de strijd “tussen de vonk van God, die in elke persoon kan branden, en allerlei innerlijke kwalen die mensen overwinnen”[361][361).
Tot 1917
Evaluatie van het werk van Dostojevski voor 1917

In 1905 werd de hoofdredacteur van het Russische biografisch woordenboek A. - A. Polovtsov schreef dat ondanks de uitgebreide literatuur over F. M. M. Dostojevski, een uitgebreide en onpartijdige evaluatie van hem als schrijver en man, wordt gehinderd door weglatingen, tegenstrijdige oordelen en opvattingen.[362]

D. - Ja. P. Mirsky, enkele (maar niet alle) hoofdsequenties van het artikel over Dostojevski, dat door B werd gebruikt. V. Nabokov [[K 5], ]"werd onderscheiden door veelzijdige eruditie, acuutheid van beoordelingen, polemische passie, die soms leidde tot [subjectivisme"[363], ]beschouwde Dostojevski met een zeer complexe figuur, zowel vanuit historisch als psychologisch oogpunt, wees op de noodzaak om onderscheid te maken tussen verschillende perioden van zijn leven en verschillende lijnen van zijn wereldbeeld, maar ook op verschillende niveaus van zijn persoonlijkheid.[297]

Tijdens het leven van de schrijver werden naast individuele publicaties twee werken gepubliceerd: tweedelige (1860) en een vierdelige (1865-70), toen Dostojevski's beste werk "Notes from the Dead House" was.[364] Deze beoordeling werd gedeeld door L. - N. Tolstoj en V. - Ik. Lenin (365 “Dubbel”, “Notities uit de ondergrond”, Идиот“Idiot” waren onbegrijpelijk voor tijdgenoten. Later in het werk "De legende van de grote inquisiteur" (1894) V. Rozanov schreef over de "Notes from the Underground" als de hoeksteen van Dostojevski's literaire activiteit, de hoofdlijn in zijn wereldbeeld. De enige criticus die het ideologische plan van de roman “Idiot” begreep, was de tegenstander en ideologische tegenstander van de schrijver. E. Zoutjkov-Gehchedrin [4][4].

In de loop van de tijd werd [de beste roman erkend als "Misdaad en straf" [[366]] [366]. In de belangrijkste artikelen van de critici-tijdgenoten van de "Russische Jacobijnse" P. - N. Tkacheva en Narodnik theoreticus N. K. - Ja. Mikhailovski's complexe filosofische probleem van "Demonen" werd omzeild door stilte, en het belangrijkste was dat de aandacht werd gevestigd op de anti-nihilistische oriëntatie van [de roman. Zelfs voor de publicatie van Бесов"Besov" die Dostojevski voorzag, voorzag hij dat hij "retrograde" zou worden. De evaluatie van de schrijver als een reactionair was stevig verankerd in de liberale, революционно-демократическойrevolutionair-democratische, Narodnik, en later in de marxistische kritiek[367], en is te vinden in de moderne auteurs. De dissonantie in de marxistische kritiek luidde de woorden van Rosa Luxemburg, die overeenkwam met de beoordeling van Dostojevski als een reactionair, maar tegelijkertijd beschouwde de basis van zijn werk als reactionair.] Na de dood van de schrijver kreeg de “Broeders van Karamazov” een hogere waardering. D. - Ja. P. Mirsky schreef over de vier grote romans van de schrijver ("de vijfpunter" zonder "Leraar"). Pas in de tweede helft van de 20e eeuw werden de vijf beroemdste romans van de schrijver de "grote vijfdaagse mazoon" genoemd.

Beoordeelde de persoonlijkheid van Dostojevski een aantal liberale en democratische figuren, in het bijzonder de leider van de liberale Narodniks N. K. - Ja. Mikhailovsky [369][] [370]] In 1913 gaf Maxim Gorky voor het eerst Dostojevski een beoordeling van het "kwaadaardige genie" en sado-masochist[371][.]

In 1912, B. Famish Afbeeldingen Pereverzev schreef dat in eerlijkheid en waarheid, in termen van originaliteit en nieuwigheid van inhoud, de artistieke waarde van Dostojevski’s werken universeel wordt erkend [373]en de waarden van het belang van het werk van Dostojevski in drie gezichtspunten voor hun beste vertegenwoordigers wordt verdeeld, en de waarden van het belang van het werk van Dostojevski in drie gezichtspunten voor hun beste vertegenwoordigers is verdeeld:

  * Н. К. Михайловский — персонажи Достоевского психически больные люди и дело психиатров-специалистов возиться с ними; произведения Достоевского не имеют художественной ценности.
  * D. - Ja. - S. De werken van Dostojevski hebben een profetische, messiaanse betekenis; Dostojevski's helden zijn de aankondigingen van de nieuwe mensheid, maar we zijn niet in staat om de betekenis van Dostojevski's werken te begrijpen.
  * V. Mr. Belinsky en N. - A. Dobrolyubov - de helden van Dostojevski vertegenwoordigen een wijdverbreid sociaal fenomeen, "zet een groot sociaal probleem voor ons, vraag van ons, zowel door gedachte als door [actie" [374]].

Pereverzev schreef: “Mikhailovski begreep de dubbele aard van de psyche van de helden van Dostojevski niet. Mikhailovski begreep ten onrechte het karakter van het werk van Dostojevski.”[375] - N. K. - Ja. Mikhailovski kon de complexiteit en originaliteit van het werk van Dostojevski niet waarderen, ontkende het humanisme van de schrijver, die zich tot V aangetrokken voelde. Mr. Belinsky en N. - A. Dobrolyubov zag in de psychologie van het “grote hartgetuige” de innovatie van het realisme niet, en “wrede talent” beschouwd als de eigenschap van zijn persoonlijke psychologie.[376] De ideologische tegenstanders van Dostojevski werden dubbel beoordeeld door de ideologische tegenstanders van Dostojevski - liberalen, democraten, communisten, communisten, toen het wereldbelang van het werk van de schrijver niet werd betwist: "Dostojevski's genie, maar ...". Na "maar" volgde het negatieve ideologische label. Deze standpunten zijn nog steeds te vinden.

Voor een adequate perceptie van tegenstrijdige wederzijds exclusieve beoordelingen van gezaghebbende auteurs moet rekening worden gehouden met de historische en politieke situatie, de naleving van een bepaalde ideologie. Bijvoorbeeld, Vl. - S. Solovyov schreef dat Dostojevski – het proete “geloof geloofde in de oneindige kracht van de menselijke ziel” en G. M. M. Friedlander noemde de mening van de grondlegger van de literatuur van het socialistische realisme M. Gorky, die met Dostojevski herdacht tegen zijn “geloof in de mens, overdrijving tot de macht van het duistere, “dier” principe dat in de mens wordt gegenereerd door de kracht van eigendom.”[377]

Met Shakespeare vergeleek Dostojevski voor het eerst de historicus en de gepassioneerde bewonderaar van de schrijver E. V. Tarlet, die de Russische schrijver beschouwde als ‘de grootste kunstenaar van de wereldliteratuur’. Na een optreden in 1900 in de Russische Assemblee in Warschau met een lezing "Shakespeare en Dostojevski" E. V. Tarle schrijft A. Mr. Dostojevskaja: “Dostojevski opende in de menselijke ziel zulke afgronden en afgrond dat zowel voor Shakespeare als voor Tolstoj gesloten bleef” [378[378]]. Volgens theoloog Rowan Williams, Dostojevski-Roemaan dacht aan het creëren, zoals Shakespeare[.]

Een aantal auteurs (p. - N. Boelgakov in het rapport "Russische tragedie" [[379]], M. - A. Gemaakt door Voloshin, Vyach. Ivanov in de toespraak, die de basis werd van het artikel “De belangrijkste mythe in de roman “Demonen”[, ]B. V. Rozanov) begon voor het eerst te praten over de tragedie van de werken van Dostojevski. In 1911 introduceerde Vyacheslav Ivanov, met betrekking tot de romans van Dostojevski, een nieuwe term "romanteragedie", die samen met de auteurs D gebruikte. - S. Ivan Merezhkovski (Iwana) Famish Afbeeldingen Aleksandr Annensky (voetballer) Leonid (voetballer) Aleksandr Volynsky (voetballer) V. Vladimir Loekasjinski (voetballer) V. Veresaev et al.[255]

Vekhovtsy en Russische religieuze filosofen N. - A. Berdjajev [[381], ]P. - N. Boelgakov, Vl. - S. Ilrogalia van Vicvyov V. Sergey Florovsky van Rusland Leonid (voetballer) Frank, Lev Shestov [382]voor het eerst vestigde de aandacht op de filosofische oriëntatie van het werk van Dostojevski. Deze auteurs ervoeren de invloed van de ideeën van Dostojevski, in hun artikelen en monografieën gaven ze de meest positieve beoordeling van het werk van de schrijver in Russische kritiek[383].

De afwezigheid van academische argumenten is kenmerkend voor alle auteurs die het belang van het werk van Dostojevski weerleggen, voor de negatieve beoordeling waarvan het in de XIX en de vroeg-XXe eeuw voldoende was om de zware kwaal van de schrijver te noemen, toen er een wijdverbreide misvatting was dat epileptische aanvallen vernietiging van de persoonlijkheid veroorzaken. De belangrijkste fout van de auteurs, het geven van een negatieve beoordeling van het werk van Dostojevski - identificatie van de auteur met de karakters van zijn werken, zoals gewaarschuwd door de eerste biograaf van de schrijver O. Famish Afbeeldingen Miller van Miller.
In het Sovjettijdperk
Evaluatie van het werk van Dostojevski in het Sovjettijdperk

Dostojevski paste niet in het kader van de officiële marxistische literaire kritiek, omdat hij zich verzette tegen de gewelddadige methoden van revolutionaire strijd, het christendom predikte en tegen het atheïsme. Lenin wilde geen tijd verspillen aan het lezen van de schrijversromans, maar na een bekende gevleugelde vergelijking met de revolutionaire literaire critici van de ‘arische beoefenaars van de leider’ moesten de voorschriften van de leider volgen. In 1920-1930 waren er gevallen van volledige ontkenning van Dostojevski.]

De marxistisch-leninistische literaire kritiek kon Dostojevski niet anders dan beschouwen als een klassenvijand, een contrarevolutionaire. Maar het werk van de schrijver tegen die tijd werd groot aan populariteit en werd zeer gewaardeerd in het Westen. In de voorwaarden voor de opbouw van de proletarische cultuur werd revolutionaire literaire studies gedwongen om Dostojevski van het schip van onze tijd te dumpen, of zijn werk aan te passen aan de vereisten van ideologie, waardoor de stilte werd omzeild door scherpe ongemakkelijke vragen[385].

In 1921, A. V. Lunacharsky in de toespraak op de viering ter ere van de honderdste verjaardag van de geboorte van F. M. M. Dostojevski rangschikte hem als grote schrijvers onder de grote profeten van Rusland: “Dostojevski is niet alleen een kunstenaar, maar ook een denker. Mohammedski is een socialist. Dostojevski is een revolutionair. ‘Peritief’. De eerste volkscommissaris van Onderwijs van de RSFSR kondigde de ontdekking aan van delen van de roman "Demonen", niet gepubliceerd in het leven van Dostojevski om censuurredenen, en verzekerde: "Nu zullen deze hoofdstukken worden afgedrukt"[[386]386]. Het hoofd van Tikhon, dat de perceptie van het beeld van Stavrogin en het idee van de roman radicaal veranderde, was een bijlage in de volledige collectie artistieke werken F. M. M. Dostojevski in 1926.

In oktober 1921, in Petrograd, vierden leden van Wolfila 100 jaar na de geboorte van F. M. M. Gemaakt door Dostojevski. Tijdens de bijeenkomsten van de vereniging werden 8 verslagen van het schrijversgeheugen gelezen (met name V. B. - Ja. Aleksandr Shklovsky (voetballer) Z. - Ja. Steinberg, Ivanova-Reasonnik)[387] Maar de marxistische ideologie begon de geesteswetenschappen te onderwerpen. Als onderdeel van de strijd tegen afwijkende meningen werden religieuze filosofen, die eerder veel waardering gaven voor het werk van Dostojevski, gedwongen het land te verlaten met filosofische stoomschepen en verhuisde het centrum voor het bestuderen van het werk van Dostojevski naar Praag.

20 november 1929 A. V. Lunacharsky in de openingstoespraak op de avond gewijd aan F. M. M. Dostojevski, die sprak over de grootste schrijver van onze literatuur en een van de grootste schrijvers van de wereldliteratuur, noemde Dosnoevshchina en deelde de beoordeling van B. Famish Afbeeldingen Pereverzeva: [388]Dostojevski “verschijnt, ondanks zijn officieel nobele afkomst, een vertegenwoordiger van de filisters. Is Dostojevski schadelijk? In sommige gevallen is het zeer schadelijk, maar dit betekent niet dat ik geloof dat het moet worden verboden in de bibliotheek of [op het podium.

In de context van de campagne ter bestrijding van de contrarevolutie en het antisemitisme in de Sovjet-Unie in de jaren 1920-1930, was Dostojevski geen verboden schrijver. Maar de roman Бесы"Demonen" en "Het dagboek van de schrijver" werden alleen gepubliceerd in verzamelingen werken, kwamen nooit in afzonderlijke publicaties naar buiten, hun betekenis in het werk van de schrijver werd het zwijgen opgelegd. Het artikel over Dostojevski was in het eerste Sovjet-schoolboek over literatuur van de publicatie van 1935 [[390]].

