Bradbury & Evans (opgericht in 1830) was een Engelse drukkerij en uitgeverij, opgericht door William Bradbury (1799–1869) [1] en Frederick Mullett Evans (1804–1870) [2] in Londen.

De eerste tien jaar waren Bradbury & Evans drukkers, en in 1841 voegden ze de uitgeverij toe nadat ze het tijdschrift Punch hadden gekocht. Als drukkers werkten ze voor Joseph Paxton, Edward Moxon en Chapman en Hall (uitgevers van Charles Dickens). Dickens verliet Chapman en Hall in 1844 en Bradbury en Evans werden zijn nieuwe uitgever. Bradbury en Evans publiceerden William Makepeace Thackeray's Vanity Fair in 1847 (als serie), evenals de meeste van zijn langere fictie. Het bedrijf opereerde vanuit kantoren op nr. 11 Bouverie Street, nr. 85 Fleet Street en nr. 4-14 Lombard Street, Londen (nu Lombard Lane).

De opname van een maandelijks supplement, Household Narrative, in het wekelijkse Household Words onder redactie van Dickens was de aanleiding voor een testcase over de krantenbelasting in 1851. Bradbury & Evans hadden zich als uitgevers misschien wel in de voorhoede bevonden van de voortdurende campagne tegen ‘belastingen’. over kennis“; maar de aanvankelijke beslissing van de rechtbank viel in hun voordeel. De regering probeerde vervolgens de bestaande wet te wijzigen om de publieke opinie te omzeilen en het standpunt van de belastingdienst over de definitie van “krant” om te keren.

Nadat Bradbury & Evans in 1859 met Dickens braken, richtten zij het geïllustreerde literaire tijdschrift Once a Week op, dat concurreerde met Dickens' nieuwe All The Year Round (de opvolger van Household Words). Onder de kunstenaars die illustraties hebben bijgedragen aan de publicaties van het bedrijf: John Leech en John Tenniel. In 1861 trouwde de dochter van Evans, Bessie Evans, met de zoon van Dickens, Charles Dickens, Jr. De zonen van de oprichters, William Hardwick Bradbury (1832–1892) en Frederick Moule Evans (1832–1902), zetten het bedrijf voort, met de broodnodige financiële steun van William Agnew en zijn broer Thomas.