Naam Fyodor M. M. Dostojevski verdween van de lijst van bestudeerde auteurs in het tweede schoolboek, gemaakt [in 1938-1940. De werken van de schrijver werden lange tijd uitgesloten van school[392]. ][ en zelfs universitaire programma's [over literatuur ]. Dostojevski viel niet in het pantheon van de schrijvers die officieel door de Sovjetautoriteiten erkend zijn - onder de bas-reliëfs (Pushkin, Tolstoj, Tsjechov, Gorki, Mayakovski, Sholokhov; of: Poesjkin, Gogol, Tolstoj, Tsjechov, Gortsjov, Mayakovski) op de gebouwen van Sovjetscholen is afwezig.

In 1956 werd de schrijver gerehabiliteerd door de literaire studies van de Sovjet-Unie toen het succes van Dostojevski in het Westen opweegde tegen zijn ideologische zonden tegen de Sovjet-macht, en het label "reactionaire" verdween uit zijn karakteristiek[395]. Dostojevski werd opgenomen in het pantheon van de Russische Sovjet-klassiekers in het laatste leerboek voor de 1969 editie scholen[.] Daarom de woorden van de theoreticus van de formele school B. B. - Ja. Shklovsky ‘Dostojevski’s werk viel onder de zware rammen van de geschiedenis, onder zware druk van loodletters’, kan niet zozeer worden waargenomen tot de overwinning van de proletarische revolutie, maar eerder daarna. De latere ontdekkingen van Sovjet-vereerders werden weerspiegeld in de gecorrigeerde en aangevulde opmerkingen van de laatste 30-delige volledige collectie van F. F. M. M. Dostojevski [397]].
In het moderne Rusland

Binnenlandse onderzoekers van Dostojevski’s werk namen sinds de late jaren tachtig deel aan de activiteiten van de Internationale Dostojevski. In 1991 werden de resultaten van de prestaties van de Sovjetdoctrine door G. M. M. Friedlander in het artikel "Dostojevski in het Tijdperk van het Nieuwe Denken"[392] De publicatie van de collecties van de serie Dostojevski. Materialen en onderzoek" waarschuwt voor een voorzichtige houding ten opzichte van artikelen, rapporten en aantekeningen die verwijzen naar de werken van Vladimir Lenin, waarvan sommige oordelen eruit kunnen zien als een anachronisme, dat vooral kan verwijzen naar studies met betrekking tot het religieuze onderwerp van de schrijver[398].

In 1997 in Rusland waardige I. Leonid (voetballer) Volgin werd opgericht door Dostojevski Foundation.]

Voorzitter van de Internationale Vereniging van Dostojevski V. - N. Zakharov schreef dat Dostojevski momenteel een van de meest bestudeerde en bestudeerde schrijvers is. De bibliografie van zijn werk wordt jaarlijks aangevuld met de release van tientallen monografieën en honderden artikelen over [400]de hele wereld.

De wederzijdse exclusieve beoordelingen van het werk van Dostojevski zijn in de loop van de tijd veranderd, maar blijven bestaan. De schrijver Michail Weller gaf toe dat hij Dostojevski begon te lezen “op 25-jarige leeftijd – hij kreeg geen plezier. Monstrous slordig in de tong en depressief. Om het te lezen heb je een stabiel zenuwstelsel nodig. Daarom kun je je op school beperken tot een lezing over Dostojevski, waar je een doek schetst - ideologisch, filosofisch, artistiek - en de student voor de toekomst blijft verlaten.[401] Deptonedovich - N. Tikhomirov is van mening dat ondanks het feit dat de intrede in de afgelopen decennia van het schoolprogramma van het christelijke denken over het nieuwe “Misdaad en straf” “zijn moeilijkheden genereert, zowel in het onderwijs als in de perceptie van studenten”, het voorstel om dit werk te vervangen door anderen geen steun vond – “dit is een artistiek meesterwerk”[402][402].

Dostojevski’s publicaties over de Joodse kwestie voegden zich bij het repertoire van post-Sovjet antisemitische literatuur.[403]
Beoordeling van de psychoanalysatoren

Sigmund Freud prees het werk van Dostojevski:

  * Hij is het minst controversieel als schrijver, zijn plaats staat op één lijn met Shakespeare. De gebroeders Karamazov is de grootste roman ooit geschreven, en de Legend of the Great Inquisitor is een van de grootste prestaties van de wereldliteratuur die niet kan worden overschat.
  * - - - Gemaakt door Sigmund Freud. Dostojevski en patricide. – 1928.

In een brief aan Stefan Zweig van 19 oktober 1920, Freud schreef dat Dostojevski geen psychoanalyse nodig had[404], omdat psychoanalyse niet in staat is om het probleem van het schrijven te onderzoeken.[405] Tegelijkertijd beschouwde Freud zichzelf niet als een kunstexpert [[406]]. Erkenning van Dostojevski als een groot schrijver, de grondlegger van de psychoanalyse, het grootste deel van zijn artikel “Dostojevski en pediatrie” (1928) gewijd aan de aandacht van andere kanten van zijn “rijke persoonlijkheid” en was in staat om “veel originele informatie te maken en in het kader van zijn logica van overtuigende conclusies”.[406] Dostojevski, het bezit van een typisch Russische functie - om deals te sluiten met zijn eigen geweten - was een zondaar en een crimineel[.] De Russische schrijver gehoorzaamde de seculiere en geestelijke autoriteiten, aanbeden tot de tsaarvader en christelijke God, en kwam tot de duivel van het Russische nationalisme. Zijn morele strijd eindigde in een roemloos resultaat: “Dostojevski heeft de kans gemist om leraar en bevrijder van de mensheid te worden, hij sloot zich aan bij zijn gevangenbewaarders; de toekomstige cultuur van de mensheid zal hem een beetje verplicht [zijn” ][]. De ontwikkeling van deze stellingen kan worden gevolgd in de werken van Freuds volgelingen bij het gebruik van de psychoanalytische methode bij de studie van het werk van Dostojevski.

Het werk van Sigmund Freud en zijn volgelingen (ik. T. Neifeld foto's K. - Ja. Gevoegd Rosenthal D. - Ja. Nikolaj Yermakov van Rusland E. Dostojevski wordt bewezen door de insolventie van de methode van de psychoanalyse in literaire kritiek.] De beoordeling van het werk van de Russische schrijver door psychoanalytici kon de academische kritiek niet verdragen [409].] V. - S. Efremov noemt de mening van de waardigheid A. Leonid (voetballer) Boehma over de “turbulente invasie van de psychoanalyse op het gebied van studie van literatuur”: “Bespronkeerd zonder speciale kennis van dit gebied, leidden deze pogingen meestal tot amateurisme gekleed in de vorm van wetenschappelijke kennis. In de meeste gevallen zijn de conclusies in deze werken gebaseerd op een volledige minachting voor de specificiteit [van een literair werk De conclusies van de volgelingen van Freud kunnen zelfs niet worden beschouwd als wetenschappelijke hypothesen, aangezien in het argument [411] verouderd onbetrouwbare en onbetrouwbare bronnen gebruikt, waarbij geen rekening werd gehouden met de herinneringen aan tijdgenoten en documenten die de stromingen van het Oedipuscomplex tegenspraken, werden de teksten van de auteur vrijwillig geïnterpreteerd[.] Inleidingsartikel A. M. M. Aardige en commentaar. - N. Stroganov en M. V. Stroghanova om te werken I. D. - Ja. Yermakov over Dostojevski, waarin de schrijver werd beschouwd door de voorloper van de psychoanalyse, liet lezers en onderzoekers zien wat psychoanalytische literaire studies niet zouden moeten zijn.[413][414][415][416][417] Famish Afbeeldingen Khodasevich[, ]scherpe beoordeling van G. - A. Meyer[[419], ]het veroorzaken van een glimlach en actieve afwijzing van de moderne lezer[.] In het artikel van 2012 I. - A. Yesaulov analyseerde “een aantal marginale bepalingen van het concept van Freud en zijn artikelen over Dostojevski”, en merkte op dat de mentale houding ten opzichte van het ‘culturele onbewuste’ van de grondlegger van de psychoanalyse nog steeds kenmerkend is voor de post-Sovjet literaire kritiek, en “de paden van Dostojevski en de deugden hebben enigszins verdreven. Bijna honderd jaar.” [420][420]

V. Mr. Kalashnikov vestigt de aandacht op het feit dat T. K. - Ja. Rosenthal, in tegenstelling tot Z. Freud en vele andere psychoanalytici, beschouwden het "Oedipus complex" niet doorslaggevend voor [de persoonlijkheid van schrijverciteert de mening B. - S. Meilah: “In Rusland toonde de overdracht van het Freudianisme aan de basis van de studie van de creatieve persoonlijkheid van de schrijver zijn volledige onvruchtbaarheid”[422], [422]wordt de belangrijkste verdienste van de psychoanalyse beschouwd door de exacte interpretatie van F. Freuation. M. M. Dostojevski als een manifestatie van neurose, die jarenlang uit het zicht van onderzoekers bleef, waardoor de algemene mythe van de epilepsie van de grote schrijver kan worden overwonnen. De onderzoeker is van mening dat "veel ontdekkingen van de eerste psychoanalyticus in een impliciete, artistieke vorm waren die werd verwacht in het werk van het genie [van de wereldliteratuur."
Perceptie in het buitenland
Evaluatie van het werk van Dostojevski in het buitenland

In 1931 werd E. - H. Carr schreef: "Dostojevski heeft bijna alle toonaangevende romanschrijvers van Engeland, Frankrijk en Duitsland in de afgelopen 20 jaar beïnvloed"[424].[424]

Vanuit het oogpunt van F. Kafka, Dostojevski, een van de vier, “met wie hij (Kafka) geestelijke verwantschap voelde.” Van "Pies tot Felicia" (brief van 02.09.1913, de vertaling van Rudnitska): "De rechter zelf: van de vier mensen met wie ik (zonder mezelf met kracht of in de kracht van de dekking te houden) voel ik een bloedrelatie - dit is Grildparzer, Dostojevski, Kleist en FloBer - alleen Dostojevski is getrouwd. De bijbehorende locatie in het origineel: "Sieh, von den vier Menschen, dieich (ohne a Kraft un Umfassung mich yen yen nae zu) al-meine eigen Blutswwenten f'hle, von Grillparzer, Dostojewski, Kleist und Fbert, hoed.

Tegelijkertijd heeft zijn werk in het Westen, waar de romans van Dostojevski populair zijn sinds het begin van de 20e eeuw, een aanzienlijke invloed gehad op over het algemeen liberale bewegingen als экзистенциализмexistentialisme, expressionisme en surrealisme. In het voorwoord bij de bloemlezing ‘Existentialisme van Dostojevski tot Sartre’ schreef Walter Kaufman dat ‘Notes uit de ondergrondse’ Dostojevski al voorwaarden bevatte voor de opkomst [van het existentialisme Dostojevski’s invloed is merkbaar in het werk van vele buitenlandse klassiekers, waaronder Marcel Proust[426[].[426][428[427]][428], ]Albert Camus[429]][439], Jean-Paul Sartre[431] ]in Frankrijk, Knut Hamsun [[432 ] ]in Noorwegen, Thomas [433]Mannah[43rd], Herman [434]Gesse[434], Henrich B lé.[435]Уильяма Фолкнера[436]Эрнеста Хемингуэя[437]Кобо АбэКэндзабуро Оэ[438]
Reflectie in cultuur en geheugen
Lees meer: Dostojevski in cultuur en het Geheugen van Fjodor Dostojevski
Monument F. foto's M. M. Dostojevski in Staraya Russ

Musea, monumenten, gedenkplaten, нумизматикаnumismatiek, filaatschef en namen ter ere van Fyodor Mikhailovich Dostojevski zijn opgenomen in:

Het thema ‘fatsoenlijkheid in de literatuur’, de invloed van creativiteit F. M. M. Dostojevski over de creatie van muzikale opschudding, opera, theatrale en balletproducties op basis van de werken van de schrijver, het beeld van Dostojevski in documentaire en speelfilms en filmbewerkingen van werken van de schrijver worden gepresenteerd in:

In 2019 was het mogelijk om met behulp van een neuraal netwerk de foto van de schrijver Fjodor Dostojevski virtueel te maken. Om dit te doen, werd de technologie van de animatie van een statisch beeld gebruikt, die het masker van het menselijk gezicht uit een video-sequentie gebruikt en naar het beeld brengt[439][.]

In 2021 verscheen een tekening in Italië op het veld in de vorm van een portret van Dostojevski[.] Het gebied was 25 duizend vierkante meter, de lengte is 250 meter.
Bibliografie (bibliografie)
Dostojevski Bibliografie en de plannen van Dostojevski
Zie ook de foto

  * St. Petersburg van Fjodor Michailoviudh Dostojevski
  * Filmbewerkingen van werken van Fjodor Mikhailovich Dostojevski
  * Dostojevski in Sint-Petersburg
  * Leonid (voetballer) Tolstoj en Dostojevski
  * Het Dosnoevisory
  * Mr. -bov en de kwestie van de kunst

De nota's

Opmerkingen

concept dat gemeenschappelijk is in de literatuur en journalistiek van de 19e eeuw werd voor het eerst door Dostojevski gebruikt in "Notes from the underground" als een tegenstelling met de logica, rationaliteit, wiskundige aard van rationalistische theorieën, als een soort protest tegen het nivelleren en elimineren van individualiteit. In de "Misdaad en straf" in Razumikhinin's "levend levensproces", in de ontwerpen van "Demonen" Stavrogin, is dit de "bronnen van het leven." Versilov in “Teen” spreekt over het “geweldige idee” als een bron van “levend leven”, polemiserend met het “Idee van Rothschild”. Zie ook: Galagan, G. Ik, ik. Opmerkingen // Volledige collectie van werken: in 30 ton. / F. M. M. Dostojevski. — L.: Wetenschap, 1976. 17. – S. 285-287.
in de jaren van de eerste publicaties.
het gebouw, gelegen op de plaats waar het hotel waar Dostojevski verbleef, werd in december 2006 een herdenkingstafel geopend.
Prah. Mr. Dostojevskaja werd door haar kleinzoon A van Jalta overgeplaatst. Famish Afbeeldingen Dostojevski en begraven in Alexander Nevski Lavra op 9 juni 1968. Zie ook: Belov S. V. Kleinzoon van Dostojevski // Zomerlezingen in Darovoy. Procedure van de Internationale Wetenschappelijke Conferentie van 27-29 augustus 2006 / Samengesteld B. - A. Viktorovich. — Kolomna: KGPI, 2006. — S. 87-91. – ISBN 5-98492-015-8. Gearchiveerd van het origineel op 4 maart 2016.

  * V. V. Nabokov heeft zijn lezing over het Dostojevski-academische artikel niet overwogen: “Ik heb te weinig van een academische professor om te leren wat ik niet leuk vind. Ik zal het niet verbergen, ik wil hartstochtelijk dat Dostojevski ontkracht wordt. Bekijk hier het Vladimir Nabokov. Fjodor Dostojevski // Lezingen over Russische literatuur - Lezingen over russische / epode literatuur uit het Engels. Kurt A. — M.: Onafhankelijke krant, 1999. — S. 171171. – 440 blz. – ISBN 5-86712-0225-2.

Gebruikte bronnen
• Toon compact

Ivan Masanov van Rusland Famish Afbeeldingen Woordenboek van pseudoniemen van Russische schrijvers, wetenschappers en publieke figuren: in 4 delen. – Moskou: All-Union Book Chamber, 1956-1960.
DOSTOEVSKY : [boarch. 7 december 2022] / Saraskina L. - Ik. // Grote Russische encyclopedie [Elektronische hulpbron]. — 2017.
Dostojevski Fjodor Michailovich // Filosofisch Encyclopedisch Woordenboek / Ed.-som. E. Famish Afbeeldingen Gubsky van G. V. Het schip van Vladimir - A. Lutchenko. — M. : Infra-M, 2003. — 576 p. — (Bibliotheek van woordenboeken "Infra-M") - ISBN 586225403-X.
Ornatskaya, Tunimanov, 1992, Verenigde Staten
Dostojevski en de Russische psychologische roman XIX eeuw. Archiefexemplaar van 28 februari 2019 op Wayback Machine Osmolovsky, Oleg Nikolajevitsj, 1999.
Omsk kault in het leven van Dostojevski Geraadpleegd op 13 juli 2022. Gearchiveerd van het origineel op 20 juni 2021.
Gemaakt door Morson, Gary Saul. Fjodor Dostojayjevski (Engels). Encyclopisdia Britannica, Inc. Geraadpleegd: 12 september 2015. Gearchiveerd van het origineel op 5 september 2015.
Creativiteit - Fjodor Michailovitsj Dostojevski sites.google.com Opgehaald op 9 maart 2023. Gearchiveerd van het origineel op 9 maart 2023.
Saraskina, 2013, p. 21 tot 23.
Volgin, 2012, p. 19 uur. 19 uur
Volgin, 2012, p. 15 uur 15.
Saraskina, 2013, blz. 22 tot 23.
Volgin, 2012, p. 17-18 jaar.
Volgin, 2012, p. 28–39 uur.
Saraskina, 2013, p. 24 uur. 24 uur.
Волгин, 2012, с. 29.
Saraskina, 2013, blz. 25 uur. 25
Volgin, 2012, p. 67-1868.
Saraskina, 2013, p. 34 van de 34.
Volgin, 2012, p. 69. 69 jaar.
Saraskina, 2013, blz. 35. 35 van de foto.
Saraskina, 2013, p. 36 van de 36.
Saraskina, 2013, p. 37 van de 37.
Saraskina, 2013, p. 39. 39 uur.
Saraskina, 2013, p. 38 van 38.
Saraskina, 2013, p. 43. 43 uur
Saraskina, 2013, blz. 45 uur. 45 uur.
Saraskina, 2013, blz. 46. 46 uur.
Saraskina, 2013, p. 47-48 uur. 47-48 uur.
Сараскина, 2013, с. 49.
Сараскина, 2013, с. 50.
Сараскина, 2013, с. 48.
Сараскина, 2013, с. 51.
Сараскина, 2013, с. 52.
Сараскина, 2013, с. 53.
Сараскина, 2013, с. 56.
Якубович, 1999, с. 13.
Якубович, 1999, с. 14.
Сараскина, 2013, с. 58.
Сараскина, 2013, с. 59.
Якубович, 1999, с. 15.
Сараскина, 2013, с. 57.
Сараскина, 2013, с. 61—62.
Saraskina, 2013, p. 62-63.
Якубович, 1999, с. 16—17.
Сараскина, 2013, с. 60.
Yakubovich, 1999, p. 17 jaar. 17 uur.
Saraskina, 2013, p. 62. 62 uur.
Якубович, 1999, с. 17—19.
Сараскина, 2013, с. 65.
Сараскина, 2013, с. 66.
Сараскина, 2013, с. 63.
Якубович, 1999, с. 20.
Saraskina, 2013, blz. 64 van de 64.
Якубович, 1999, с. 19.
Якубович, 1999, с. 16.
Сараскина, 2013, с. 72—73.
Saraskina, 2013, p. 73 van de 73.
Yakubovich, 1999, p. 21 en 22 jaar.
Сараскина, 2013, с. 74.
Якубович, 1999, с. 22.
Якубович, 1999, с. 23—25.
Якубович, 1999, с. 23.
Якубович, 1999, с. 24.
Сараскина, 2013, с. 68.
Якубович, 1999, с. 24—25.
Сараскина, 2013, с. 69.
Якубович, 1999, с. 27.
Якубович, 1999, с. 27—28.
Сараскина, 2013, с. 76.
Якубович, 1999, с. 26.
Якубович, 1999, с. 28.
Saraskina, 2013, p. 70 jaar.
Yakubovich, 1999, blz. 28 tot 29 jaar.
Yakubovich, 1999, p. 29. 29 jaar.
Saraskina, 2013, p. 70-71.
Якубович, 1999, с. 35.
Якубович, 1999, с. 34—35.
Yakubovich, 1999, p. 34 van de 34.
Якубович, 1999, с. 30.
Якубович, 1999, с. 32.
Якубович, 1999, с. 33.
Сараскина, 2013, с. 77.
Якубович, 1999, с. 36.
Yakubovich, Ornath, 1993, 1837. May is voorbij.
Dostojevski F. M. M. Dagboek van de schrijver. - In januari. - Ch. 3. 3 van By the it of zij het geval is. • 1
Достоевские Архивная копия от 16 ноября 2021 на Wayback Machine // Родословная книга дворянства Московской губернии / под ред. Л. М. Савелова. — Москва: Изд. Московского дворянства, [1914]. [Дворянство жалованное и выслуженное: А — И]. — С. 508.
Semenov-Tyan-Shansky Pjootr Petrovi van Petrovi ( Gemaakt door Fjodor Michailovitsj Dostojevski. Anthologie van het leven en creativiteit. Geraadpleegd op 13 januari 2016. Gearchiveerd van het origineel op 1 maart 2016.
Семёнов-Тян-Шанский, 1917, с. 194—215.
Berezetsky Ivan Ignatyviich Gemaakt door Fjodor Michailovitsj Dostojevski. Anthologie van het leven en creativiteit. Opgehaald door 31 december 2015. Gearchiveerd van het origineel op 25 januari 2016.
Beketov Alexei Nikolajevitsj Gemaakt door Fjodor Michailovitsj Dostojevski. Anthologie van het leven en creativiteit. Opgehaald door 31 december 2015. Gearchiveerd van het origineel op 31 oktober 2014.
P. Fokin verwijderen E. Dostojevski Michail Andreevich Archief kopie van 2 juni 2021 op Wayback Machine // Mir Dostojevski.
Якубович, Орнатская, 1993, 1844. Октября 19.
Бороздин А. К. Достоевский, Федор Михайлович // Русский биографический словарь : в 25 томах. — СПб.—М., 1896—1918.
PSS in 30 delen, 1972-1990, vol. 28 (I), blz. 86 van de 86.
Sergejus Belov van Rusland V., Shchennikov G. K. - Ja. Arme mensen Gemaakt door Fjodor Michailovitsj Dostojevski. Anthologie van het leven en creativiteit. Opgehaald op 4 januari 2016. Gearchiveerd van het origineel op 5 maart 2016.
Vladimirtsev V. P. Eugene Grande (Balzak) )--Beterland. Gemaakt door Fjodor Michailovitsj Dostojevski. Anthologie van het leven en creativiteit. Geraadpleegd: 12 september 2015. Gearchiveerd van het origineel op 13 november 2015.
, 2012, p. 227 van 227.
Grigorovich Dmitri Vasilyevich ( Gemaakt door Fjodor Michailovitsj Dostojevski. Anthologie van het leven en creativiteit. Geraadpleegd op 13 januari 2016. Gearchiveerd van het origineel op 13 februari 2016.
Belinsky Vissarion Grigorievich Gemaakt door Fjodor Michailovitsj Dostojevski. Anthologie van het leven en creativiteit. Geraadpleegd op 13 januari 2016. Gearchiveerd van het origineel op 1 maart 2016.
Panaev I. 1977 Uit literaire herinneringen.
De Doppelganger niet-pro. Gemaakt door Fjodor Michailovitsj Dostojevski. Anthologie van het leven en creativiteit. Opgehaald op 29 december 2015. Gearchiveerd van het origineel op 13 november 2015.
Yury Proskurin (voetballer) M. M. Een natuurlijke school Gemaakt door Fjodor Michailovitsj Dostojevski. Anthologie van het leven en creativiteit. 5 januari 2016 opgehaald. Gearchiveerd van het origineel op 1 maart 2016.
Maikov Valerian Nikolajevitsj Gemaakt door Fjodor Michailovitsj Dostojevski. Anthologie van het leven en creativiteit. Geraadpleegd op 13 januari 2016. Gearchiveerd van het origineel op 1 maart 2016.
Maikov V. - N. Iets over de Russische literatuur in 1846/Inlandse notities : tijdschrift. — 1847. — nr. 1. — S. 3-4 van hen.
Toetergenev Ivan Sergejevitsj Gemaakt door Fjodor Michailovitsj Dostojevski. Anthologie van het leven en creativiteit. Opgehaald op 29 december 2015. Gearchiveerd van het origineel op 1 maart 2016.
Krajevski Andrey Alexandrovich Gemaakt door Fjodor Michailovitsj Dostojevski. Anthologie van het leven en creativiteit. Geraadpleegd op 13 januari 2016. Gearchiveerd van het origineel op 1 maart 2016.
Burgemeester Nikolaj Apollonovich Gemaakt door Fjodor Michailovitsj Dostojevski. Anthologie van het leven en creativiteit. Opgehaald door 31 december 2015. Gearchiveerd van het origineel op 1 maart 2016.
Goncharov Ivan Aleksandrovich Gemaakt door Fjodor Michailovitsj Dostojevski. Anthologie van het leven en creativiteit. Geraadpleegd op 13 januari 2016. Gearchiveerd van het origineel op 1 maart 2016.
Yenisherlov V. - Wie heeft er berichten geplaatst? P. "Leven zonder begin en einde": Achter de lijnen "Wraak" (Over de families van de Beketov, Kublitsky-Piottukha en Blocov) // Ons erfgoed: tijdschrift. — 2005. — No 75-76. — ISSN 0234-13950234-1395. Gearchiveerd van het origineel op 27 oktober 2013.
Бекетов Андрей Николаевич. Федор Михайлович Достоевский. Антология жизни и творчества. Дата обращения: 13 сентября 2015. Архивировано 30 октября 2014 года.
Pleshcheev Alexey Nikolajevitsj Gemaakt door Fjodor Michailovitsj Dostojevski. Anthologie van het leven en creativiteit. Geraadpleegd op 13 januari 2016. Gearchiveerd van het origineel op 5 maart 2016.
ПСС в 30 т., 1972—1990, том 28 (I), с. 134.
Петрашевский Михаил Васильевич. Федор Михайлович Достоевский. Антология жизни и творчества. Дата обращения: 13 января 2016. Архивировано 1 марта 2016 года.
, 1956, p. 11. 11 uur
Durov Sergey Fedorovich Gemaakt door Fjodor Michailovitsj Dostojevski. Anthologie van het leven en creativiteit. Opgehaald op 29 december 2015. Gearchiveerd van het origineel op 1 maart 2016.
Friedlander, 1956, blz. 13. 13 uur
Sergejus Belov van Rusland V., Zagidullina M. B.. Witte nachten Gemaakt door Fjodor Michailovitsj Dostojevski. Anthologie van het leven en creativiteit. Opgehaald op 4 januari 2016. Gearchiveerd van het origineel op 5 maart 2016.
Maikov Apollon Nikolajevitsj Gemaakt door Fjodor Michailovitsj Dostojevski. Anthologie van het leven en creativiteit. Opgehaald door 31 december 2015. Gearchiveerd van het origineel op 5 maart 2016.
Zagidullina van Mikhail B.. Een roman in negen letters Gemaakt door Fjodor Michailovitsj Dostojevski. Anthologie van het leven en creativiteit. Opgehaald op 4 januari 2016. Gearchiveerd van het origineel op 13 maart 2016.
Чернова Н. В. Господин Прохарчин. Федор Михайлович Достоевский. Антология жизни и творчества. Дата обращения: 4 января 2016. Архивировано 13 ноября 2015 года.
Zagidullina van Mikhail B.. Slidzunkov Gemaakt door Fjodor Michailovitsj Dostojevski. Anthologie van het leven en creativiteit. Opgehaald op 4 januari 2016. Gearchiveerd van het origineel op 21 juli 2017.
Загидуллина М. В.. Честный вор. Федор Михайлович Достоевский. Антология жизни и творчества. Дата обращения: 4 января 2016. Архивировано 5 марта 2016 года.
Zagidullina van Mikhail B.. Een buitenlandse vrouw en man onder het bed Gemaakt door Fjodor Michailovitsj Dostojevski. Anthologie van het leven en creativiteit. Opgehaald op 4 januari 2016. Gearchiveerd van het origineel op 5 maart 2016.
Yeroy Akelkina foto's - A. De kerstboom en de bruiloft niet-prop). Gemaakt door Fjodor Michailovitsj Dostojevski. Anthologie van het leven en creativiteit. Opgehaald op 4 januari 2016. Gearchiveerd van het origineel op 13 november 2015.
Владимирцев В. П. Хозяйка. Федор Михайлович Достоевский. Антология жизни и творчества. Дата обращения: 4 января 2016. Архивировано 22 декабря 2017 года.
Загидуллина М. В.. Слабое сердце. Федор Михайлович Достоевский. Антология жизни и творчества. Дата обращения: 4 января 2016. Архивировано 5 марта 2016 года.
Загидуллина М. В.. Неточка Незванова. Федор Михайлович Достоевский. Антология жизни и творчества. Дата обращения: 4 января 2016. Архивировано 23 сентября 2017 года.
Зыховская Н. Л. Маленький герой. Федор Михайлович Достоевский. Антология жизни и творчества. Дата обращения: 4 января 2016. Архивировано 5 марта 2016 года.
, 1956, p. 14 van de 14.
11 november Een dag in de geschiedenis. RIA Novosti (11 november 2008) Geraadpleegd op 8 mei 2012. Gearchiveerd van het origineel op 30 januari 2022.
Бельчиков Н. Ф. Достоевский в процессе петрашевцев. — 2-е. — М.: Изд-во АН СССР, 1971. — С. 48. — 293 с.
ПСС в 30 т., 1972—1990, том 18, с. 363.
Якубович, Орнатская, 1993, 1849. Ноября до 13.
Yakubovich, Ornath, 1993, 1849. 19 november.
Якубович, Орнатская, 1993, 1849. Ноября конец.
Якубович, Орнатская, 1993, 1849. Декабря 22.
Уильямс Р. Достоевский: Язык, вера, повествование = Dostoevsky: Language, Faith and Fiction / Пер. с англ. Н. Пальцев. — М.: РОССПЭН, 2013. — С. 28. — 295 с. — ISBN 978-5-8243-1556-1.
Спешнев Николай Александрович. Федор Михайлович Достоевский. Антология жизни и творчества. Дата обращения: 13 сентября 2015. Архивировано 24 сентября 2015 года.
Достоевский Архивная копия от 18 июля 2021 на Wayback Machine Настольный энциклопедический словарь
Муравьева (урожд. Бракман) Жозефина Адамовна. Федор Михайлович Достоевский. Антология жизни и творчества. Дата обращения: 28 декабря 2015. Архивировано 19 января 2016 года.
Annenkova Praskovja Egorovna Gemaakt door Fjodor Michailovitsj Dostojevski. Anthologie van het leven en creativiteit. Geraadpleegd op 13 januari 2016. Gearchiveerd van het origineel op 13 februari 2016.
Фонвизина Наталья Дмитриевна. Федор Михайлович Достоевский. Антология жизни и творчества. Дата обращения: 13 января 2016. Архивировано 1 марта 2016 года.
Захаров В. Н. Кто подарил Достоевскому Евангелие в январе 1850 года? // Неизвестный Достоевский : международный научный журнал / Гл. ред. В. Н. Захаров. — Петрозаводск: Петрозаводский государственный университет, 2015. — № 2. — С. 44—53. — ISSN 2409-5788. — doi:10.15393/j10.art.2015.2464. Архивировано 25 декабря 2015 года.
Het Evangelie van Dostojevski Gemaakt door Fjodor Michailovitsj Dostojevski. Anthologie van het leven en creativiteit. Opgehaald op 28 december 2015. Gearchiveerd van het origineel op 13 januari 2016.
Якубович, Орнатская, 1993, 1850 год. Тобольск. Января 10—20.
Ссылка Достоевского. diletant.media. Дата обращения: 30 января 2022. Архивировано 30 января 2022 года.
Miller Orest Fedorovich ( Gemaakt door Fjodor Michailovitsj Dostojevski. Anthologie van het leven en creativiteit. Geraadpleegd op 13 januari 2016. Gearchiveerd van het origineel op 1 maart 2016.
Якубович, Орнатская, 1993, 1850 год.
Мочульский К. В. Достоевский. Жизнь и творчество. — ИМКА Пресс, 1947. — С. 123. — 539 с. — ISBN 5518075111.
Fjodor Dostojevski M. M. Verzameling van werken in tien delen / Onder de algemene redactie van L. P. A. Grossman (Verenigd Koninkrijk) - S. Vilnius Dolinina (voetballer) V. Vladimir Ermilova van Rusland Ik, ik. Virgo Kirpotina foto's - S. Nechaeva, B., Verenigd Koninkrijk - S. Rurikova. – M.: GICHL, 1956-1958. 10. — S. 565.
Ермаков. Федор Михайлович Достоевский. Антология жизни и творчества. Дата обращения: 13 января 2016. Архивировано 15 февраля 2016 года.
Валиханов Чокан Чингисович. Федор Михайлович Достоевский. Антология жизни и творчества. Дата обращения: 4 января 2016. Архивировано 1 марта 2016 года.
Литературно-мемориальный дом-музей Ф. М. Достоевского. SemeyNet — Семипалатинск. Дата обращения: 8 мая 2012. Архивировано из оригинала 18 августа 2012 года.
Павел Косенко. Иртыш и Нева. — Алма-Ата: Жазушы, 1971. — С. 31—44, 82.
Анри Труайя, 2005.
Достоевский Ф. М. «На первое июля 1855 года»
Якубович, Орнатская, 1993, 1855. Сентября 3, 9, 22.
Гасфорт(д) Густав Христианович. Федор Михайлович Достоевский. Антология жизни и творчества. Дата обращения: 13 сентября 2015. Архивировано 17 февраля 2016 года.
Якубович, Орнатская, 1993, 1855. Марта 31.
Тотлебен Эдуард Иванович. Федор Михайлович Достоевский. Антология жизни и творчества. Дата обращения: 28 декабря 2015. Архивировано 19 января 2016 года.
Wrangel Alexander Egorovich Gemaakt door Fjodor Michailovitsj Dostojevski. Anthologie van het leven en creativiteit. Opgehaald door 31 december 2015. Gearchiveerd van het origineel op 19 januari 2016.
Wrangel, 1912.
1911cyclo Enpédia Britannica/Dostoievsky, Feodorovitsj Mikhailovich
Alexander II (Romanov Alexander Nikolajevitsj) Gemaakt door Fjodor Michailovitsj Dostojevski. Anthologie van het leven en creativiteit. Geraadpleegd op 13 januari 2016. Gearchiveerd van het origineel op 20 januari 2016.
Dostojevskaja (Constant, in het eerste huwelijk van Isaeva) Maria Dmitrievna Gemaakt door Fjodor Michailovitsj Dostojevski. Anthologie van het leven en creativiteit. Geraadpleegd op 13 september 2015. Gearchiveerd van het origineel op 11 december 2015.
Dostojevski.libnvkz.ru Website — Dostojevski en Kuznetsk
Semyonov-Tyan-Shansky P. P. Van "Memoirs" // Dostojevski in de memoires van tijdgenoten: in 2 delen - M. : Fictie, 1964. 1. — S. 202-220.
Yakubovich, Ornath, 1993, 1857. Op 17 april.
van werken in 15 delen, 1988-1996, deel 10, blz. 339-346.
Vladimirtsev V. P. Oom slaap Gemaakt door Fjodor Michailovitsj Dostojevski. Anthologie van het leven en creativiteit. Opgehaald op 4 januari 2016. Gearchiveerd van het origineel op 5 maart 2016.
R. Semykina (schrijver) - S. Het dorp Stepanchikovo en zijn inwoners Gemaakt door Fjodor Michailovitsj Dostojevski. Anthologie van het leven en creativiteit. Opgehaald op 4 januari 2016. Gearchiveerd van het origineel op 13 januari 2016.
Фридлендер, 1956, с. 32.
Yakubovich, Ornatskaya, 1993, 1859. 30 juni.
Yakubovich, Ornatskaya, 1993, 1859. Op 2 juli.
Yakubovich, Ornatskaya, 1993, 1859. 20 december (?).
Yakubovich, Ornatskaya, 1995, 1875. Op 9 juli.
Compositie van F.M. Dostojevski (1860) Gemaakt door Fjodor Michailovitsj Dostojevski. Anthologie van het leven en creativiteit. Opgehaald op 4 januari 2016. Gearchiveerd van het origineel op 5 maart 2016.
Vladimirtsev V. P., Akhelkina E., Verenigd Koninkrijk - A. Notities van het Dode Huis Gemaakt door Fjodor Michailovitsj Dostojevski. Anthologie van het leven en creativiteit. Opgehaald op 4 januari 2016. Gearchiveerd van het origineel op 29 december 2015.
Friedlander, 1956, blz. 46. 46 uur.
Herzen Alexander Ivanovich Gemaakt door Fjodor Michailovitsj Dostojevski. Anthologie van het leven en creativiteit. 5 januari 2016 opgehaald. Gearchiveerd van het origineel op 18 januari 2016.
Время (публицистика). Федор Михайлович Достоевский. Антология жизни и творчества. Дата обращения: 4 января 2016. Архивировано 5 марта 2016 года.
Буданова Н. Ф. Униженные и оскорблённые. Федор Михайлович Достоевский. Антология жизни и творчества. Дата обращения: 4 января 2016. Архивировано 19 декабря 2015 года.
Фридлендер, 1982, с. 714.
Кабакова Е. Г. Скверный анекдот. Федор Михайлович Достоевский. Антология жизни и творчества. Дата обращения: 4 января 2016. Архивировано 13 ноября 2015 года.
Фридлендер, 1956, с. 34.
, 1956, p. 53 tot 54 jaar.
Страхов Николай Николаевич. Федор Михайлович Достоевский. Антология жизни и творчества. Дата обращения: 4 января 2016. Архивировано 5 марта 2016 года.
Григорьев Аполлон Александрович. Федор Михайлович Достоевский. Антология жизни и творчества. Дата обращения: 4 января 2016. Архивировано 5 марта 2016 года.
Якубович, Орнатская, 1993, 1862 год. Июня 12.
Брусовани М. И., Гальперина Р. Г. Заграничные путешествия Ф.М. Достоевского 1862 и 1863 гг // Достоевский. Материалы и исследования / Редактор Г. М. Фридлендер. — Л. : Наука, 1988. — Т. 8. — С. 288—292.
Мирский, 1992, с. 418.
Достоевская А. Г., 1987, с. 443.
Якубович, Орнатская, 1994, 1871 год. Апреля 16.
Акелькина Е. А., Щенников Г. К.. Зимние заметки о летних впечатлениях. Федор Михайлович Достоевский. Антология жизни и творчества. Дата обращения: 13 сентября 2015. Архивировано 24 сентября 2015 года.
Померанц, 1990, с. 44.
Фридлендер, 1982, с. 717.
Созина Е. К. Записки из подполья. Федор Михайлович Достоевский. Антология жизни и творчества. Дата обращения: 4 января 2016. Архивировано 13 ноября 2015 года.
PSS in 30 ton, 1972-1990, vol. 5, p. 378 uur.
Aleksandr van Vlaskin P. Ondergronds Gemaakt door Fjodor Michailovitsj Dostojevski. Anthologie van het leven en creativiteit. 5 januari 2016 opgehaald. Gearchiveerd van het origineel op 1 maart 2016.
De ondergrondse mens (paradoxoloog) Gemaakt door Fjodor Michailovitsj Dostojevski. Anthologie van het leven en creativiteit. Hij is gearresteerd op 14 december 2015. Gearchiveerd van het origineel op 22 december 2015.
ПСС в 30 т., 1972—1990, том 5, с. 379.
ПСС в 30 т., 1972—1990, том 5, с. 107.
Tsjernysjevski Nikolay Gavrilovich Gemaakt door Fjodor Michailovitsj Dostojevski. Anthologie van het leven en creativiteit. Geraadpleegd op 13 januari 2016. Gearchiveerd van het origineel op 1 maart 2016.
ПСС в 30 т., 1972—1990, том 5, с. 178.
Антигерой. Федор Михайлович Достоевский. Антология жизни и творчества. Дата обращения: 12 декабря 2015. Архивировано 22 декабря 2015 года.
ПСС в 30 т., 1972—1990, том 5, с. 380.
ПСС в 30 т., 1972—1990, том 5, с. 381.
ПСС в 30 т., 1972—1990, том 5, с. 376.
Чулков Г. И. Достоевский и судьба России // Огни : литературный альманах. — 1918. — С. 133—148. Архивировано 14 июля 2014 года.
Великое пятикнижие. Федор Михайлович Достоевский. Антология жизни и творчества. Дата обращения: 30 ноября 2015. Архивировано 8 декабря 2015 года.
Stellanovsky Fjodor Timofeevich Gemaakt door Fjodor Michailovitsj Dostojevski. Anthologie van het leven en creativiteit. Geraadpleegd op 13 januari 2016. Gearchiveerd van het origineel op 1 maart 2016.
Sergejus Belov van Rusland V., Tikhomirov B., Verenigd Koninkrijk - N. Misdaad en straf Gemaakt door Fjodor Michailovitsj Dostojevski. Anthologie van het leven en creativiteit. Opgehaald op 4 januari 2016. Gearchiveerd van het origineel op 5 maart 2016.
Een complete verzameling werken (4 delen) nr.). Gemaakt door Fjodor Michailovitsj Dostojevski. Anthologie van het leven en creativiteit. Opgehaald op 4 januari 2016. Gearchiveerd van het origineel op 13 november 2015.
Katkov Mikhail Nikiforovich Gemaakt door Fjodor Michailovitsj Dostojevski. Anthologie van het leven en creativiteit. 5 januari 2016 opgehaald. Gearchiveerd van het origineel op 1 maart 2016.
PSS in 30 delen, 1972-1990, vol. 28 (II), blz. 136-139.
- Dostojevski F. M. — Google Boeken
Храмова Л. В., Михнюкевич В. А. Наполеон. Федор Михайлович Достоевский. Антология жизни и творчества. Дата обращения: 5 января 2016. Архивировано 1 марта 2016 года.
ПСС в 30 т., 1972—1990, том 7, с. 308.
ПСС в 30 т., 1972—1990, том 28 (II), с. 312.
ПСС в 30 т., 1972—1990, том 28 (II), с. 150.
Marmeladov Semyon Zakharovich Gemaakt door Fjodor Michailovitsj Dostojevski. Anthologie van het leven en creativiteit. Hij is gearresteerd op 14 december 2015. Gearchiveerd van het origineel op 22 december 2015.
Raskolnikov Rodion Romanovich Gemaakt door Fjodor Michailovitsj Dostojevski. Anthologie van het leven en creativiteit. Hij is gearresteerd op 14 december 2015. Gearchiveerd van het origineel op 17 februari 2016.
PSS in 30 delen, 1972-1990, vol. 7, p. 312.
Grossman L. P., 1962, hoofdstuk 13. Het contract van de Dracon.
Miljoekov Alexander Petrovich Gemaakt door Fjodor Michailovitsj Dostojevski. Anthologie van het leven en creativiteit. Opgehaald op 4 januari 2016. Gearchiveerd van het origineel op 5 maart 2016.
Nikolay Zhilolupova (schrijver) V. De speler Gemaakt door Fjodor Michailovitsj Dostojevski. Anthologie van het leven en creativiteit. Opgehaald op 4 januari 2016. Gearchiveerd van het origineel op 13 november 2015.
Dostojevskaja (Snitkina) Anna Grigorievna Gemaakt door Fjodor Michailovitsj Dostojevski. Anthologie van het leven en creativiteit. Geraadpleegd op 13 januari 2016. Gearchiveerd van het origineel op 5 maart 2016.
Dostojevskaja A. G., 1987, blz. 84 van 84.
Alonkin Ivan Maksimovitsj Gemaakt door Fjodor Michailovitsj Dostojevski. Anthologie van het leven en creativiteit. Geraadpleegd op 13 januari 2016. Gearchiveerd van het origineel op 1 maart 2016.
Grossman L. P., 1962, hoofdstuk 13. Een kreunen-stene.
Dostojevskaja A. G., 1987, blz. 92. 92.
Dostojevskaja A. G., 1987, blz. 127-128 jaar. 127-128.
G. Ermilov (Verenigd Koninkrijk) Vladimir G. van St. Svetirsky - A. Idiot Gemaakt door Fjodor Michailovitsj Dostojevski. Anthologie van het leven en creativiteit. Opgehaald op 4 januari 2016. Gearchiveerd van het origineel op 13 november 2015.
PSS in 30 delen, 1972-1990, vol. 9, p. 338 van de 338.
Nikolay Arsentyeva (voetballer) Mikhail van Shchenjnikov K. - Ja. Een goede man Gemaakt door Fjodor Michailovitsj Dostojevski. Anthologie van het leven en creativiteit. 5 januari 2016 opgehaald. Gearchiveerd van het origineel op 1 maart 2016.
PSS in 30 delen, 1972-1990, vol. 28 (II), blz. 239 uur.
, 1956, p. 73 van de 73.
Myshkin Lev Nikolajevitsj (Prins Myshkin) Gemaakt door Fjodor Michailovitsj Dostojevski. Anthologie van het leven en creativiteit. Geraadpleegd op 21 december 2015. Gearchiveerd van het origineel op 22 december 2015.
, 1982, blz. 730 uur.
Собрание сочинений в 15 т., 1988—1996, том 10, с. 313—325.
ПСС в 30 т., 1972—1990, том 9, с. 331.
L. van Shchennikova P. Eeuwige echtgenoot Gemaakt door Fjodor Michailovitsj Dostojevski. Anthologie van het leven en creativiteit. Opgehaald op 4 januari 2016. Gearchiveerd van het origineel op 5 maart 2016.
Yakubovich, Ornath, 1994, 1869. Augustus, het einde is september, het begin van de N. st.
Якубович, Орнатская, 1994, 1869 год. Декабря 5 (17).
Lebyadkin Ignat Timofeevich (kapitein Lebyadkin) Gemaakt door Fjodor Michailovitsj Dostojevski. Anthologie van het leven en creativiteit. 5 januari 2016 opgehaald. Gearchiveerd van het origineel op 22 januari 2016.
Якубович, Орнатская, 1994, 1869 год. Сентября 9 — декабрь, первая половина н. ст..
Бесы. Федор Михайлович Достоевский. Антология жизни и творчества. Дата обращения: 22 декабря 2015. Архивировано 19 ноября 2018 года.
, 1982, blz. 731-734.
van werken in 15 delen, 1988-1996, vol. Opmerkingen, c. 686 – 6691.
PSS in 30 ton, 1972-1990, vol. 12, p. 157.
van werken in 15 delen, 1988-1996, vol. 15, blz. 450-452 uur.
van werken in 15 delen, 1988-1996, vol. 15, blz. 455 uur.
Stavrogin Nikolay Vsevolodovich Gemaakt door Fjodor Michailovitsj Dostojevski. Anthologie van het leven en creativiteit. Geraadpleegd op 21 december 2015. Gearchiveerd van het origineel op 22 december 2015.
Mikhail van Volovinskaya V. Roman-tragedie ( Gemaakt door Fjodor Michailovitsj Dostojevski. Anthologie van het leven en creativiteit. Opgehaald door 24 december 2015. Gearchiveerd van het origineel op 25 december 2015.
Якубович, Орнатская, 1994, 1871. Июля 8.
Кирпичников А. И. Достоевский, Федор Михайлович // Энциклопедический словарь Брокгауза и Ефрона : в 86 т. (82 т. и 4 доп.). — СПб., 1890—1907.
Якубович, Орнатская, 1994, 1872 год. Ноября вторая половина.
Мещерский Владимир Петрович. Федор Михайлович Достоевский. Антология жизни и творчества. Дата обращения: 5 января 2016. Архивировано 1 марта 2016 года.
Дневник писателя. Федор Михайлович Достоевский. Антология жизни и творчества. Дата обращения: 24 декабря 2015. Архивировано 5 марта 2016 года.
ПСС в 30 т., 1972—1990, том 21, с. 7.
Mikhailovski Nikolai Konstantinovich Gemaakt door Fjodor Michailovitsj Dostojevski. Anthologie van het leven en creativiteit. 5 januari 2016 opgehaald. Gearchiveerd van het origineel op 1 maart 2016.
Якубович, Орнатская, 1994, 1874. Апреля 15.
B. Kondakov V. Innovatie Gemaakt door Fjodor Michailovitsj Dostojevski. Anthologie van het leven en creativiteit. 5 januari 2016 opgehaald. Gearchiveerd van het origineel op 8 februari 2016.
Житкова Л. Н. Критика литературная. Федор Михайлович Достоевский. Антология жизни и творчества. Дата обращения: 5 января 2016. Архивировано 8 февраля 2016 года.
ПСС в 30 т., 1972—1990, том 21, с. 452.
Мирский, 1992, с. 419.
Nekrasov Nikolay Alekseevich Gemaakt door Fjodor Michailovitsj Dostojevski. Anthologie van het leven en creativiteit. 5 januari 2016 opgehaald. Gearchiveerd van het origineel op 1 maart 2016.
Tiener Gemaakt door Fjodor Michailovitsj Dostojevski. Anthologie van het leven en creativiteit. Opgehaald op 23 december 2015. Gearchiveerd van het origineel op 5 maart 2016.
Фридлендер, 1956, с. 81.
Ермилова Г. Г. Идея. Федор Михайлович Достоевский. Антология жизни и творчества. Дата обращения: 26 декабря 2015. Архивировано 23 декабря 2015 года.
Власкин А. П.. Идеологический роман. Федор Михайлович Достоевский. Антология жизни и творчества. Дата обращения: 23 декабря 2015. Архивировано 23 декабря 2015 года.
Энгельгардт, 1924, Идеологический роман Достоевского, с. 69—105.
Долгорукий Аркадий Макарович. Федор Михайлович Достоевский. Антология жизни и творчества. Дата обращения: 23 декабря 2015. Архивировано 23 декабря 2015 года.
, 1956, p. 80. 80.
, 1982, blz. 738 van de lijst.
PSS in 30 delen, 1972-1990, vol. 13, blz. 451 uur. 451
Якубович, Орнатская, 1995, 1878. Марта 14 (26).
Якубович, Орнатская, 1995, 1878. Апреля 2.
Romanov Sergey Aleksandrovich Gemaakt door Fjodor Michailovitsj Dostojevski. Anthologie van het leven en creativiteit. Opgehaald: 27 december 2015. Gearchiveerd van het origineel op 7 januari 2016.
Бестужев-Рюмин, Константин Николаевич. Федор Михайлович Достоевский. Антология жизни и творчества. Дата обращения: 27 декабря 2015. Архивировано 7 января 2016 года.
Якубович, Орнатская, 1995, 1878. Марта 21.
Якубович, Орнатская, 1995, 1878. Апреля 24.
Romanov Konstantin Konstantinovitsj Gemaakt door Fjodor Michailovitsj Dostojevski. Anthologie van het leven en creativiteit. Opgehaald: 27 december 2015. Gearchiveerd van het origineel op 7 januari 2016.
Yakubovich, Ornatskaya, 1995, 1879. Gemaakt door Martha 5.
Александр III (Романов Александр Александрович). Федор Михайлович Достоевский. Антология жизни и творчества. Дата обращения: 27 декабря 2015. Архивировано 6 января 2016 года.
Pobedonostsev Konstantin Petrovich Gemaakt door Fjodor Michailovitsj Dostojevski. Anthologie van het leven en creativiteit. Geraadpleegd op 13 januari 2016. Gearchiveerd van het origineel op 1 maart 2016.
Якубович, Орнатская, 1995, 1878. Марта 23.
Solovyov Vladimir Sergejevitsj Gemaakt door Fjodor Michailovitsj Dostojevski. Anthologie van het leven en creativiteit. Geraadpleegd op 13 januari 2016. Gearchiveerd van het origineel op 1 maart 2016.
ПСС в 30 т., 1972—1990, том 15, с. 417—419.
Sergejtsjejtsjenjkov Geschreven door K.K., Belov S. B.. De gebroeders Karamazov Gemaakt door Fjodor Michailovitsj Dostojevski. Anthologie van het leven en creativiteit. Opgehaald: 27 december 2015. Gearchiveerd van het origineel op 27 januari 2015.
PSS in 30 delen, 1972-1990, vol. 15, blz. 401 - 4049.
Якубович, Орнатская, 1995, 1878. Апреля после 12.
Якубович, Орнатская, 1995, 1878. Июня 25—27.
Tikhomirov, 2015, p. 83 van de lijst.
Якубович, Орнатская, 1995, 1880 год. Июня 8.
Mirsky, 1992, blz. 420 uur.
Давидов М. «Чувствую полную гармонию…» // Наука и жизнь. — 2022. — № 10. — С. 53.
Давидов М. «Чувствую полную гармонию…» // Наука и жизнь. — 2022. — № 10. — С. 55.
Якубович, Орнатская, 1995, 1881 год. Января начало.
Куманина (урожд. Нечаева) Александра Федоровна. Федор Михайлович Достоевский. Антология жизни и творчества. Дата обращения: 12 января 2016. Архивировано 25 сентября 2016 года.
Достоевская Л. Ф., 1922, Глава XVIII. Последние годы и смерть Достоевского, с. 97.
Якубович, Орнатская, 1995, 1881 год. Января 26.
Крамской Иван Николаевич. Федор Михайлович Достоевский. Антология жизни и творчества. Дата обращения: 12 января 2016. Архивировано 3 февраля 2016 года.
Достоевская А. Г., 1987, с. 402.
Dostojevski F. M. M. Poesjkin (Essay)
Yakubovich, Ornath, 1995, 1881. 1 februari.
Alexander Ivanovich Gemaakt door Fjodor Michailovitsj Dostojevski. Anthologie van het leven en creativiteit. Geraadpleegd op 13 januari 2016. Gearchiveerd van het origineel op 3 november 2014.
Gaideburov Pavel Alexandrovich Gemaakt door Fjodor Michailovitsj Dostojevski. Anthologie van het leven en creativiteit. Geraadpleegd op 13 januari 2016. Gearchiveerd van het origineel op 1 april 2016.
Doorkov Peter Vasilyevich Gemaakt door Fjodor Michailovitsj Dostojevski. Anthologie van het leven en creativiteit. Geraadpleegd op 13 januari 2016. Gearchiveerd van het origineel op 1 maart 2016.
Nietzsche, Friedrich. Raids ontijdig. 45 uur. 45 uur. De crimineel en wat met hem te maken heeft gehad // De volledige collectie werken in 13 delen / Vertaling: N. Polilov. – Cultureel Rusland, 2009. – Vol. 6. – 408 p. – ISBN 978-5-250-06071-4.
Isaev Pavel Alexandrovich Gemaakt door Fjodor Michailovitsj Dostojevski. Anthologie van het leven en creativiteit. Opgehaald op 18 september 2015. Gearchiveerd van het origineel op 24 september 2015.
Dostojevskaja A. G., 1987, blz. 424 uur.
Yakubovich, Ornatskaya, 1994, 1868. 22 februari ( 5 maart).
Yakubovich, Ornatskaya, 1994, 1868. 12 mei (24).
Yakubovich, Ornatski, 1994, 1869. 14 september (26).
Yakubovich, Ornath, 1994, 1871. 16 juli.
Dostojevski Fedorovitsj Gemaakt door Fjodor Michailovitsj Dostojevski. Anthologie van het leven en creativiteit. Opgehaald op 29 november 2015. Gearchiveerd van het origineel op 5 maart 2016.
Yakubovich, Ornatskaya, 1995, 1875. Op 10 augustus.
Достоевский Алексей Федорович. Федор Михайлович Достоевский. Антология жизни и творчества. Дата обращения: 29 ноября 2015. Архивировано 8 декабря 2015 года.
PSS in 30 delen, 1972-1990, vol. 29 (II), blz. - 99 jaar.
Dostojevskaja A. G., 1987, blz. 399.
Groothertog van Dostojevski: “Dostojevski wordt veel domme dingen toegeschreven” Gemaakt door Fjodor Michailovitsj Dostojevski. Anthologie van het leven en creativiteit. Opgehaald op 30 november 2015. Gearchiveerd van het origineel op 8 december 2015.
Jankovic, Ksenia. Folk Dostojevski ging naar de klusjesman //Schuif: krant. — 2006. — 21 augustus. Gearchiveerd van het origineel op 8 december 2015.
Shkurenok, Natalia. Geboren Dostojevski // "Resultaten" : tijdschrift. - 2011. - 7 november (nr. 45 (804)). Gearchiveerd van het origineel op 8 december 2015.
Overleden werkend als een trambestuurder Good-grandson Dostojevski - Lenta. 21 december 2024 opgehaald. Gearchiveerd van het origineel op 10 september 2024.
Сканлан, 2006, Введение, с. 9.
Михайловский Н. К. Жестокий талант // Полное собрание сочинений Ф. М. Достоевского : [арх. 6 декабря 2010]. — СПб., 1882. — Т. II, III.
Рубинштейн, Наталья; Барнс, Лиз; Гениева Е. Ю.. Роуэн Уильямс: Я подумывал перейти в православие. Русская служба Би-би-си (12 ноября 2008). Дата обращения: 5 октября 2015. Архивировано 6 октября 2015 года.
Maslin é. • . Dostojevski Fjodor Michailovitsj // Nieuwe filosofische encyclopedie / Instituut voor Filosofie van de Russische Academie van Wetenschappen; Stichting Nationaal Genootschap-Succes; Pre-Editorial Raad V. - S. Steppin, afgevaardigden van de pres.: A. - A. G. Huseynov (zangeres) - Yu. Semygin, academicus. - A. P. Ogurtovs. — 2e ed., expix en ca. — M.: Gedachte, 2010. — ISBN 978-5-244-01115-9.
door Neviche Prutskov - Ik. Dostojevski en het christelijk socialisme// Dostojevski. Materialen en onderzoek : [ar. 1 maart 2016] / Hoofdredacteur G. M. M. Friedlander. — Wetenschappelijke publicatie. — L.: Wetenschap, 1974. — T. 1. — S. 58-82. – 352 p.
Осповат А. Л. К изучению почвенничества (Достоевский и Ап. Григорьев) // Достоевский. Материалы и исследования : [арх. 22 февраля 2016] / Редактор Г. М. Фридлендер. — научное издание. — Л. : Наука, 1978. — Т. 3. — С. 144—150. — 293 с.
Поляков Л. В. Пять парадоксов российского консерватизма // Отечественные записки : журнал. — 2004. — № 2 (17). — ISSN 1683-5581. Архивировано 9 августа 2015 года.
Репников А. В.. Где истоки русского консерватизма? (недоступная ссылка — история). Перспективы. Фонд исторической перспективы (6 августа 2007). Дата обращения: 8 августа 2015.
Lazary, 2004.
Dowler, 1982.
Достоевский, Ф. М. <Объявление о подписке на журнал «Время» на 1861 год> // Собрание сочинений : в 15 т. / Ф. М. Достоевский. — Л. : Наука, 1993. — Т. 11. — С. 7.
Гулыга, 2003, Глава 1. Русская идея как постсовременная проблема, с. 13.
Gulyga, 2003, hoofdstuk 4. Ik heb de waarheid gezien, p. 105. 105 van de foto.
Bogdanov, 2001, Verenigde Staten.
Померанц, 1990.
We hebben het over Poesjkin (F. M. M. Dostojevski) - Leeszaal - Omiliya (. 13 januari 2024. Gearchiveerd van het origineel op 13 januari 2024.
Шнирельман, 2015, том 1, с. 107.
Morson, 2005, p. 187—188.
Morson, 2005, blz. 188. 188.
Morson, 2005, p. 187.
Достоевский Фёдор — ЭЕЭ.
Merezhkovski, 1901-1902.
Бердяев, 1923, Глава IX. Достоевский и мы.
Вересаев В. В. Живая жизнь. О Достоевском и Льве Толстом. — 1910.
Андрей Белый. Трагедия творчества. Достоевский и Толстой. — М.: Мусагет, 1911.
Туниманов В. А. Бунин и Достоевский (По поводу рассказа И. А. Бунина «Петлистые уши») // «Русская литература» : журнал. — 1992. — № 3. — С. 55—73. Архивировано 22 декабря 2015 года.
Станюта А. А. Достоевский в восприятии Бунина // «Русская литература» : журнал. — 1992. — № 3. — С. 74—80. Архивировано 5 марта 2016 года.
Андре Жид, 2002, Переписка Достоевского, с. 205.
Переверзев, 1982.
, 1982, blz. 695 uur.
Померанц, 1990, с. 22.
Pomeranz, 1990, blz. 26. 26 uur.
Pomeranz, 1990, blz. 25 uur. 25
Bilinsky V. Mr. Collectie Sint-Petersburg, uitgegeven door N. Nekrasov. - In: V. Kritiek // Binnenlandse notities : wetenschappelijk literair tijdschrift / Uitgever A. - A. Krajevski. — 1846. — T. XLV, nr. 3.
Neviche Angst - N. Onze sierlijke literatuur Gearchiveerde kopie van 23 december 2016 over Wayback Machine // "Binnenlandse notities", T. 170, 1866, Verenigd Koninkrijk
Aleksandr Polovtsov kopen? A.. - A. Dostojevski, Fjodor Michailovitsj // Russisch biografisch woordenboek : in 25 delen. – СПб.Sint-Petersburg. – Moskou, 1896-1918. 669
Чертков Л. Н. Мирский // Краткая литературная энциклопедия / Гл. ред. А. А. Сурков. — М. : Советская энциклопедия, 1962—1978.
Мирский, 1992, с. 424.
Фридлендер, 1956, с. 117.
ПСС в 30 т., 1972—1990, том 7, с. 359—363.
uit 1956.
Luxemburg, Rose. V. Gemaakt door Korolenko. (Ongeveer de "Geschiedenis van mijn tijdgenoot") // Rode roman: tijdschrift. - 1921. - No 2. - S. 186 uur. Gearchiveerd van het origineel op 8 september 2015.
Nikolay Mikhailovsky van Egypte K. - Ja. B. Averin foto's Sociologische kritiek op N. K. - Ja. Literaire kritiek: artikelen over de Russische literatuur van de XIX - begin XX eeuw. - Л.L.: Fictie, 1989. - S. 22-23 – 608 blz. – (Russische literaire kritiek).
Nikolay Mikhailovsky van Egypte K. - Ja. Bialy (foto) van Bialy - A. “N. K. - Ja. Mikhailovsky – literair criticus” // Literaire en Kritische artikelen. – M.: Goslitizdat, 1957. – S. 28-29. – 664 blz. – (Russische kritiek).
Gorky M. Over "Karazovshchyna" // Russisch woord: krant. - 1913. - 22 september.
Gorky M. Meer over "Karamazovshchyna" // Russisch woord: krant. - 1913. - 27 oktober.
Pereverzev, 1982, blz. 346.
Pereverzev, 1982, blz. 347. Bekijk per stuk.
Pereverzev, 1982, blz. 348 uur.
Bialy G. - Wie heeft er berichten geplaatst? - A. Nikolay Mikhailovsky van Egypte K. - Ja. // Korte literaire encyclopedie / Ed. - A. - A. Surkov. — M.: Советская энциклопедияSovjet-encyclopedie, 1962-1978.
, 1956, p. 115.
Gemaakt door Kogan G. Famish Afbeeldingen De lezing van E. V. Tarle "Shakespeare en Dostojevski" // Izvestia van de Academie van Wetenschappen van de USSR. - M.: Wetenschap, 1979. - T. 38. — blz. 477-484.
Sergej Boelgakov - N. Russische tragedie (. Bibliotheek van de ‘Milestones’. Opgehaald op 31 augustus 2015. Gearchiveerd van het origineel op 26 april 2015.
Gemaakt door Ivanov Vyach. De belangrijkste mythe in de roman “Demonen” ). Bibliotheek van de ‘Milestones’. Opgehaald op 31 augustus 2015. Gearchiveerd van het origineel op 2 november 2010.
Berdjajev, 1923.
Zes, 1903.
Fjodor Michailovitsj Dostojevski Bibliotheek van de ‘Milestones’. Opgehaald op 30 augustus 2015. Gearchiveerd van het origineel op 9 oktober 2015.
Shaulov S.S. - S. Religiositeit van Dostojevski als een methodologisch probleem van de literaire studies in de Sovjet-Unie. -In: Evangelische tekst in de Russische literatuur van de XVIII-XX eeuw: citaat, herinneringen, motief, plot, genre: Sat. wetenschappelijk. vol., prop. 7 // Problemen met historische poëzie: driemaandelijks peer-reviewed tijdschrift / ed. V. - N. Zakharov. — 2012. — Vol. 10, nr. 3 — P. 216–223.
Пономарёв, 2007, с. 616.
Lunacharsky, A. V. Dostojevski, als kunstenaar en denker // Rode roman: tijdschrift. - 1921. - No 4. № 4- S. 204-211 jaar oud. Gearchiveerd van het origineel op 19 oktober 2015.
Vladimir Belous (voetballer) Mr. Knus. 2.: De kroniek. Portretten van de geschiedenis. // Wolfila [Petrogradische Vrijmetselaarsvereniging], 1919-1924. – M.: Modest Kolerov: Three Squares, 2005. – P. 416-417 – 800 p. – ISBN 5-94607-023-1.
Переверзев, 1930.
Хлебников Л. М. Вступительное слово на вечере, посвящённом Ф. М. Достоевскому. Наследие Луначарского. Дата обращения: 3 сентября 2015. Архивировано 1 октября 2015 года.
Ponomarev, 2007, p. 612.
Пономарёв, 2007, с. 615.
Griedlander (geetste tijd) M. M. Dostojevski in het tijdperk van nieuw denken // Dostojevski. Materiaal en onderzoek : [ararch. 22 december 2015] / Hoofdredacteur G. M. M. Friedlander. — Wetenschappelijke publicatie. — L.: Wetenschap, 1991. — T. 9. – S. 5. – 304 p.
Brief aan het IV-algemeen congres van de Unie van de Sovjet-Schenaren Alexander Isajeje Solzjenitsyn. Opgehaald op 13 december 2015. Gearchiveerd van het origineel op 22 december 2015.
Konstantin Pogorelova (voetballer) Dostojevski in de Sovjetschool / II Internationaal Symposium "Russische literatuur in de wereldcultuurcontext": Geselecteerde rapporten en stekels / Onder de General ed. - Ik. Leonid (voetballer) Volgen. – M.: Stichting Dostojevski, 2008. – P. 535-537. – 614 blz. — ISBN 5-902832-03-9.
Ponomarev, 2007, p. 616-617.
Пономарёв, 2007, с. 620.
ПСС в 30 т., 1972—1990.
«Материалы и исследования». Федор Михайлович Достоевский. Антология жизни и творчества. Дата обращения: 9 января 2016. Архивировано 15 января 2016 года.
Общие сведения. Фонд Достоевского. Дата обращения: 30 сентября 2015. Архивировано 17 апреля 2013 года.
Zakharov, V. - N. Wat weten we niet van Dostojevski? II Internationaal Symposium “Russische literatuur in de wereld Culturele Context”: Geselecteerde rapporten en houdingen/onder de General ed. - Ik. Leonid (voetballer) Volgen. — M. : Stichting Dostojevski, 2008. — P. 275. – 614 p. – ISBN 5-902832-03-9.
ЕГЭ-2017: к чему готовиться? Новая модель ЕГЭ по литературе вынесена на широкое обсуждение. Дата обращения: 26 июня 2016. Архивировано 6 июля 2016 года.
Генова, Анна. «Преступлению и наказанию» 150 лет. Русский век (2 февраля 2016). Дата обращения: 30 июля 2016. Архивировано 20 сентября 2016 года.
, 2005, p. 632.
Фрейд, Зигмунд, 1995, Примечания, с. 362.
Фрейд, Зигмунд, 1995, Достоевский и отцеубийство, с. 285.
Фрейд, Зигмунд, 1995, Предисловие, с. 8.
Фрейд, Зигмунд, 1995, Достоевский и отцеубийство, с. 285—286.
Ermakov, 1999, Etkind A. M. M. - Ik. D. - Ja. Ermakov en het begin van de Russische psychoanalyse, p. 7, 8.
Ефремов, 2006, с. 32—37.
Ефремов, 2006, с. 36.
Ермаков, 1999, Строганова Е. Н., Строганов М. В. Коммениарии, с. 489.
Ermakov, 1999, Stroganova E. Mikhail Stroganov foto's V. Opmerkingen, c. 490 uur.
Ermakov, 1999, Stroganova E. Mikhail Stroganov foto's V. Commentaar 14, blz. 491 van de Verenigde Staten
Ермаков, 1999, Строганова Е. Н., Строганов М. В. Коммениарий 8, с. 495—496.
Ермаков, 1999, Строганова Е. Н., Строганов М. В. Коммениарий 2, с. 498.
Ермаков, 1999, Строганова Е. Н., Строганов М. В. Коммениарий 1, 11, с. 502.
Ермаков, 1999, Эткинд А. М. И. Д. Ермаков и начало русского психоанализа, с. 8.
Ефремов, 2006, с. 33.
Ефремов, 2006, с. 35—36.
Yesaulov I. - A. Freudiaanse complexen van Sovjet-post-Sovjet-literatuurkritiek in de studie van de evangelische tekst van de Russische literatuur // Evangelische tekst in de Russische literatuur van de XVIII-XX eeuw. Citaat, herinnering, motief, plot, genre: Verzameling van wetenschappelijke werken. - Petrozavodsk, 2012. - Vopu. 7. – S. 360-371. — Doi: 10.15393/j9.art.2012.36.
Калашников, 2016, с. 161.
Калашников, 2016, с. 167.
Калашников, 2016, с. 168.
Garth M. Terry. Dostoyevsky studies in Great Britain: a bibliographical survey // [1] = New Essays on Dostoyevsky. — Cambridge University Press, 1983. — P. 215. — 252 p. — ISBN 0521248906.
Gemaakt door Kaufmann van Walter Arnold. Existentiek van Dostojevski tot Sartre. – New York: Meridian Books, 1956. 1212. — 384 blz. — ISBN 0452009308.
- Proust, Marcel. Dostojevski // Tegen St. Beu: Artikelen en essays - Contre Sainte-Beuve / Vertaald uit het Frans, commentaar. - T. V. Chugunova, standaard, st. - A. D. - Ja. Mikhailov, commentaar. Oh, dat klopt. V. Smolitskaya. — M.: Chero, 1990. — S. 179. – 224 blz. – ISBN 5-88711-065-1.
Андре Жид, 2002, Братья Карамазовы, с. 237—294.
Жид, Андре. Достоевский. Эссе = Dostoïevsky / Пер. с фр. А. В. Федорова. — Томск: Водолей, 1994. — 287 с. — ISBN 5-7137-0021-6.
Тырков В. П. Камю Альбер. «Современная французская литература». Дата обращения: 21 декабря 2015. Архивировано 15 мая 2013 года.
Gemaakt door Lukov Val. - A., Lukov Vl. A.. - A. De mythe van Sisyphus: Het boek van Essay A. Camus en F. M. M. Dostojevski "Moderne Franse literatuur" Geraadpleegd op 21 december 2015. Gearchiveerd van het origineel op 22 december 2015.
Фокин, 2013, Сцена пятая. Глава вторая, с. 235, 239—247.
Egeberg foto's Tijdens de studie van het werk van Dostojevski in Noorwegen en Denemarken //Dostojevski. Materiaal en onderzoek : Wetenschappelijke publicatie / Ed.: K. - A. Nikolay Barsht foto's Famish Afbeeldingen Boenova. — St. Petersburg.: Nestor-History, 2013. — Deel 5. 20. — blz. 244. — ISBN 978-5-4469-0280-4.
, 1982, blz. 760 uur.
Hessen, Herman. Over Dostojevski Hermann Hesse / Hermann Hesse. 5 januari 2016 opgehaald. Gearchiveerd van het origineel op 16 januari 2016.
Копелев Л. З. Достоевский в жизни и творчестве Генриха Бёлля. Тезисы сообщения. Публикация В. Н. Абросимовой // Достоевский. Материалы и исследования : [арх. 1 марта 2016] / Отв. ред. И. Ф. Буданова, И. Д. Якубович. — научное издание. — СПб. : Наука, 2005. — Т. 17. — С. 320—325. — 414 с. — ISBN 5-02-027153-5.
Stein van Jean. William Faulkner, De kunst van de fictie nr. 12(англ.) De Parijse recensie (1956) Opgehaald op 30 augustus 2015. Gearchiveerd van het origineel op 23 november 2016.
Plimpton, George. Ernest Hemingway, The Art of Fiction No. 21 (англ.). The Paris Review (1958). Дата обращения: 30 августа 2015. Архивировано 13 января 2013 года.
Сухачев, 1990, Комментарии, с. 795.
Few-Shot Adversarial Learning of Realistic Neural Talking Head Models. Дата обращения: 4 февраля 2022. Архивировано 4 февраля 2022 года.
Нейросеть оживила портрет Достоевского. diletant.media. Дата обращения: 4 февраля 2022. Архивировано 25 апреля 2022 года.

  * Итальянский мастер ленд-арта изобразил Достоевского на поле с пшеницей. ТАСС. Дата обращения: 20 сентября 2021. Архивировано 20 сентября 2021 года.

Literatuur van de
• Toon compact

  * Ivan Volgin foto's Leonid (voetballer) Moskou: Dostojevski Foundation, 2012 - 1232 p. - 1000 exemplaren. — ISBN 5-902832-02-0.
  * Tarnutskaya foto's - Ik. Kroniek van leven en creativiteit F. M. M. Dostojevski. — Sint-Petersburg: Academisch project, 1999. — T. 1. — S. 282–499. — 537 blz. — 1000 exemplaren. — ISBN 5-7331-043-5.
  * Leonid Saraskin (zangeres) - Ik. Dostojevski. — 2e ed... — Moskou: Jonge wacht, 2013. — 825 blz. — 7000 exemplaren. — ISBN 978-5-5-35-0355-9.
  * Ivan Yakubovich (voetballer) D. - Ja. Kroniek van leven en creativiteit F. M. M. Dostojevski. — Sint-Petersburg: Academisch project, 1999. — T. 1. — S. 13-281. – 537 blz. — 1000 exemplaren. – ISBN 5-7331-043-5.

Publicaties en publicaties

  * Vertrouwd Dostojevski M. M. Volledige collectie werken en letters: in 35 t. / F. M. M. Dostojevski. — Sint-Petersburg. : НаукаWetenschap, 2013-.
  * Vertrouwd Dostojevski M. M. Volledige collectie werken: in 30 t. / F. M. M. Dostojevski. — L.: Wetenschap, 1972-1990.
  * Vertrouwd Dostojevski M. M. Verzameling van werken : in 15 t. / F. M. M. Dostojevski. – L.: Wetenschap, 1988-1996.
  * Vertrouwd Dostojevski M. M. Een complete verzameling werken in levenslange publicaties (1844-1881) [Elektronische hulpbron] / F. M. M. Dostojevski; Departement van Russische Lit-ray en Journalistiek van PetrSU. – Electronic Scientific Edition. – Hoofd van het scherm.
  * Vertrouwd Dostojevski M. M. Volledige collectie werken : canoniek teksten : in 15 t. / F. M. M. Dostojevski. — Petrozavodsk: PetrSU, 1995-2011.

Vertalingen en vertalingen

  * Honore de Balzac. Balzac in Dostojevski: Aanhangsel / Grossman L. P. // Eugene Grande Grandet / Trans. Fjodor Dostojevski M. — М.M., 2012. — 272 blz. — ISBN 978-5-389-03515-7.

Biografie

  * L. Grossman (Verenigd Koninkrijk) P. Dostojevski. – M.: Jonge garde, 1962. – – 543 blz. – (Leven van prachtige mensen; uitgave 357). Gearchiveerd van het origineel op 4 maart 2016.
  * Aleksandr Borozdin Afbeeldingen K. - Ja. Dostojevski, Fjodor Michailovich // Russisch biografisch woordenboek : in 25 delen. – Sint-Petersburg, 1905. 6: Dabelov – Dyadkovsky. – S. 608-670.
  * Kroniek van leven en creativiteit F. M. M. Dostojevski: 1821-1881 / Samenstelling. Ivan Yakubovich (voetballer) D., Ornathskaya T., Verenigd Koninkrijk I.. — Int-t of Russian literature (Pushkin House) RAS. — St. Petersburg: Academisch project, 1993. — T. 1 (1821-1864). - 540 p. - ISBN 5-7331-043-5.
  * Kroniek van leven en creativiteit F. M. M. Dostojevski: 1821-1881 / Comp. Ivan Yakubovich (voetballer) D., Ornathskaya T., Verenigd Koninkrijk I.. — (In-t van Russische literatuur) RAS (Pushkin House). — St. Petersburg: Academisch project, 1994. 2 (1865-1874). – 586 p. – ISBN 5-7331-006-0.
  * Kroniek van leven en creativiteit F. M. M. Dostojevski: 1821-1881 / Comp. Ivan Yakubovich (voetballer) D., Ornathskaya T., Verenigd Koninkrijk I.. - Wie heeft de Russische literatuur (Pushkin House) RAS. — St. Petersburg: Academisch project, 1995. 3 (1875-1881). – 614 p. – ISBN 5-7331-0002-8.
  * Tarnutskaya foto's V. I., V. Tunimanov, Verenigde Staten - A. Dostojevski Fedor Mikhailovich // Russische schrijvers. 1800 tot 1917. Biografische Lijst... - M.: De Grote Russische Encyclopedie, 1992. 2. – C. 165-177. – 624 p. – ISBN 5-85270-064-9.
  * Vladimir Pereverzev van Rusland F., Reese-Zade F. Dostojevski Fjodor Mikhailovich // Literaire Encyclopedie. — M.: Gepubliceerd in Kom. Akad., 1930. – T. 3. 3 van By the it of zij het geval is.
  * Yury Seleznev (voetballer) - Ik. Dostojevski. — M.: Jonge Garde, 1981. – 543 blz. — (“Leven van wonderlijke mensen” Ser biograaf. ; Vol. 16 (621).
  * B. Tarasov (Vereniging) - N. Dostojevski // Orthodoxe Encyclopedie. — M., 2007. — T. XVI Dore is de Evangelische Kerk van de Unie. 88-100. – 39 000 exemplaren. – ISBN 978-5-59572-028-8.
  * Aleksandr Triaya (zangeres) Fjodor Dostojevski. – M.: Exmo, 2005. – 480 blz. – (“Russische biografieën”) — ISBN 5-699-03260-6.
  * Griedlander (geetste tijd) M. M. Dostojevski // Geschiedenis van de Russische literatuur. – Academie van Wetenschappen van de USSR. In-t. z. lit. (Pushkin.) Het huis ;) — . L.: Academie van Wetenschappen van de USSR, 1956. 9. – S. 7-118. Bekijk meer
  * Griedlander (geetste tijd) M. M. Famish Afbeeldingen M. M. Dostojevski // Geschiedenis van de Russische literatuur. – Academie van Wetenschappen van de USSR. In-t. z. lit. (Pushkin.) Huis). — L.: Wetenschap., 1982. 3. – S. 695-760.

Herinneringen aan de herinneringen

  * Gemaakt door Sytin Z. - A. Uit de memoires van Dostojevski // Historische Herald: Historisch en Literair Dagboek. — St. Petersburg: Typografisch A. - S. Suvorina, 1885. – T. 19. — blz. 123–137.
  * Gemaakt door Semyonov-Tyan-Shanski P. P. Memoires. - Petrograd, 1917. - S. 194-215.
  * Geschreven door Aleksandr Wrangel E. Herinneringen aan F. M. M. Dostojevski in Siberië. 1854-1856 - Sint-Petersburg.: Type. - A. - S. Suvorovina van 1912.
  * Leonid Dostojevskaja Famish Afbeeldingen Dostojevski naar het beeld van zijn dochter L. Dostojevskaja. – M., Petrograd: Staatshuis, 1922. Gearchiveerd van het origineel op 10 augustus 2009.
  * Aleksandr Dostojevski (voetballer) M. M. ВоспоминанияL.: Uitgeverijen van schrijvers in Leningrad, 1930. Gearchiveerd van het origineel op 10 januari 2007.
  * Samengesteld door A. Gemaakt door Dolinin. Famish Afbeeldingen M. M. Dostojevski in de tijdgenoten. Deel 1 / Onder de Algemene editie van B. V. Nikolay Grigoronko (voetballer) K. - Ja. Sergej Gudzia (voetballer) - A. S. Makashina (Verenigd Koninkrijk) - Ik. Bailagensky, onderdeel van B. - S. Rurikova. – M.: “Fictie”, 1964 – (Series of literaire memoires). Gearchiveerd vanaf het begin van 7 november 2023.
  * Samengesteld door A. Gemaakt door Dolinin. Famish Afbeeldingen M. M. Dostojevski in de tijdgenoten. Deel II / Onder de algemene versie van B. V. Nikolay Grigoronko (voetballer) K. - Ja. Sergej Gudzia (voetballer) - A. S. Makashina (Verenigd Koninkrijk) - Ik. Bailagensky, onderdeel van B. - S. Rurikova. – M.: “Fictie”, 1964 – (Series of literaire memoires). Gearchiveerd van het origineel op 25 augustus 2025.
  * Ivan Panajev van Rusland - Ik. Uit "Literaire Herinneringen" // V. Mr. Belinsky in de memoires van tijdgenoten. — M.: Fictie, 1977.
  * Dmitriy Grigorovich (zangeres) V. Literaire herinneringen. – М.M.: Literatuur, 1987.
  * Aleksandr Dostojevskaya Mr. Herinneringen / Inleiding. artikel, voorbereiding. tekst en notitie. - S. V. Belots en V. - A. Tunymnova. — M.: True, 1987. — 544 s.
  * S. Kovalevskaya V. Herinneringen aan de kindertijd.

Onderzoek

  * Nikolay Berdjajev van Egypte - A. Mirozhozence van Dostojevski. – Praha: YMCA-Press, 1923 – 238 p.
  * Богданов А. В. Почвенничество. Политическая философия А. А. Григорьева, Ф. М. Достоевского, Н. Н. Страхова. — М., 2001.
  * L. Grossman (Verenigd Koninkrijk) P. De bijlage. Dostojevski en het Jodendom // Bekentenissen van een Jood / Voorwoord van professor S. Gurevich. — 2e. — M.: Decont+, 1999. — P. 175-190. – 192 p. – ISBN 5020333778.
  * Aleksandr Gulyga foto's V. Hoofdstuk 4 van het hoofdstuk 4. “Ik heb de waarheid gezien” (Dostojevski)/Russisch idee en haar scheppers. – M.: ЭксмоEksmo, 2003. – S. 106106-107. – 447 p. — ISBN 5-699-02718-1.
  * Jevlampiev I.I. Filosofie van de mens in het werk van F. Dostojevski (van vroege werken tot de "Broeders Karamazov"). Sint-Petersburg, 2012.
  * Vladimir Efremov van Rusland - S. Dostojevski: psychiatrie en literatuur. – Sint-Petersburg: Uitgeverij "Dialect", 2006. - 464 blz. - ISBN 5982300233.
  * Ivan Yermakov (a) D. - Ja. Famish Afbeeldingen M. M. Dostojevski (Zij en zijn werken) // Psychoanalyse van de literatuur. Poesjkin, Gogol, Dostojevski / Intocht. - A. M. M. Etkinda en de M. - Ik. Davydova; com. E. - N. Stroganov en M. V. Stroganova. – M.: Nieuwe literaire recensie, 1999. – S. 347-441. – 512 blz. — ISBN 5-86793-055-6.
  * Andre, andre. Dostojevski - Dostoïevsky // Verzameling van werken in zeven delen / Samenstelling. V. Nikitin is het erg. Vertaald met Mgr. - A. Fedorova. — M.: Terra – Book Club, 2002. 6. – 463 p. – ISBN 5-275-00623-3.
  * Elena Zabrodin (zangeres) - A. Moskou Literair. 100 adressen te zien. — M.: Zebra-E, 2015. — 334 p. — ISBN 9785906339096.
  * Vladimir Kalashnikov (voetballer) Mr. Contextuele benadering van literaire kritiek: Dostojevski en psychoanalyse //Onderwijzen en wetenschap: wetenschappelijk tijdschrift. — — No 8 (137). 155-172. – ISSN 2310-5828
  * De smakelijke Kasatkina - A. De theologie van Dostojevski door het bijbelse en liturgische citaat // Bulletin van het St. Philaret Instituut. - Voor 2021. - Vol. 39. 39 uur. - S. 238-260.
  * Lazarie Andrzej de. In de cirkel van Fjodor Dostojevski. Soor is de vorm van de vorm van de sigeerbare ’W ’rguu Fiodora Dostojewskiego’. Poczwinnictwo. – M.: Wetenschap, 2004. – 207 blz. – ISBN 5-02-033377-8. Gearchiveerd van het origineel op 8 maart 2016.
  * Lifshitz van Mikhail - A. Het probleem van Dostojevski. (Overeenkomst met de hel) – M.: Academisch Project, 2013. – 266 p. ISBN 978-5-8291-1425-1
  * Aleksandr Lunacharsky (voetballer) V. Informatie over Dostojevski
  * Gemaakt door Maximus S. - N. Geschiedenis van de onbekende letter F. M. M. Dostojevski // Masik S. - N. De kolonel van Zaporizhzhja. Catherine II en Alexander Poesjkin. Geschiedenis van de onbekende letter F. M. M. Dostojevski / Verzameling van historische essays - Sint-Petersburg, 2000.
  * Dmitriy Merezoviski (zangeres) - S. Leonid (voetballer) Tolstoj en Dostojevski. Leven en creativiteit - St. Petersburg, 1901-1902.
  * Dmitry Mirsky (zanger) - S. Dostojevski (na 1848) Geschiedenis van de Russische literatuur van de oudheid tot 1925 - "Hedendaagse Russische literatuur. 1881-1925 (Een geschiedenis van de Russische literatuur van de vroegste tijden tot de dood van Dostojevski (1881) R. R. Zernova. — Londen: Overseas Publications Interchange Ltd, 1992. — P. 416-437. – ISBN 1 870128 18 4.
  * Vladimir Nabokov van Rusland V. Fjodor Dostojevski // Lezingen over Russische literatuur - Lezingen over russische / epode literatuur uit het Engels. Kurt A. - M.: Onafhankelijke krant, 1999. 170 -215. - 440 p. - ISBN 5-86712-025-2.
  * Nikolay Nasedkin (schrijver) - N. Dostojevski : Encyclopedie. — M.: АлгоритмAlgoritme, 2003. — 800 p. — ISBN 5-9265-0100-8.
  * Vladimir Nechaeva (voetballer) - S. In het gezin en landgoed van Dostojevski. – M.: Sociale ggis, 1939 – 158 p.
  * Vladimir Nechaeva (voetballer) - S. Dostojevski 1821-1849. – Moskou: НаукаWetenschap, 1979 – 287 p.
  * Vladimir Pereverzev van Rusland Famish Afbeeldingen Creativiteit van Dostojevski // Gogol. Gemaakt door Dostojevski. Onderzoek. — M.: Sovjetschrijver, 1982. — S. 188-364 – 512 blz.
  * G. Pomeranz (schrijver) - S. De regie van Dostojevski en Tolstoj/Openbaring van de afgrond. Ontmoetingen met Dostojevski. – M.: Sovjetschrijver, 1990. – 384 blz. — ISBN 5-265-01527-2.
  * G. Pomeranz (schrijver) - S. Grappige man en Goddragende mensen // Openheid van de afgrond. Ontmoetingen met Dostojevski. – M.: Sovjetschrijver, 1990. – 384 p. – 10 000 exemplaren. – ISBN 5-265-01527-2.
  * Elena Ponomarev (zangeres) R. R. Famish Afbeeldingen M. M. Dostojevski in de Sovjetschool // Dostojevski en XX eeuw: wetenschappelijke publicatie / Ed. - T. - A. Kasatkina. — M.: IMLI RAN, 2007.Т. 11. — S. 612–624. – ISBN 978-5-9208-0284-2.
  * Scanlan (stad) Dostojevski als denker, Dostojevski, de Denker. Vasilyeva en N. Kireeva. — Sint-Petersburg: Academisch project, 2006. — 256 blz. — ISBN 5733103221.
  * Nikolay Sukhachev van Egypte Leonid (voetballer) Opmerkingen / N. Leonid (voetballer) Nikolay Sukhachev van Egypte Famish Afbeeldingen T. Budanova (schrijver) - Ik. Ornathskaya en anderen. // Verzameling van werken: in 15 t. / F. M. M. Dostojevski. – L.: Wetenschap, 1990. 7. – S. 789-795.
  * B. Tikhomirov (schrijver) - N. Dostojevski in Sint-Petersburg: kritische analyse van bronnen en expertise van lokale geschiedenispublicaties // Onbekend Dostojevski: Internationaal wetenschappelijk tijdschrift / Chapter ed. V. - N. Zakharov. — Petrozavodsk: Petrozavodsk, 2015 — Nr. 1. — S. 38-103. — Doi : 10.15393/j10art.2015.1.
  * Sergej Fokin van Rusland Leonid (voetballer) Cijfers Dostojevski in de Franse literatuur van de 20e eeuw. - Wetenschappelijke publicatie. - Sint-Petersburg: Uitgeverhuis van de Russische Christelijke Humanitaire Academie, 2013. - 396 blz. - ISBN 978-58812-532-8.
  * Z. Freud Dostojevski en patricide // Kunstenaar en fantasie - Gesammelte Werke. - М.M.: Republiek, 1995. - 400 p. - ISBN 5-250-022522-6.
  * L. Shestov van de bevolking Dostojevski en Nietzsche (strijdkrachten) - Sint-Petersburg, 1903.
  * Vladimir Shnirelman van Vladimir - A. Arisky mythe in de moderne wereld / Russische Academie van Wetenschappen, Instituut voor Etnologie en Antropologie. - N. Miklouho-Maclay. – M.: Nieuwe literaire recensie, 2015. – (Bibliotheek van het tijdschrift “Inviolable Reserve”) – ISBN 978-5-4448-0279-3.
  * B. Engelhardt (voetballer) M. M. De ideologische roman van Dostojevski // F. M. M. Gemaakt door Dostojevski. Artikelen en materialen: collectie / Ed. - A. - S. Dolinina. — M. — L.: "Gedachte", 1924. - Vol. II. – S. 69-105.
  * Dowler W. - FilmVandaag. Dostojev, Grigor'ev en het inheemse Conservatisme van de Bodem. - Toronto, 1982
  * Gemaakt door Morson, Gary Saul. Dostojev, Fjodor (1821-1881) / Antistiliet: een historische enpedcycloon van vooroordeel en vervolging(англ.) / Richard S. van Richard S. Levy, [англ.]redacteur. — Santa Barbara: ABC-CLIOABC-CLIO, 2005. — Vol. 1 (A-K). – P. 187–188 – 828 p. – (Herzegendagen) – ISBN 978-1-85109-4.
  * Rossman van Vadim. Rusland-Sovjet // Antisemisisme: een historische encyclopedie van vooroordelen en vervolging(англ.) / Richard S. van Richard S. Levy, [англ.]redacteur. — Santa Barbara: ABC-CLIOABC-CLIO, 2005. — Vol. 2 (L-Z). – P. 632–634. — 828 blz. – (Haarbare wereldproblemen). – ISBN 978-1-85109-439-4.

Referenties van de
Foto’s van Fyodor Dostojevski:

  * Citaten in het Wikiquote
  * Teksten in WikiLeaks
  * Mediabestanden op Wikimedia Commons

  * Dostojevski, Fjodor Michailovitsj op de officiële website van de Russische Academie van Wetenschappen
  * Dostojevski Fedor Michailovitsj in de referentiecatalogus Curlie (dmoz)(рус.)
  * Dostojevski Fjodor – artikel van de elektronische Joodse encyclopedie

====== Collectie ======

---- struct table ----
schema: boek
cols: %title%, item_type, version, printversion, year, Cover Image
filter: author = Fyodor Dostoevsky
----